Als de 2-0 valt,  huilen de Groningers van geluk

reportage | Op de avond van de bekerfinale is de Grote Markt in de Martinistad één grote, deinende groenwitte massa

De regen boeit ze niets, de duizenden fans met petjes, paraplu's, vlaggen en sjaals. De sfeer is vrolijk, mensen vragen vriendelijk of ze er even langs mogen, op weg naar wc, bier of de rest van de vriendenclub, iedereen is hier voor hetzelfde: om via groot scherm de club aan te moedigen die misschien wel voor de eerste keer in de geschiedenis de KNVB-beker gaat pakken. FC Groningen, the pride of the north.

De stad zindert. Aan de Martinitoren hangen de hele dag al Groningse vlaggen. Op het stadhuis wappert hij, fier in top. Winkels hadden hun etalages in stijl ingericht, dagen van tevoren al. Op het stadhuis meten sensoren het trillen van de aarde, nu eens niet veroorzaakt door gaswinning, maar door springende voetbalfans.

Binnen een minuut krijgt FC Groningen de eerste kans. "Oeoeoeoeoeoeoeh!", roept de Grote Markt, alsof de menigte één groot organisme is dat duizenden armen de lucht in gooit.

Halverwege de eerste helft klaart het zowaar op en verdwijnen de paraplu's. Als het signaal voor de rust klinkt, is het nog steeds 0-0. Tijd voor sanitaire stops en meer bier. De lucht van hamburgers doet zijn best om die van verschraald bier en zware Van Nelle te verdringen. Oranje ballonnen met de G van 'Er Gaat Niets Boven Groningen' stijgen op. Uit de speakers klinkt 'Jump' van Van Halen. Dat laten de Groningers zich geen twee keer zeggen.

Nee, een echte voetbalfan is ze niet, vertelt Patricia Timmerman, terwijl ze in de rij staat voor een biertje. Haar man wel: "Die wordt gek als hij een groen vlak op tv ziet." Maar zij, zoals velen, is hier voor het feestje, vertelt de geboren en getogen Oosterparkse. In 1989 was ze er ook bij, toen 'de FC' in de bekerfinale stond en verloor van PSV. "Toen was ik acht. Dus het wordt wel weer eens tijd."

Vierenzestig minuten. Wat een kans! Zou het? Duizenden mensen houden de adem in. Jarchinio Antonia, net gewisseld, geeft de voorzet. De Slowaak Albert Rusnák schiet. En hij zit! De Grote Markt ontploft. Gejuich. Gespring. Applaus. Vuurwerk. Bierdouches. Alles tegelijk. Elf minuten later is het weer raak. Tranen. Wildvreemden die elkaar high-fiven en omhelzen. Dit kán niet meer mislukken.

De laatste tien seconden. Het plein telt af. Als het fluitsignaal heeft geklonken, barst een gejuich los dat werkelijk oorverdovend is. De massa springt, handen in de lucht. Zingt mee met 'We Are The Champions', met 'En we gaan met de trekker naar Madrid' en met de snelle versie van het Gronings volkslied, afgewisseld met 'Boeren! Boeren!' Stil wordt het niet meer. Ook niet als de beker overhandigd wordt. Ook niet als de nabeschouwingen beginnen. Groningen viert feest. Zingt. Drinkt bier.

Achter in het feestgedruis staat internetondernemer Stef van der Ziel, bedenker van de Bevingmeter, met een biertje in de ene hand, telefoon met registratie van de meting erop in de andere. "Kijk", grijnst hij. "Het werkt."

Sport 17 Wedstrijdverslag

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden