Commentaar

Als allochtone jongeren geen werk kunnen vinden is dat niet alleen hun probleem

null Beeld ANP
Beeld ANP

'Het is al jaren zo', verzuchtte de Marokkaanse Nederlander Mohammed Zakir gisteren op de voorpagina over de nieuwste cijfers over werkloosheid onder allochtone jongeren.

Zakirs ervaring als werkzoekende spoort met de feiten. Of het onderzoek nu is gedaan door het Centraal Bureau voor de Statistiek, de Sociaal-Economische Raad of door multicultureel instituut Forum, het wijst allemaal in dezelfde richting: schoolverlaters van buitenlandse komaf zitten vaker thuis dan hun leeftijdgenoten met een Nederlandse achternaam.

En dat al jarenlang. Ook als het economisch voor de wind gaat. Maar de crisis treft deze groep nog harder dan de rest van de jongeren. Het percentage allochtone jonge mensen op zoek naar een baan stijgt veel sneller dan bij autochtonen. Marokkaanse Nederlanders scoren het slechtst - ook dat is al jaren een constante.

Wat wel veranderd is, is de politieke blik op dit hardnekkige probleem. Jarenlang zijn kabinetten ervan uitgegaan dat de overheid achterblijvers op de arbeidsmarkt een handje moet helpen, om hun kansen te verbeteren. Er was speciaal beleid voor vrouwen, voor minderheden, voor jongeren, en voor combinaties van die categorieën. Dit demissionaire kabinet van VVD en CDA heeft een streep gezet door dit 'doelgroepenbeleid'. Met name de VVD heeft er altijd weerzin tegen gehad. Nu domineert de liberale visie dat mensen op eigen kracht hun weg kunnen en moeten vinden.

Een enkeling met historisch besef zal daar nog aan toevoegen dat maatschappelijke verandering zo snel niet gaat. Ook arbeiderskinderen en vrouwen hebben er tientallen jaren over gedaan de arbeidsmarkt op alle fronten te veroveren, er gaan altijd een paar generaties overheen om een gelijkwaardige positie te bereiken.

Hoe waar dat ook is, daar hebben de duizenden allochtone schoolverlaters van nu niks aan. Die willen een baan, en zij moeten weten hoe en waar ze die kunnen vinden. Daar kunnen ze zelf veel aan doen, scholen kunnen hen daarop voorbereiden, maar als desondanks grote groepen niet aan de bak komen, dan moet er meer gebeuren, ook van de kant van werkgevers.

Successen zijn nodig, niet in de laatste plaats om vooroordelen over jongeren met een kleurtje te bestrijden. Jongeren die keer op keer hun neus stoten bij serieuze pogingen een baan te vinden, kunnen zich afkeren van de samenleving, teleurgesteld en boos dat 'Nederland hen niet moet'. Ook dat is maatschappelijk riskant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden