Kunstrecensie

Alom ongebruikelijke associaties met een knipoog

Pinstripe chairs (2016), multiplex, grafiet en vinyl.Beeld rv

BEELDENDE KUNST
Fiona Banner
Runway (AW17)
***

De Britse kunstenaar Fiona Banner (1966) houdt van stapelen. Zo poseerde actrice Samantha Morton in 2007 naakt voor Banner. In plaats van een tekening of foto te maken, schreef de kunstenaar op wat ze zag. De volgende dag las Morton, op verzoek van Banner, die tekst hardop voor aan publiek, zonder de tekst eerst te hebben gelezen. Hoewel ze kleren aanhad, was de reactie van het publiek hetzelfde (of misschien nog wel opgewondener) dan wanneer ze er naakt had gestaan. Van dit kunstwerk, 'Mirror', is nu een video-opname te zien bij de tentoonstelling van Banners werk in museum De Pont.

Het stapelen doet Banner met materiaal uit uit elkaar liggende werelden: de literaire, de militaire en de kunstwereld, vaak met een kleine knipoog. Met die stapelingen roept ze nieuwe associaties op, zonder een expliciete uitspraak te willen doen. Zo schreef ze in 1997 beroemde gevechtsscènes uit Vietnam-oorlogsfilms op, achter elkaar. Die publiceerde ze bij haar uitgeverij. Een bevriende schrijver noemde het werk onleesbaar. Dát zette ze bij haar publiciteitsposters; en die hangen nu, gedrukt in irritant-fluoriscerend blauw en rood in een van de kabinetten van De Pont. Als je ze probeert te lezen flikkert het beeld, ook omdat het licht in het kamertje steeds van kleur verandert.

Banner hoort bij de groep die eind jaren tachtig ontstond en bekend werd als 'Young British Artists', een generatie kunstacademiestudenten met onder anderen Damien Hirst en Tracey Emin, die vaak materialen hergebruiken en extreme situaties neerzetten. Maar Banner is, in tegenstelling tot veel jaargenoten, een stuk minder bekend buiten Groot-Britannië.

Misschien omdat ze veel gebruikmaakt van lange, poëtische teksten, en verwijzingen naar typisch Britse cultuurfenomenen. Zo organiseerde ze (stapelalarm) de wereldpremière van het script van Orson Welles van Joseph Conrads boek 'Heart of Darkness'. Referenties die je maar net even paraat moet hebben om ten minste íets van de betekenis te vatten.

Niet alles in de ruime tentoonstelling in De Pont is zo duizelingwekkend. Er zijn fraaie tekeningen van details van mannen in krijtstreeppak, het zwart-witte symbool van de Londense bankenwereld. Ook de serie punten is behapbaar: ze tekende de leestekens uit verschillende lettertypes enorm uitvergroot, maakte er zitzakken van en liet ze opduiken in een film. Banners fascinatie voor gevechtsvliegtuigen, die ze omschrijft als prehistorische figuren, is verfrissend. De sculptuur 'Nose Art', twee priemende neuskegels van een Brits gevechtsvliegtuig naast elkaar, doet meteen denken aan de puntbeha van Madonna. En zo werkt de stapelverwarring misschien wel het beste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden