Allrounden en sprinten: Miho Takagi kan het allebei (en dat is een zeldzaamheid)

Miho Takagi, rechts met de vingers omhoog, en de winnares van de WK Sprint Nao Kodaira. Beeld AP
Miho Takagi, rechts met de vingers omhoog, en de winnares van de WK Sprint Nao Kodaira.Beeld AP

Als enige schaatser die dit weekend in Thialf schaatste, mannen en vrouwen bijeen, combineert Miho Takagi de WK Sprint met de WK Allround volgende week in Calgary. Een ‘statement’, zegt coach Johan de Wit.

Miho Takagi kan eigenlijk niet kiezen. Allrounden of sprinten, ze vindt het even mooi. In Thialf werd ze tweede op de WK Sprint. Ze werd verslagen door haar landgenoot Nao Kodaira. De rassprinter versloeg de alleskunner. Want Takagi is ook nog één week de wereldkampioen allround.

Kan ze zelf niet kiezen, volgend jaar wordt voor haar gekozen. De internationale schaatsuni UCI schuift volgend jaar de WK Sprint, WK Allround en WK Afstanden ineen. Dat is voor een duizendpoot als Takagi funest. Zij moet gaan kiezen.

Iets waar ze zich ook terdege van bewust is, zei ze in de catacomben van Thialf. Ze wilde op beide toernooien proberen op het podium te komen, nu het nog kan. Ook al liggen die heel kort op elkaar en op andere continenten bovendien. De WK Allround is volgend weekend in het Canadese Calgary.

Het deelnemen aan het sprint-WK afgelopen weekend was daarom een ‘statement’, aldus haar coach, Johan De Wit. Er is een sport te verkopen, vindt hij. Schaatsen wordt leuker als de besten tegen elkaar rijden. Daarom pleit hij ook voor goede deelnemers niet alleen op wereldbekers, maar ook op grote toernooien. Een sprinttoernooi kan er volgens hem baat bij hebben als bijvoorbeeld 1500 meter-specialisten meedoen. Lees: Takagi.

Dun gezaaid

Takagi is de succesvolste telg uit de formatie van De Wit, die met zijn Japanse schaatssters en schaatsers toch al veel resultaat haalt. Ze deed in haar jeugd aan voetballen, had ook talent, maar koos toch samen met haar oudere zus Nana voor schaatsen. Takagi is nog maar 24 jaar, maar deed op haar vijftiende al mee aan de Olympische Spelen. Met haar teamgenoten won ze destijds zilver op de ploegenachtervolging.

Ze is een uniek talent, aldus De Wit. “Ze heeft zoals ik dat noem een ‘snel lijf’. Een zeldzame combinatie van duurvermogen en snelheid. En het mooie is: ze blijft altijd verrassen. Dat maakt haar zo’n bijzondere schaatsster.”

Dat soort types zijn dun gezaaid schaatsen. Het biedt haar de kans voor sprinten én allrounden. Daarmee komt ze in een select rijtje. De dubbel succesvol rijden, dat deden er weinig in het schaatsen van de 21e eeuw. Ireen Wüst won zes allroundtitels en in 2007 zilver op een WK Sprint, maar legde het in het sprinttoernooi nadien twee keer af vanwege haar slechte 500 meters. De Canadese Christine Nesbitt werd in 2011 tweede op het allroundkampioenschap en ze won de WK Sprint.

null Beeld AP
Beeld AP

Slechts enkelen kunnen deze dagen nadenken over een combinatie. Sprintster Jorien ter Mors flirtte met het idee, maar deed het nooit. Eigenlijk is Takagi de enige die het kan.

Focus

Zeven jaar geleden deed Takagi voor het laatst mee aan het mondiale sprinttoernooi. Toen werd ze negentiende. Allrounden ging sindsdien veel beter. Vorig jaar in Amsterdam was Takagi de allereerste Japanse vrouw die wereldkampioen werd. In het Olympisch Stadion wilde ze bijna het ijs niet verlaten. Ze vond het veel leuker om haar ererondes te blijven rijden.

Dat kampioenschap volgde op een succesvolle Olympische Spelen in Zuid-Korea, waar ze goud (ploegenachtervolging), zilver (1500 meter) en brons (1000 meter) behaalde. Zus Nana won de massastart. Eenmaal na de Spelen en de WK werden de twee succesvolle zussen in een Peugeot cabrio door hun geboortedorp Makubetsu gereden. Naar schatting van een lokale krant waren 18.000 van de 27.000 inwoners voor hen langs de kant van de weg gaan staan.

Voor dit WK Sprint was niet bijzonder getraind, aldus De Wit. Eigenlijk ligt de focus op volgende week. Na de WK Afstanden twee weken geleden in Inzell deed ze nog blokken van twaalf en dertien minuten. Niet ideaal voor een sprinttoernooi. “Maar zij wilde dit rijden. Als alles mee zou zitten, had ik gedacht dat ze derde zou kunnen worden. Met zilver is dit toernooi echt geslaagd.”

En dat statement? Dat gaat niet uitmaken, zegt De Wit. Bang dat hij Takagi niet helemaal opbrandt is hij niet. Of het volgende week goed gaat of niet, dat maakt eigenlijk niet veel meer uit. Het sprinttoernooi ging al boven verwachting. En de verwachte jetlag moet ze maar even accepteren.

Droom die uitkomt voor Kodaira

“Kampioen worden in Heerenveen, in dit schaatsland, dat is mijn droom”, zei winnares Nao Kodaira (32) in het Nederlands. Twee jaar kwam ze naar Nederland om te trainen, tussen 2014 en 2016. “Ik heb een beetje een Nederlands hart. Dat zoveel mensen komen kijken, is heel mooi.”

Kodaira gaf de toeschouwers ook spektakel. Ze won de 500 meters, bijna een vanzelfsprekendheid voor haar. De marge die ze daarmee opbouwde was genoeg om op de 1000 meters wat te kunnen verliezen. Brittany Bowe uit Amerika werd derde.

Sanneke de Neeling was verrassend toch wel de beste Nederlandse, op de zesde plek. Zij sloot een voor haar succesvol jaar af met haar beste resultaat op een WK ooit. Jutta Leerdam werd tiende, Letitia de Jong dertiende.

Lees ook:

Schaatsen, een minimalistische, sobere sport. Echt protestants

Nu Nederland in de ban is van de vrieskou reflecteren de theologen Wim van Vlastuin en Manuele Kalsky op het verlangen te gaan schaatsen. Waar gaat dat verlangen over?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden