Allochtone jongere vaak misbruikt

Er zijn geen cijfers bekend over kindermishandeling en seksueel misbruik in allochtone families. Maar het is veel erger dan werd aangenomen, denken betrokkenen.

Rob Pietersen

Als je er niet over praat, is het er niet, is de gedachte in de Marokkaanse gemeenschap. „Maar het is er héél erg wél”, zegt vertrouwensman Mohammed Cheppih op een congres over kindermishandeling en seksueel misbruik van allochtone jongeren, gisteren in Amsterdams-Slotervaart.

Hoe erg, weet niemand. Op de internationale dag van de rechten van het kind kan niemand de cijfers negeren. Elke week valt er een dode door kindermishandeling, per klas zijn drie kinderen slachtoffer of getuige van mishandeling of misbruik. Cijfers uit allochtone hoek zijn er niet.

Die cijfers zouden heel akelig kunnen zijn, viel in Slotervaart op te maken. Spreker Ben Rensen, 25 jaar jeugdarts in een Utrechtse probleemwijk, sprak over risicofactoren voor kindermishandeling. Bij één stressfactor binnen het gezin loopt een kind 3 procent kans door een ouder te worden mishandeld. In multiproblem gezinnen – moeilijke migratie, werkloosheid, taalproblemen, armoede, te kleine huisvesting, et cetera – met veel stressfactoren, kan dat oplopen tot boven 20 procent.

Uit het recentste onderzoek blijkt 1 op de 10 jongens met een Marokkaanse of Turkse achtergrond slachtoffer van seksuele dwang, vaak in huiselijke kring. Onderzoeker Oebele Kooistra: „Soms wijzen cijfers op 1 op de 4. Nieuw onderzoek is hard nodig. Ook dan zal het grootste probleem zijn achter die voordeuren te komen.”

Spugen in het gezicht, slaan: het hoort bij de opvoeding, hoort congresorganisator Fatimazohra Hadjar om zich heen. „Ik zie de verborgen littekens van die jongens. Maar de samenleving ziet hangjongeren veranderen in boefjes. En van boefjes in gewetenloze bulldozers, in criminelen. Niemand vraagt zich af waar die zucht tot zelfvernietiging vandaan komt. De samenleving wil ze niet als slachtoffers zien, maar als daders.”

„Kindermishandeling heeft geen kleur maar is in de allochtone gemeenschap een verschrikkelijk taboe.” Dát is het probleem, zegt Hameeda Lakho, die jaren door haar vader en stiefmoeder werd mishandeld en er drie boeken over schreef. „Er is schaamte, eergerelateerd geweld, we sluiten de ogen of proberen het binnen de muren van het huis of de familie op te lossen. Als we die cirkel niet doorbreken, wordt het van generatie op generatie doorgegeven.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden