'Alles wordt vermusicald'

'Koefnoen' en consorten grijpen hun bewerking van de Monty Python-musical 'Spamalot' aan om zelf satire te maken. Ook de mannen van 'Jiskefet' noemden hun laatste show een musical. Het populaire genre leent zich kennelijk goed om op de hak te nemen.

'Spotten met de wetten van het genre is het leukste wat er is. Dat is wat wij doen in 'Spamalot', zonder dat wij op musicals neerkijken, want dat doen we niet", zegt Owen Schumacher, die onder meer de rol van Sir Lancelot op zich neemt.

Schumacher denkt dan ook dat zowel de eigen 'Koefnoen'-fans als het reguliere musicalpubliek op 'Spamalot' afkomt. "Met Linda Wagenmakers hebben we immers een echte musicalster in ons midden."

Wagenmakers laat volgens Schumacher zowel zien wat ze kan als hoe je het genre ook met een knipoog kunt benaderen. "Linda zingt bijvoorbeeld samen met Paul Groot het nummer 'Dit is nu weer zo'n zelfde lied'. Daarin wordt alles expres benoemd. Zo van: Nu gaan we weer omhoog met onze stem, nu komt er een snik. Dat maakt van het nummer een echte Andrew Lloyd Webber-kloon."

Het was immers de Britse musical-icoon Lloyd Webber die het genre 'in een bepaalde hoek heeft getrokken', zoals Schumacher het noemt.

Musicalhaters - want die zijn er ook - kennen die hoek. Voor hen werken de overdreven articulatie en de weidse armgebaren van de acteurs en de potsierlijke decors, kenmerkend voor veel musicals, als de bekende nagel op het schoolbord. Om nog maar te zwijgen van de musicalliedjes, die uit duizenden zijn te herkennen aan de compositorische structuur en de dramatische manier waarop ze steevast worden voorgedragen, zo vinden ze.

Kunstenaar Bosz de Kler stoort zich zo aan musicals dat hij op Facebook een pagina inrichtte van De Nederlandse Vereniging voor Musical Haters. De vereniging kent nog maar weinig leden, maar dat maakt De Kler er niet minder fanatiek om: "Tenenkrommend volksvermaak, dat is wat ik van musicals vind. Dat gekweel van die Joop van den Ende-producties kan ik volstrekt niet uitstaan. Aan musicals wordt een soort diepgang toegeschreven die er helemaal niet in zit. En mensen trappen er nog massaal in ook. Ze denken te maken te hebben met cultuur. Ik kan me daar vreselijk aan ergeren."

Die 'mensen die er intrappen' worden in 'Spamalot' eveneens niet gespaard. Het Monty Python-nummer 'You won't succeed on Broadway without stars' heet in de 'Koefnoen'-versie 'Sterren van tv'. In dat liedje luidt een deel van de tekst: 'Wat er zit, is nooit te slim/ wil het liefst Jamai of Jim'.

Waar 'Koefnoen' & co het spotten met de conventies van het genre als uitgangspunt hebben genomen, kozen de heren van 'Jiskefet' de musical als bijnaam voor hun 'Debiteuren-crediteuren-toer' vanwege de populariteit van het verschijnsel. "Wij doen het juist omdat iedereen het al doet", zegt Jiskefets Michiel Romeyn. "Alles is musical, alles wordt vermusicald. Ze worden gevreten. Dat moet toch een keer ophouden?"

Maar het houdt niet op en ergens begrijpt Romeyn dat ook wel weer: "Musicals raken de eerste zenuw. Ze zitten ook dicht tegen 'Idols' aan. De mensen die erin spelen, stralen heel erg uit: 'Ik kan het heel goed, ik kan ontroeren'. Daarom vinden volgens mij vooral vrouwen het leuk; dan kunnen ze zwijmelen."

Zelf vindt Romeyn musicals al van jongs af aan een vreselijk genre. Als jongetje bezocht hij ooit 'Anatevka' met Lex Goudsmit. "Dat vond ik toen al niks. Ik heb musicals altijd lichter dan operette gevonden. Het is zo Anton Pieck, zo Van der Valk."

Toch geeft juist die kitscherige ambiance de mannen van 'Jiskefet' inspiratie. "Ach, het heeft ook iets met die liedjes en al die danseresessen erbij", vindt Romeyn.

Voor Owen Schumacher is het al niet veel anders: "Stiekem vindt iedereen het leuk om op het podium eens goed uit te pakken en alle aandacht naar zich toe te trekken. Wat is er dan beter dan een musical?"

En 'Koefnoen' en 'Jiskefet' zijn niet de enige
Zijn de musicals van 'Koefnoen' en 'Jiskefet' nog eenmalige uitstapjes; er zijn ook lieden die jaarlijks de spot drijven met het verschijnsel. 'Musicals Gone Mad' doet dat komende zomer voor de derde keer. Onder leiding van 'Op zoek naar...'-presentator Frits Sissing zal het Oude Luxor theater in Rotterdam twee avonden inruimen om zowel musicalliefhebbers als musicalhaters te plezieren, verzekert het persbericht.

"Musicals Gone Mad biedt een geheel eigen kijk op de bizarre wereld die musical heet, waar al te grote ego's worden doorgeprikt, hypes in mootjes worden gehakt en rare kronkels absurde proporties aannemen." De voorstellingen zijn te zien op 19 en 20 juni."

www.luxortheater.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden