Alles voor het voetbal

Joshua en Matthew Steenvoorden spelen al sinds hun zevende bij Feyenoord. Ze zijn een twee-eiige tweeling en doen alles samen. Dit seizoen begonnen ze in de A1, het hoogste jeugdelftal, maar hun wegen dreigen te scheiden: Joshua speelt nu in de A2, terwijl Matthew een contract tekende bij de club. Het hele gezinsleven is ingericht op de voetbalcarrières van de broers.

In de hal van hun ouderlijk huis in de Haagse Vinexwijk Leidschenveen hangen de foto's van de jeugdelftallen waarin ze speelden. Op hun zevende werden Joshua en Matthew Steenvoorden (18) gescout door Feyenoord. De twee-eiige tweeling doorliep de hele jeugdopleiding. Altijd speelden ze samen, en niet zonder succes. Hoe vaak ze kampioen werden? Joshua: "In de F'ies, E'tjes, D3, D2, C1, B2, A2, A1..." Matthew: "Bijna elk jaar, dus".

De stap van de amateurs naar Feyenoord was groot, alleen al omdat de jongens hun nette Voorburgse accent, opgedaan bij de club Forum Sport, moesten afleren. Ze hebben het geschopt tot de A1, het hoogste jeugdelftal. Dit is het laatste seizoen dat ze daar mogen spelen. Of ze krijgen een contract aangeboden, of ze moeten de club verlaten.

Joshua en Matthew zitten naast elkaar op de bank. Ze wonen een kwartiertje fietsen van het ADO-stadion. Veel ruimte wordt ingenomen door de imposante hond Mac, kruising tussen Sint Bernard en een Berner Senne en vernoemd naar de Big Mac.

Voor de familie Steenvoorden staat alles in het teken van de voetbalcarrières van de jongens, vertelt moeder Monique. Zij en haar man Philip hebben geen andere kinderen. "Ze moeten gezond eten, daar houden we veel rekening mee. Er is altijd rust. En we moeten onze vakanties erop afstemmen, want ze hebben maar twee weken vrij rond de Kerst. Ook van de zomervakantie blijven vaak slechts twee weken over. Dan hebben ze wel vrij van school, maar dan moeten ze alweer gaan trainen."

Ze straalt als ze over haar zoons praat.

Als de tweeling een toernooi moet spelen in het buitenland, dan gaan Monique en Philip altijd mee, vertelt ze. "Dan nemen we een hotel met andere ouders, die we al kennen sinds ze in de F'jes speelden. Het is echt een vast groepje geworden." In de F-jeugd spelen kinderen van zeven en acht jaar oud.

"Ik ben een aanvallende middenvelder, Matthew is een verdedigende middenvelder", zegt Joshua. Dat betekent dat ze soms met elkaar moeten concurreren voor dezelfde positie in het veld. Matthew trekt dan aan het langste eind. Vooralsnog lijkt hij dichter bij De Kuip dan zijn broer. Hij trainde al zes keer mee met het eerste elftal.

Matthew is net teruggekeerd van het Nederlands Elftal voor spelers onder negentien jaar. In de wedstrijd tegen Finland (2-0 winst) kwam hij als invaller in het veld, tegen Kroatië (0-0) stond hij in de basis en kwam hij zelfs bijna tot scoren. Hij kwam uit voor alle jeugdelftallen van Oranje. Joshua werd maar één keer geselecteerd, voor het Nederlands Elftal onder vijftien.

Dankzij zijn goede prestaties werd Matthew al twee keer uitgenodigd voor contractbesprekingen met de technisch directeur van Feyenoord, Martin van Geel. Voor Matthew was het een van de redenen om met zijn studie te stoppen. "Stel dat ik het straks haal, dat ik een contract ga tekenen, dan heb ik minder vrije tijd voor school. Ik wil voor het voetbal gaan. En ik vond het ook niet echt een leuke opleiding."

Ze waren allebei begonnen aan Sportmarketing en Economie, aan de HES in Rotterdam. Joshua studeert nog wel. Hij moet eraan wennen dat hij het huiswerk nu in zijn eentje moet maken. Ze doen alles met z'n tweeën.

Het zijn rustige jongens, geen praters. "We laten het liever op het veld zien", zegt Joshua. Waar ze over tien jaar willen zijn? "Dan zou ik bij een grote Europese club willen spelen", zegt Matthew. "Maar eerst slagen bij Feyenoord natuurlijk. En in het Nederlands Elftal, bij de EK's en WK's."

Van de jongens met wie ze al sinds hun zevende samenspelen, zijn er maar zes of zeven over die nog bij Feyenoord voetballen. De harde realiteit is dat de meeste jongens nooit het eerste halen. Joshua en Matthew zijn er bijna, al bestaat de kans dat de wegen binnenkort scheiden.

Angst dat het niet lukt om hun dromen waar te maken, hebben ze niet. Maar Joshua baalt zichtbaar dat hij nog niet met het eerste mee mocht trainen. De oplossing heeft hij wel. "Beter mijn best doen." Het is het enige juiste antwoord voor een Feyenoorder.

Langs het kunstgrasveld van het Mijdrechtse SV Argon volgen vader Philip, moeder Monique, zijn opa's en zijn oma de verrichtingen van Joshua. Hij speelt zijn wedstrijden nu in de A2. Omdat hij in de A1 niet aan spelen toekwam, heeft hij een stapje terug gedaan.

Heel anders loopt het met zijn tweelingbroer Matthew.

Op 6 december maakte Feyenoord bekend dat er een principeakkoord was bereikt. Maandag over een week, 19 december, zal Matthew zijn handtekening zetten onder een contract dat hem voor 3,5 jaar aan de club verbindt. Op 9 januari, zijn verjaardag, mag hij met de selectie mee op trainingskamp naar Marbella. Daar wordt beslist of hij bij het eerste blijft.

Het is koud in Mijdrecht, druilerig weer, de winterzon breekt zelden door. Philip en Monique waren al een uur voor aanvang aanwezig. De A1 speelt op hetzelfde moment uit bij Sparta, maar Matthew is geschorst. Als hij mee had gespeeld, dan was Philip naar Rotterdam gegaan en Monique naar Mijdrecht, of andersom. De aandacht wordt eerlijk over de broers verdeeld.

"Ik had verwacht dat ze Matthew veel eerder een aanbieding zouden doen", bekent Philip, een grote, vriendelijke man met Haagse tongval. Op zijn zestiende kreeg Matthew een zaakwaarnemer, John Veldman. Joshua niet. "Bij het Nederlands elftal onder negentien waren er maar twee spelers zonder contract. Toen toonde Roda JC opeens belangstelling. Ze wilden hem halen als vervanger van Ruud Vormer." Vormer stapt aan het einde van dit seizoen juist over naar Feyenoord. "Door de interesse van Roda kwam alles in een stroomversnelling."

Tegen de zin van Feyenoord in ging Matthew met zijn ouders kijken bij Roda JC. Omdat Matthew geen contract had, kon Feyenoord het bezoek niet verbieden. "We hadden er een heel goed gevoel bij", zegt Philip. "Ze deden een goede aanbieding, waardoor we echt zijn gaan twijfelen. Hij zou basisspeler worden."

Maar Roda JC voetbalt in Kerkrade, ver weg van Den Haag. "Daarom hebben we het niet gedaan. Dan zou Matthew daar moeten gaan wonen, nou, we zijn al bang als de jongens weekendje weg zijn. We hebben ze heel beschermd opgevoed."

In het eerste van Feyenoord heeft Matthew allerminst garantie op speeltijd. Daarom stalt de topclub vaak spelers bij stadgenoot Excelsior, waarmee Feyenoord een samenwerkingsverband heeft. "Maar omdat hij naar Roda kon, zeiden wij: Als jullie hem naar Excelsior willen sturen, dan tekent hij bij Roda."

Argon scoort vlak voor rust de 2-0. De Rotterdammers leveren weinig strijd. De coach van Argon schreeuwt de hele tijd: "Van Nieuwkerk! Naar voren!" De aansporing wordt enthousiast nagepapegaaid door de ouders van de Feyenoord-spelers - voetbalhumor.

De jeugdwedstrijden worden op zaterdag gespeeld. Op zondag volgt de familie Steenvoorden de verrichtingen van Feyenoord 1 voor de tv. Vrienden en familie komen langs, er wordt een grote pan soep gemaakt. Doordeweeks werkt Monique bij de H&M, Philip repareert wasmachines. Ze hebben zelf ook gevoetbald, op amateurniveau. Voetbal is hun enige passie.

"Toen de jongens gescout werden, hebben wij de keuze voor hen gemaakt om bij Feyenoord te gaan spelen", vertelt Philip, die zelf als kind al supporter was. "Ik ging met ze naar de trainingen, ze mochten op de foto met Giovanni van Bronckhorst en Julio Ricardo Cruz. Aan het einde van het seizoen kregen ze allebei een shirtje. Die werden dan voor de helft van de prijs verkocht."

Joshua geeft een mooie voorzet, maar de bal wordt naast het doel gekopt. Philip en Matthew houden elkaar met sms'jes op de hoogte van de tussenstanden.

Matthew traint nu iedere donderdag en vrijdag met het eerste elftal mee. Philip is ervan overtuigd dat zijn zoon het gaat maken. Waar ligt zijn plafond? "Ik denk, en hoop, heel hoog."

En voor Joshua? "Een stapje lager. Een club uit de Jupiler League of zo."

Toch zal Joshua volgens Philip altijd kiezen voor een voetbalcarrière, ook als dat op een lager niveau is. De vader is niet bang dat de verhouding tussen de broers wordt verstoord. "Maar het had niet andersom moeten zijn. Matthew is een streber. Hij was met alles eerder dan zijn broer. Zoals met klokkijken. Dan vroegen we aan de jongens: hoe laat is het? Matthew zei half vijf. Een kwartier later kwam Joshua ons vertellen dat het half vijf was."

Het is intussen 3-0 voor Argon. Vier uur.

"Joshua staat nu een beetje stil in zijn ontwikkeling als voetballer. Het hangt ook af van je trainer, die kan je maken of breken. In de C1 had hij een goed seizoen. Hij was al zo sterk voor zijn leeftijd, al kwam er een HTM-bus op hem af dan hield hij hem nog tegen." Joshua heeft zijn bouw onmiskenbaar van zijn vader. "Maar Matthew is ook een beest."

Dan deelt Argon de genadeklap uit: 4-0. Het is afgelopen. Teleurgesteld lopen de Feyenoorders van het veld. Philip, Monique en de andere voetbalouders gaan nog wat drinken in de kantine. Joshua mag straks met zijn ouders mee terug naar Den Haag.

"Elf jaar lang heb ik ze vier keer per week van en naar Rotterdam gebracht. We zijn speciaal diesel gaan rijden omdat we zoveel kilometers maakten", zegt Philip. "Het was geen offer. Als zij er plezier in hadden, dan hadden wij er plezier in. Natuurlijk hebben we ze soms wel moeten pushen."

Philip stoort zich weleens aan het onbegrip van mensen die denken dat zijn zoons iets van hun jeugd hebben gemist. "Terwijl andere jongens gingen voetballen op het schoolpleintje, gingen zij 's avonds trainen bij Feyenoord. Ik zou niet weten wat ze hebben moeten missen. Zij konden voetballen. Wat wil je dan, dat ik ze niet laat voetballen?"

Een sms'je van Matthew. Feyenoord A1 heeft 2-2 gespeeld tegen Sparta.

"Ik zei vroeger weleens tegen hem: jongen, die eerste duizend euro's die jij verdient, die zijn voor je pa. Hij krijgt straks een autootje van de club, maar ik moet nog tot mijn 67ste op mijn knieën!" Philip zet zijn biertje op een viltje, waar Ajax Experience op staat.

Dit is waarschijnlijk Joshua's laatste jaar bij Feyenoord. "Maar als hij ergens anders heen gaat, dan vind ik dat ook prachtig. Speelt hij bij Roda, dan zing ik net zo lief hi-ha-Roda en ga ik carnaval vieren. Wordt het Go Ahead Eagles, dan zeg ik hup Go Ahead en rijd ik met alle liefde naar Deventer."

Vanavond zit de familie weer voor de televisie. Real Madrid speelt tegen Sevilla.

"Wat zouden we anders moeten doen? Voetbal is alles wat we hebben, toch?"

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden