Alles valt op zijn plaats in gezellige rommelkamer

Jeugdtheater

’Huisvuil’ van Huis aan de Amstel is te zien: 13 en 26/10 in Den Haag, 14/10 in Amstelveen, 17/10 in Dordrecht, 21/10 in Rotterdam, 24/10 in Alkmaar, 28/10 in Arnhem, 31/10 in Groningen. Tournee t/m 16/1. Info: 020-6229328 of www.huisaandeamstel.nl

De broers Boris en Gustaaf wonen samen in een rare en rommelige huiskamer, die als een gezellig eiland stampvol spullen midden op het podium staat. Ze maken een bord pap van cola en cornflakes en als ze de was doen gaat er bij wijze van zeep ook pap in de wasmachine. Ze hebben geen afstandsbediening, maar dat geeft niet: als de een televisie wil kijken moet de ander heel hard heen en weer rennen om te zappen. Zo is er in de voorstelling ’Huisvuil’ van Huis aan de Amstel voor alles een oplossing. Het enige probleem is dat ze geen ouders meer hebben en geen idee hebben waar die zijn gebleven. Op een dag werden ze wakker en waren vader en moeder zómaar verdwenen.

Achter in de kamer zit een muzikant met een toetsenbord die swingende muziek maakt en de broers doen mee. De popliedjes van muzikant Helge Slikker zijn nét zo rommelig als de broers, er vallen gaten in de tekst die zanger Slikker murmelend aan elkaar zingt. Maar het klinkt als een klok en al gaat er niets zoals het hoort, het is een écht jongenshuis. Ze gaan natuurlijk niet naar school. Daar schijnt het vreselijk te zijn: je moet asbakken kleien voor vaderdag, terwijl je geen vader meer hebt. Daar ga je van roken, dan krijg je astma en ga je dood. Maar ook al leer je dan niet lezen, je kunt ook zélf een verhaal verzinnen als je ondersteboven voorleest uit een boek.

De jonge regisseur Erik Whien laat met ’Huisvuil’ een verrassend frisse theaterstijl zien, die door de geestige tekst van Ko van den Bosch jong en oud aanspreekt. Zoals de treffende verwijzingen naar de visie van volwassenen op kinderleed of andersom, de kijk van kinderen op het wel en wee van volwassenen.

Acteurs Peter van Heeringen en Stefan Rokebrand vormen een mooi duo. De eerste is met zijn bizar belerende praatjes de oudste van de twee. De laatste is een ontwapenende slungel met pretogen die overal een spel van maakt. Samen zijn ze aan elkaar gewaagd met goed getimede spelvondsten.

Het slot is, hoe kan het ook anders, een beetje rommelig maar alles valt tóch op zijn plek. Na een duik dwars door de bank naar de andere kant van de kamer, komt ook het leven van de broers in een ander perspectief te staan. De angel in het verhaal is de dood van de moeder. Dat wisten Boris en Gustaaf niet of ze wílden het niet weten. Maar als de vader, de muzikant, weer terug is in hun leven komt er orde in de chaos. ’Huisvuil’ is misschien tragisch maar de voorstelling twinkelt van plezier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden