Alles komt samen bij Naomi van As

Na blessureleed laat ze in geboortestad weer demarrages zien

DEN HAAG - Het is haar stad, haar WK. En dat besef drong zaterdagavond door bij Naomi van As, die als geen ander had toegeleefd naar de openingswedstrijd tegen Japan (6-1) op het WK hockey in Den Haag.

Toen Van As zaterdagavond het Kyocera-stadion betrad, flitste ook de afgelopen hockeyjaargang even door het hoofd van de geboren Haagse. Vorig jaar mei scheurde Van As nog de voorste kruisband van haar rechterknie, waarna een zwaar revalidatieproces volgde. "Ik dacht: fuck, hier heb je heel hard voor getraind", zei ze uitgelaten.

Getwijfeld heeft ze nooit over het WK. Toen Van As vorig jaar mei onder het mes ging, had ze meteen de overtuiging dat ze het toernooi ging halen. Want een WK spelen in Den Haag, de stad waar ze dertig jaar geleden werd geboren, was als een kinderdroom. Daar moest en zou ze bij zijn.

Zaterdagavond viel alles samen; familie op de tribune, een eenvoudige zege voor bijna tienduizend toeschouwers en een soms excellerende Van As, die af en toe weer klassieke demarrages liet zien. "Maar het is nog niet klaar hè", zei ze na afloop strijdvaardig. De wereldtitel moet, na het olympisch goud in Londen, haar volgende ereprijs worden.

Den Haag is het passende decor voor de droom van Van As. Ze begon als zesjarige te hockeyen bij HDM, de club waar haar moeder ook speelde. HDM is deze weken toevallig ook de trainingsbasis voor de Nederlandse hockeyteams, waardoor de voorbije dagen talloze jeugdherinneringen bovenkwamen bij Van As.

"Als klein meisje was ik vooral aan het ravotten bij HDM", blikt de speelster van Laren terug. "Ballen zoeken, die verstoppen in de bosjes en er dan een dag later achterkomen dat iemand onze 'schat' heeft gestolen. HDM voelt nog steeds als mijn cluppie."

Den Haag voelt een beetje als thuiskomen voor Van As, die in 2009 werd verkozen tot beste hockeyster ter wereld. Haar ouders wonen er nog steeds, evenals vele vriendinnen. Mede daarom was het mooi zichzelf zo te presenteren aan haar geboortestad. De 5-0 tegen het onthutsend zwakke Japan was daar een mooi voorbeeld van. Van As versnelde, legde de bal terug op Kelly Jonker (Amsterdam) en zij kon makkelijk scoren. Uit de speakers klonk toepasselijk: "Oh oh Den Haag, mooie stad achter de duinen." En wat voor Van As gold - terugkomen van een zware blessure - was ook van toepassing op Jonker, die na een schouderkwetsuur met drie treffers een groot aandeel had in de zege. Geraakt nam ze de lotuitingen in ontvangst.

Niet alleen voor Van As en Jonker verliep de avond emotioneel. Bondscoach Max Caldas, een geboren Argentijn, had moeite om zijn tranen te bedwingen, verklaarde hij na afloop. "Toen het Wilhelmus klonk, kreeg ik bijna een hartverzakking. Het was heel emotioneel."

"En nu dóór", zei Van As, die zaterdagavond niet kon wachten op de wedstrijd van vanavond, tegen België. Want met haar spel en doorzettingsvermogen zette Van As de toon voor de komende twee weken. De Nederlandse vrouwen nemen met niets minder dan de wereldtitel genoegen in Den Haag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden