Alles klopt in Wassenaar

Hij houdt in de gaten of niemand aan zijn kunstwerken zit, trekt als het moet ergens een kind weg

Andrea Bosman schrijft elke week over ons vermaak, in de breedste zin van het woord. Reacties naar andreabosman@trouw.nl

Dagelijks geopend van 11 tot 17 uur. Tickets euro 15, museumjaarkaart geldt niet. Tot 18 januari een overzichtsexpositie van de Amerikaanse minimalistische schilder/beeldhouwer Ellsworth Kelly (1923-2015). Een aantal vaste kunstwerken, zoals van Roni Horn en Leandro Ehrlich, is speciaal voor het museum gemaakt.

Info: www.voorlinden.nl

'Pas op voor hockeymeisjes en vrouwen met paarden', appt mijn zus die iets eerder is vertrokken. Het is geen grap, we naderen immers Wassenaar. Maar de paarden en de meisjes zijn al weg als ook wij de oprijlaan naar landgoed Voorlinden indraaien, we zien slechts plukjes bezoekers die vanaf de eerste parkeerplaats over het terrein richting villa en museum wandelen. Al bij het uitstappen van de auto begint het: de lichtheid die hier over je heen valt. Alles wat je ziet is mooi, prachtig, schoon. Het wuivende riet in het water, het gras, de blauw-met-wolken-lucht, de temperatuur, de prettige afstand van de parkeerplaats tot de fraai gelambriseerde villa, de latte macchiato met worteltaart op het terras, de beeldschone Wassenaarse tieners die hier een baantje in de bediening hebben gevonden, de wc-deuren en de manier waarop het houtwerk is geschilderd, in roomwit. Rijkdom.

Is het echt zo of verbeeld ik me deze duizelingwekkende perfectie ook door alles wat ik inmiddels over meneer Van Caldenborgh las, de man die hier een museum bouwde om zijn kunstcollectie voor publiek te ontsluiten? Over zijn veeleisendheid en drang om over elk detail te beslissen? Voorlopig verbeeld ik me niet zoveel, want meneer Van Caldenborgh is er vandaag, zondag, ook gewoon zelf. We hebben hem net langs zien fietsen, op weg naar zijn museum. En nu staat hij daar in de bibliotheek en spreekt een groepje mensen toe. We dwalen door de ruime zalen, bewonderen ook hier het licht, het spel tussen kunst en natuur door de grote ramen, de mix van werken, Klein tegenover Hirst, Warhol tegenover Bartolini. En staan in de rij voor het zwembad van Leandro Ehrlich.

Bij de grote glazen sculpturen van Roni Horn treffen we Van Caldenborgh weer, hij maakt links en rechts praatjes en houdt intussen in de gaten of niemand aan zijn kunstwerken zit, trekt als het moet ergens een kind weg. Het is toch even wennen als er ineens zoveel mensen langs je dierbare spullen schuifelen.

Ook het toilet in het museum schijnt de moeite van het bezoeken waard te zijn. Volgens Van Caldenborgh is er alleen al over die toiletten en waar de prullenbakken moesten staan uren vergaderd.

Op het toilet moet ik aan een van mijn lievelingsverhalen denken, 'Dr. Murkes gesammeltes Schweigen' (Het verzamelde zwijgen van dr. Murkes') van Heinrich Böll. Dat gaat over een radioredacteur die in het spiksplinternieuwe, intimiderend vormgegeven omroepgebouw waar hij werkt uit pure opstandigheid een kitscherig bidprentje dat hij van zijn moeder kreeg achter het kozijn van een liftdeur klemt. Onder een peperdure, door een beroemde kunstenaar ontworpen asbak. 'Ik heb voor je gebeden in Sankt Jacobi', staat er op het prentje.

Opgelucht stel ik vast dat er een verfrommelde tissue heel slordig naast de prullenbak ligt.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden