Allemansauto's

Je auto wegdoen, verhuren of delen bespaart geld. SnappCar en MyWheels zijn het nieuwe Greenwheels. Het verschil? Persoonlijk contact. 'Klaartje is heel schappelijk.'

Als veel-fietsende stedelingen hebben wij (gezin, twee kinderen) voor ons spaarzame autogebruik al jaren een Greenwheels-abonnement. Werkt prima, want de rode autootjes zijn in onze buurt ongeveer op elke straathoek te vinden. Hoewel we voor het dichtstbijzijnde exemplaar slechts de brug over hoeven te huppelen, hebben we er eentje geadopteerd die nét iets verder staat. Dat is namelijk een Volkswagen up!, een fijner rijdende auto dan de Peugeot 107 van de overkant.

'Ons upje' voelt namelijk echt als die van ons. En misschien, hooguit, is-ie ook een beetje van dat jonge stel uit de buurt dat ik erbij fantaseer, dat eens per maand naar hun familie in Anna Paulowna rijdt en op de terugweg ruzie krijgt. Vandaar die zonnebril die we soms in het handschoenenvakje vinden, of de paraplu op de achterbank. Maar navraag bij Greenwheels leert dat ons autootje veel massaler gebruikt wordt dan ik dacht. Maar liefst 25 buurtgenoten reden er het afgelopen kwartaal een of meerdere keren mee, en daarnaast waren er nog de incidentele gebruikers. Onze auto heeft het hartstikke druk.

En hij is niet de enige. Volgens cijfers van Natuur & Milieu en het ministerie van infrastructuur & milieu is het aantal deelauto's in Nederland dit jaar met 55 procent gestegen naar 25.000. Die groei wordt grotendeels veroorzaakt door peer-to-peer-organisaties, die zonder tussenkomst van andere partijen het lenen onderling mogelijk maken. In dit geval autobezitters die hun auto uitlenen via een platform als SnappCar - verantwoordelijk voor 80 procent van de groei - of MyWheels, dat werd opgezet zonder winstoogmerk.

Waarom doen deze varianten het zoveel beter dan reguliere autodelers? Marketingmanager Paul van Merrienboer van Greenwheels nuanceert dat: "Dit jaar zijn we harder gegroeid dan ooit. Bij ons is het aantal auto's gelijk gebleven, maar het aantal gebruikers is met 20 procent gestegen." Er is nog een grote latente groep die aangeboord kan worden, merkt hij op.

Uit recent onderzoek van TNS Nipo blijkt dat terwijl 20 procent van de Nederlanders openstaat voor autodelen, slechts 1 procent dat ook daadwerkelijk doet. Daarom ziet Greenwheels andere autodeelorganisaties niet als concurrenten, maar als partners in het rijp maken van de geesten.

Klassieke deelauto's en peer-to-peerorganisaties hebben beide zo hun voor- en nadelen. Tegenover de persoonlijke benadering van die laatste staat de prettige voorspelbaarheid van de Greenwheels- en ConnectCar-auto's, waar je als gebruiker niet snel onaangenaam verrast zult worden door, bijvoorbeeld, een veel te lage bestuurdersstoel of een sterk hondenaroma.

Onder gebruikers is er een verschuiving gaande van idealisme naar pragmatisme. Waar autodelen voorheen vooral een soort zelfopgelegde plicht was voor een milieulievende voorhoede, zien tegenwoordig vooral jongeren de steeds grotere voordelen ervan in. Onder twintigers daalt het autobezit, blijkt uit CBS-onderzoek. Zij verhuizen vaak naar de stad, waar ze geen auto nodig hebben. Amsterdam kent het laagste autobezit van het land, met 0,4 auto's per huishouden. "Wat autodelen betreft moeten we het vooral van jonge stedelingen hebben", zegt Van Merrienboer. "Zij adopteren makkelijker nieuwe concepten."

Een van die early adopters is Klaartje van Schuur (38), zelfstandig marktonderzoeker en wonend in het centrum van Amsterdam. Sinds deze zomer is ze actief als verhuurder bij SnappCar. Nadat haar bovenbuurman Jamie haar auto wilde lenen, opperde ze om het via dit platform te proberen. Sindsdien heeft ze een stuk of veertig huurders gehad. Haar Seat Ibiza uit 2010 is populair. "Ik heb weken dat hij zes dagen per week gebruikt wordt."

Van Schuur schept er eer in om alles piekfijn te organiseren. Zo heeft ze een geplastificeerde checklist in de auto, die ze met nieuwe huurders doorneemt. "Je wilt geen auto waar nog maar voor 30 kilometer benzine in de tank zit, en die vol ligt met peuken. Ik voel me verantwoordelijk dat alles goed gaat, tot en met kleine dingen zoals het tankdopje dat soms moeilijk opengaat."

Omdat de verhuurster benieuwd is naar wie haar auto huurt, bekijkt ze profielen en googelt ze soms naar extra info. Net als bij Airbnb is het toch een beetje de vraag: wie haal je in huis? In een Excel-bestand houdt ze haar ervaringen bij en beoordeelt ze haar huurders. Het zijn er zoveel dat ze ze anders niet uit elkaar houdt. Het merendeel scoort boven de 8, naast een incidentele 9 of 7 - die laatste wordt uitgedeeld aan mensen met wie ze een stroef contact heeft, of die wat minder rijervaring hebben. "Maar een jongen die te laat was, kwam met een fles wijn aanzetten. Dus die kreeg toch een 8."

Ook vraagt ze altijd waar de reis heen gaat. Er zitten veel familiedagen op onmogelijke plekken tussen. Maar ook een hoogleraar die haar kind naar Lowlands bracht, een manager die zijn dochter met gebroken been ergens heen vervoerde en een derde die met kinderen naar de Efteling ging. En dan is er die huurder die de auto achtereenvolgens gebruikte voor een sollicitatiegesprek, het vervolggesprek én zijn eerste werkdag.

Autoverhuren is iets wat je moet leren, zegt Van Schuur, juist omdat het zich afspeelt in het gebied tussen het persoonlijke en zakelijke. Hoe om te gaan met laatkomers, bijvoorbeeld. "Ik vraag nu altijd naar het exacte ophaalmoment, anders zit je zó een dagdeel te wachten." Ze heeft nog nooit iemand geweigerd op grond van zijn profiel. "Een jongen met drie slechte recensies appte wel leuk, dus ik dacht, laat ik het maar proberen. Hij haalde de auto een kwartier te laat op en belde na afloop van het weekend om de auto twee uur te verlengen, omdat hij de veerboot gemist had. Later bleek dat hij zich nog twee uur had vergist. Maar dat is een uitzondering; de meesten voelen zich heel verantwoordelijk." De huurder van vandaag bijvoorbeeld, Tarif, komt vannacht terug. Meestal wacht ze om te kunnen uitchecken, maar deze vertrouwde huurder mag de sleutels in de brievenbus gooien.

De eerste maand dat Van Schuur haar auto verhuurde, had ze een stuk of vijf snelheidsovertredingen en twee parkeerboetes. "Ik benadruk nu altijd dat die boetes wel op mijn naam komen; zo van jongens, dit is wél mijn auto, hè. Sindsdien heb ik geen enkele boete meer."

Vandaag leent Tarif de auto, en gaat ze zelf met de trein naar een afspraak in Nijmegen. Zo gaat dat vaker, want Van Schuur gebruikt haar auto zelden. Voor haar werk als freelancer heeft ze hem nauwelijks nodig. Maar haar dure en felbevochten parkeervergunning wil ze niet kwijt. "Als het goed is kan ik dankzij dit systeem gratis rijden - in ieder geval heb ik de parkeervergunning eruit. Ik reken 35 euro per dag en daar houd ik na aftrek van verzekering en bemiddeling 24,50 aan over."

Soms discussieert ze met haar vriend over het effect van autodelen; in hoeverre haal je de auto ermee uit de stad? "'Als ze niet jouw auto gehuurd hadden, waren ze misschien met de trein gegaan', zegt hij dan." Zou het op lange termijn niet aantrekkelijker zijn om alleen met haar favoriete huurders verder te gaan, en samen een auto te delen? "Dat is niks voor mij", glimlacht Van Schuur. "Ik wil wel de baas over mijn auto blijven."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden