Alleen op televisie met een diep decolleté

Een tikje op vrouwelijke billen mag van de Italiaanse rechter. Tot verbijstering van veel Italiaanse vrouwen, die zich afvragen of hun mannen inderdaad nog steeds zo macho zijn.

Pauline Valkenet

Het was een verhitte discussie in het televisieprogramma Porta a Porta. Gespreksonderwerp was de opzienbarende uitspraak van het hoogste Italiaanse gerechtshof dat een chef zijn vrouwelijke ondergeschikte best een klap op de billen mag geven als het maar bij een spontane en eenmalig tik blijft. De man in kwestie was eerder door een lagere rechtbank veroordeeld tot anderhalf jaar gevangenisstraf.

De kunstcriticus Vittorio Sgarbi had het niet meer: ,,Ik ben een sekssymbool en word om de haverklap lastiggevallen door vrouwen. Maar denk je dat ik al die dames naar het gevang wil sturen? Kom nou, dat hoort bij het leven, dat moet je niet criminaliseren!'' De aanwezige dames ontploften. ,,Vrouwen worden in dit land niet gerespecteerd, een klap op de bips kan echt niet en al helemaal niet op het werk!'', schreeuwde het parlementslid Alessandra Mussolini. De vrouwelijke gasten waren het roerend eens: Italië is nog altijd een macho-land waar de mannen het voor het zeggen hebben.

Volgens de Duitse presentatrice Ela Weber -een populaire verschijning op de Italiaanse televisie omdat ze blond en lang is en een enorme boezem heeft die ze maar gedeeltelijk verhult- zijn de Italiaanse vrouwen daar zelf ook schuldig aan. ,,Het begint hier al met de opvoeding. Moeders zeggen tegen hun dochters dat ze kuis moeten zijn, terwijl hun zonen zich op seksueel gebied alles mogen veroorloven. Daarom zitten wij hier nu over die klap op de kont te praten.''

Italiaanse mannen krijgen al op jeugdige leeftijd een bepaald beeld van vrouwen voorgeschoteld. Niet alleen thuis, maar ook op school. Op de basisschool is een boek in gebruik waarin kinderen gevraagd wordt wat ze later willen worden. Meisjes krijgen drie keuzes, waaronder danseres. Jongens daarentegen kunnen uit wel 17 beroepen kiezen, waaronder astronaut. ,,Schoolboeken hier barsten van de discriminerende stereotypen. Vaders worden steevast afgebeeld terwijl ze thuis op de bank een krant zitten te lezen. Moeders koken of strijken'', zegt Gioacchino De Chirico, die schoolboeken 'politiek correct' maakt. Hij is daar vorig jaar op verzoek van de regering mee begonnen.

En wat zien die jongens op televisie als ze wat groter zijn? Bloot, bloot, bloot. In bijna alle televisieprogramma's figureren mooie meisjes die vaak niet meer aan hebben dan hotpants en een BH. De meisjes zeggen meestal niet veel, het praten wordt overgelaten aan mannen die keurig in het pak zijn gestoken.

De Nederlandse tandarts Raphaela Crisi bevestigt het beeld. Ze werkt al jaren in Rome en werd op een dag door een commercieel televisiestation benaderd. Of ze niet aan een medisch programma wilde meewerken. 'Wij zouden U graag in een witte jas met een diep decolleté willen zien', was het verzoek. Raphaela weigerde, ze wilde in haar gebruikelijke polo-shirt verschijnen. ,,Nooit meer wat van ze gehoord'', lacht ze.

Toch gelooft Enza Plotino, hoofdredactrice van het vrouwen-persbureau DW press, niet dat vrouwen in Italië worden gezien als seksobject. ,,Vrouwen zijn hier een onbekend object, ze zorgen constant voor verrassingen. Want vrouwen dringen steeds verder door in de wereld van het werk en blijken nog intelligent ook. Mannen weten gewoon niet meer hoe ze zich ten opzichte van vrouwen moeten gedragen.''

Vrouwen laten zich inderdaad steeds vaker op de werkvloer zien. Zo'n vijftig procent werkt tegenwoordig buitenshuis. Maar het gaat dan wel vooral om slecht betaalde banen in de verpleging en het onderwijs. Minder dan één op de zes managers is vrouw, twee keer zo weinig als in Frankrijk en Groot-Brittannië. Slechts tien procent van de parlementsleden is vrouw, een Europees diepterecord. Het is daarom misschien niet toevallig dat een wet over seksuele intimidatie op de werkvloer nog altijd niet bestaat.

Volgens Enza Plotino hebben de 410 rechters van het Hof van Cassatie (400 mannen, 10 vrouwen) dan ook geen houvast als ze strafzaken voor de neus krijgen zoals 'de tik op de billen'. Ze doen, zo lijkt het, willekeurige uitspraken. De billentikker kreeg geen straf, maar de onderwijzer die niet van de borsten van zijn leerlingen af kon blijven werd vorige week veroordeeld tot anderhalf jaar cel. Van de rechters mag een kus op de wang wel, maar niet als die eigenlijk op de lippen terecht had moeten komen en alleen op die wang belandde omdat de dame zich afwendde.

Een lager gerechtshof in Oristano veroordeelde vorige week een manager tot anderhalf jaar voorwaardelijk omdat hij zijn secretaresse in de nek had gekust. Maar ja, de vrouwelijke rechters waren daar in de meerderheid. Wie weet wat de uitspraak zal zijn als de zaak uiteindelijk bij het Hof van Cassatie belandt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden