Alleen nederlaag blijft Sampras bespaard

PARIJS - Als het regent, worden de pannetjes nat. Niet alleen de vierkante pannetjes op het dak, ook de fijngemalen pannetjes die de banen van Roland Garros bedekken. Op de openingsdag van de Open Franse kampioenschappen raakte het gravel zo doorweekt van regendruppels, dat het anderhalf uur lang bedekt moest worden met de gehate groene zeilen.

Na de regenpauze ontdeed Andre Agassi zich in recordtijd van de Spanjaard Jacobo Diaz, die het hem alleen in de tiebreak van de tweede set moeilijk had kunnen maken (6-1, 6-7, 6-4, 6-4). Pete Sampras had het vele malen slechter getroffen met een tegenstander als Magnus Gustafsson. Nog voordat Sampras een bal geslagen had, hadden de meeste mensen in hun hart al afscheid van hem genomen. Want zelfs de beste tennisser van de wereld moet buigen, als hij door het lot krijgt toebedeeld, wat Sampras de afgelopen maand te verstouwen kreeg. Sampras was zo aangeslagen door de dood van zijn coach en beste vriend Tim Gullikson, dat hij wekenlang geen toernooien bezocht. Voordat hij naar Parijs vertrok, speelde hij maar één gravelpartijtje: dat was in Düsseldorf, waar hij vorige week last kreeg van een rugblessure en meteen al door de Tsjech Ulihrach verslagen werd. En alsof dat allemaal nog niet erg genoeg was, moest hij het in de eerste ronde van Roland Garros ook nog opnemen tegen de vernietigende service en dodelijke forehand van Gustafsson.

Zelden was de geweldige klasse van Sampras beter zichtbaar dan gistermiddag. Twee sets lang bestookte hij de Zweedse gravelspecialist met slagen van een kaliber, waarop geen afdoende antwoord mogelijk was. De opluchting van het publiek veranderde echter in twijfel, toen Sampras' vloeiende ritme werd onderbroken door de regen. En de twijfel veranderde vervolgens in wanhoop, toen de Amerikaan tien minuten na de hervatting last kreeg van een bloedneus. Bleef hem dan helemaal niets bespaard?

Zeker wel: wat hem bespaard bleef, was een nederlaag. Sampras stopte een watje in zijn neus, gaf een servicegame weg, herstelde zich en beëindigde de partij met 6-1, 7-5, 7-6. Dat had hem zelf ook hogelijk verbaasd, bekende hij. “Mijn voorbereiding was zo slecht en de baan was zo traag, dat ik geen idee had hoe ik vandaag zou spelen.” Na zijn onverwachte zege op Gustafsson liep Sampras ineens over van zelfvertrouwen. “Diep in mijn hart voel ik dat ik dit toernooi kan winnen”, bekende de tennisser, die alle Grand Slam-titels in zijn bezit heeft behalve die van Parijs. “Ik ben niet de favoriet, maar wel iemand die gevaarlijk kan zijn.”

Afgezien van de opleving van Sampras en zijn daaruit voortkomende zege deden zich gisteren geen verrassingen voor. Behalve dan dat, zoals iemand opmerkte, “dit de eerste keer is dat er op de eerste dag van een Grand Slam-toernooi nog niet één Nederlander is uitgevlogen.” Van de acht die tot het hoofdtoernooi zijn doorgedrongen, kwamen er gisteren twee de baan op. Petra Kamstra ontdeed zich moeiteloos van de Italiaanse Laura Golarsa (6-1, 7-5) en Richard Krajicek was waarschijnlijk dolblij dat zijn partij tegen de Hongaar Sandor Noszaly na een verloren en een gewonnen set (4-6, 7-6) werd onderbroken, omdat de duisternis zo vriendelijk was in te vallen. Als Krajicek zich vandaag in die wedstrijd net zo nerveus, onzeker en lijdzaam opstelt als hij gisteren deed, wordt hij de eerste Nederlander die Parijs mag verlaten. In dat geval zal Noszaly niet weten wat hem is overkomen: is het werkelijk waar dat hij, de nummer 110 van de wereld, met zijn weinig opwindende maar wel zeer geduldige terugspeelballetjes een geplaatste speler zo in de war heeft kunnen brengen?

De 22-jarige Kamstra mag nog even blijven. De Rotterdamse tennisster, die twee jaar geleden voor het eerst in Parijs verscheen en toen niet verder kwam dan de eerste ronde, bekende dat ze met niet al te veel vertrouwen aan haar tweede optreden in Parijs was begonnen. “In het begin was ik erg nerveus. Pas toen ik ontdekte dat mijn tegenstandster zo'n typische schaaktennisster is, die het spel niet kan bepalen, werd ik rustiger.”

Kamstra is al even onvoorbereid naar Parijs afgereisd als Sampras. Eind vorig jaar is ze geopereerd aan haar enkel, en die operatie was nog tot daar aan toe, vertelde Kamstra: “Veel erger was dat ik daarna last kreeg van een sesambotje in de bal van mijn voet. Daar moest de spuit in worden gezet.” Door alle blessureperikelen heeft ze dit jaar slechts drie partijen kunnen spelen, die ze alle drie verloor. En ook met trainers heeft de nummer 89 van de wereld, die bekend staat als een opgewonden en redelijk onhandelbaar standje, weinig geluk. Toen ze vorig jaar kampioen van Nederland werd, trainde ze sinds kort bij Frits Don. Toen die samenwerking kort daarna mislukte, begon ze zo aan zichzelf te twijfelen, dat ze overwoog om er maar helemaal mee te stoppen.

De problemen met Don zijn inmiddels uitgepraat, vertelde Kamstra gisteren. Sinds drie weken traint ze weer bij hem. Voor hoe lang, vraag je je af. En al even onwillekeurig vraag je je af, hoe ver deze tennisster met haar vegende forehand had kunnen komen, als ze een wat inschikkelijker karakter had gehad. In Zuidamerikaanse landen worden succesvolle dwarsliggers gekoesterd, zoals Marcelo Rios, Romario en meer van dergelijke grillige persoonlijkheden uit ervaring weten. In Nederland bestaat er geen waardering voor sporters, die het wagen uit de pas te lopen. Lastpakken moeten gewoon doen, dan doen ze al gek genoeg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden