Commentaar

Alleen een dialoog kan Venezuela uit het zwarte gat halen

Nicolás Maduro Beeld epa

Venezuela heeft ongekende rijkdommen, maar Maduro's volk sterft van de honger. En wie daartegen de stem verheft, loopt grote kans dat met de dood te moeten bekopen. 

Zijn ‘revolutionaire’ leiders hebben Venezuela in een zwarte chaos gestort. Wie weg kan komen, ontvlucht het land. En wie achterblijft, moet zien te overleven in een langdurig, gewelddadig conflict.

Er is geen twijfel over de vraag wie hiervoor verantwoordelijk is: de Venezolaanse president Nicolás Maduro. Geconfronteerd met een parlementaire oppositie heeft Maduro een nieuw parlement laten verkiezen, gevuld met getrouwen. En in antwoord op demonstraties van burgers en opstandige legereenheden heeft hij geweld ingezet, met al meer dan honderd doden tot gevolg. En daar zal het niet bij blijven.

De socialistische revolutie die zijn charismatische voorganger Hugo Chávez begon, loopt onder Maduro uit op een gewelddadige dictatuur. Een revolutie die begon met het opeisen van de olierijkdommen voor het volk, eindigt met de inzet van wapens tégen het volk.

Buurlanden

Het ziet er niet naar uit dat Venezuela zelf in staat is uit dit zwarte gat te komen. Het land zal eruit gehaald moeten worden. De eerst aangewezenen om dat te doen zijn de omringende Zuid- en Noord-Amerikaanse landen, verenigd in de OAS.

In die Organisatie van Amerikaanse Staten is consensus tot nu toe echter ver te zoeken, helaas. Er is in de buurlanden nog te veel sympathie met de zogenaamd socialistische revolutie van Chávez en nog wrok over eerdere Amerikaanse pogingen om met een staatsgreep aan die revolutie een eind te maken.

Bovendien is er onduidelijkheid over de koers van de Verenigde Staten, die ook lid zijn van de OAS. Washington heeft sancties ingesteld tegen Maduro en zijn hoogste getrouwen, maar die hebben vooral symbolische waarde. De VS dreigen met een boycot van Venezolaanse olie. Maar of het daarvan ook zal komen is onzeker, want de Amerikanen zijn grootafnemer van die olie.

Een boycot zou waarschijnlijk ook weinig helpen. Als die doel treft, zijn de gewone Venezolanen de dupe. Effectief zal een boycot niet zijn, Maduro zou snel nieuwe afnemers vinden voor zijn olie.

De president met geweld uit de macht ontzetten, is een nog slechtere optie. Het beste dat nu kan gebeuren is dat de OAS eensgezind Maduro dwingt tot een gesprek over herstel van de democratie in zijn land, en een herstel van de economische orde, voedselvoorziening, zorg en veiligheid. Hoe verwerpelijk Maduro’s optreden ook is, in een vreedzame overgang zouden de huidige president en zijn aanhang deel moeten uitmaken van de redding en wederopbouw van Venezuela.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees ook: SP vindt EU en VS te kritisch over Venezuela

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden