Alleen de fiscus in Zwitserland beleeft plezier aan de Tour

FRIBOURG - Voor vier ton had de Zwitserse stad Fribourg zich het recht verworven de start en aankomst van een etappe te organiseren. In het buitenland drijft de Tour de prijs altijd wat op. Een sportkrant voegde er smalend aan toe dat bij dat hoge tarief de chaos was inbegrepen.

JOHAN WOLDENDORP

De Zwitserse douane mengde zich trouwens ook voortvarend in de prijzenslag. Als welkomstgeschenk rekende het neutrale land in een zich verder verenigend Europa invoerrechten ter hoogte van ruim zestig mille. De vrachtwagens werden daartoe door een andere grensovergang geleid dan de rest van de karavaan. Met daarbij de verkoop van ettelijke honderden autowegstickers - goed voor nog eens zo'n zestig mille - had het land geen slechte deal gesloten. Objectief gesproken verdienden de Zwitsers zo langzamerhand weer eens een bezoekje van het mobiele gekkenhuis. Het wielrennen in het Alpenland was de afgelopen jaren dankzij Zülle, Rominger, Richard en in mindere mate Dufaux en Gianetti tot grote hoogte gestegen. Er werd een heus volksfeest voorzien, toen Tourdirecteur Leblanc bij de presentatie van het etappeschema enkele zalvende woorden aan Fribourg wijdde.

Wanneer de plaatselijke pastoor de tot 143 renners uitgedunde karavaan hedenochtend uitgeleide doet, zal hij niet een hoogmis voor het wielrennen in Helvetia opdragen. Uitgerekend in deze Ronde van Frankrijk verschrompelt het Zwitserse cyclisme tot iets zieligs. Rominger en Zülle vielen in de eerste week geblesseerd uit, de eveneens gekwetste Olympisch kampioen Richard kon niet eens aan La grande boucle beginnen. Op de dag dat Zberg, Camenzind of Dufaux zou moeten winnen, vielen nog eens twee Zwitsers uit: Gianetti en Jürmann. Er blijven slechts vier in koers: buiten de bovengenoemde drie ook de volstrekt onbekende Philipp Buschor. Van de jonge nationale kampioen Camenzind wordt verwacht dat hij in de nabije toekomst in de voetsporen van Zülle en Rominger treedt. Dufaux rijdt in de schaduw van Virenque en Zberg stijgt deze week royaal boven zichzelf uit. Gedrieën staan ze rond de tiende plaats in het algemeen klassement. En ze zaten in de goede 'waaier' toen dertig kilometer voor de finish een peloton van veertig renners in tweeën brak. Dufaux leek nog het dichtst bij de dagprijs te komen, maar werd afgetroefd door Christophe Mengin. De Franse veldritkampioen won met een fietslengte voorsprong de sprint. Voor het mooiste finishbeeld zorgde evenwel diens ploeggenoot Stéphane Heulot. De oud-gele truidrager uit de Tour de France van vorig jaar (gedurende drie dagen) stak zijn armen al in de lucht, toen Mengin de spurt nog moest afronden.

Het was na de sensationele zege van Guesdon in Parijs-Roubaix de tweede grote prijs die ploegleider Marc Madiot van de nieuwe formatie La Francaise des Jeux binnenhaalde. Voor deze nieuwkomer in het peloton is de Tour nu ook geslaagd. Het was al de vijfde zege van een Fransman in deze ronde en de zesde van een Frans team. De thuisploegen weten argusogen op zich gericht, nu Leblanc nogal selectief gul met wild cards omsprong. Big-Mat viel niet door de mand omdat de eergisteren gewond uitgevallen Pascal Lino nog in de top tien heeft gestaan, La Mutuelle de Seine et Marne is op afstand het lelijke eendje. Dojwa liet zich als enige een keer zien (in de Pyreneeënrit naar Andorra), maar omdat directeur-sportief Sanquer nog slechts twee renners in de strijd heeft (Cueff en Rault, wie kent ze niet?), wordt Mutuelle niet eens meer opgenomen in het ploegenklassement.

Riis achterop

Minstens zo 'bezopen' voelde Riis zich gisteren. De uittredende Tourwinnaar miste de slag op een letterlijk 'lullige' manier. De Deen was net afgestapt voor een sanitaire stop toen Pantani en Banesto het sein gaven tot demarreren. Riis raakte zodoende op achterstand - net als alle renners van Rabo en TVM - en kan nu ook zijn podiumplaats in Parijs vergeten. Als hij de 'Champs' al haalt, want de Deen heeft zoveel last van een handblessure dat hij serieus overweegt af te stappen. Virenque en Ullrich zaten wel voorin. Ullrich had zware benen gehad en was blij dat hij zijn ruime voorsprong intact kon houden. De Duitser moest op de Col de la Croix zelfs even lossen. “Ik prijs me gelukkig dat we de laatste col van de eerste categorie hebben beklommen. Maar er volgen nog een paar lastige ritten met enkele bergen van de tweede categorie. En de benen zijn zwaar.”

Luttele meters verder leek Dufaux de last van het Zwitserse wielrennen op zijn schouders te torsen. “Het was een onvergetelijke etappe, ik werd op de handen van het dolenthousiaste publiek gedragen. Ik had graag willen winnen.”

Zberg daarentegen, was al blij dat hij in de eerste groep verzeild was geraakt. Aan de voorbereiding lag het niet. Minutieus had de oudste van twee bij Mercatone Uno fietsende broers de wegen en cols in de Jura verkend. Hij voelt zich echter sinds een paar weken doodop en cijferde zichzelf weg voor de 22ste Zwitserse etappezege in de Tourgeschiedenis.

Zberg (26) tekende vorige week een contract bij de Raboploeg. Voor de breedte van de ploeg, benadrukte manager Jan Raas. Hij kan inderdaad op alle terreinen uit de voeten, maar is geen topper. De coureur uit Silenen (bij de Sint-Gotthard) won ten teken van zijn veelzijdigheid in 1995 de Ronde van Asturië en vorig seizoen de Grote Prijs van Frankfurt. Bij Carrera behoorden hij en zijn broer tot het Pantani-kamp. Toen de jeansfabrikant stopte met sponsoring van een wielerploeg was het logisch dat de Zbergjes met de 'koning van de Alpen' de overstap naar Mercatone Uno maakten. Daar werd het leven voor de nieuwe Rabo-aanwinst stilaan een nachtmerrie. Hij miste, doordat zijn ploeg te laag op de UCI-ranglijst stond geklasseerd, zijn favoriete Ronde van Vlaanderen, maar moest met het oog op een wild card voor de Tour de France wel deelnemen aan Parijs-Roubaix. Hij stamt uit de school van trainer Paul Köchli, die hem al vergeleek met de Bjarne Riis van een paar jaar geleden. Hij groeide tot dusver niet door. Hij is nerveus en maakt gemakkelijk tactische fouten.

Zou hij nu al het Raboshirt om zijn schouders dragen, dan was hij wel de hoogst genoteerde in de generale rangschikking geweest. Op zeven minuten voor Luttenberger en 24 minuten voor Boogerd. Als dat maar goed gaat, het komende jaar. Raas heeft in het verleden meer dan eens geroepen dat je nooit een niet constant presterende renner moet contracteren die aan een goed seizoen bezig is. Met Luttenberger en Jonker tuimelde hij met open ogen in zijn eigen val.

De transfer van Zberg is een vaststaand feit. Groter nieuws kwam gisteren uit het Festina-kamp, dat via sponsor Rodriguez de komst van Alex Zülle meldde. Dat hij Once zou verlaten, was reeds een publiek geheim. De naam Festina was in het circuit nog niet gevallen, omdat Zülle een privécontract met een andere horlogefabrikant had. En dat terwijl het in het 'Village Départ' (niet voor niets een dorp dus) gonst van de geruchten. Zo is de overgang van de Nederlandse Australiër Henk Vogels van Gan (een verzekeraar die stopt) naar TVM (een verzekeraar die gewoon doorgaat) een kwestie van tekenen. En zo gaat het verhaal dat Mapei-ploegleider Patrick Lefevere een buitengewone belangstelling aan de dag legt voor Michael Boogerd. De Hagenaar, die op zijn tandvlees Parijs haalt (“wanneer ik die geblesseerde knie in de eerste week had opgelopen was ik afgestapt”), voelt zich vereerd, maar wil eerst met Raas praten over een veel beter contract dan het tamelijk modale dat hij nu heeft. Lefevere die zijn ploeg moet inkrimpen (hij heeft drie meer dan de 22 door de UCI toegestane renners onder contract), zegt een dezer dagen een persconferentie te zullen beleggen: “Om te antwoorden op alle domme vragen van de Hollanders.”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden