Alle generaties bijeen in één wijk

Het nieuwe meergeneratiewonen moet de dienstbaarheid en betrokkenheid van de bewoners vergroten. Zorgen voor je familie is daarbij het credo.

Seva is het sleutelwoord als het gaat om het nieuwe meergeneratieproject ’Dil ka Armaan’ (hartewens) in Den Haag. Drie generaties Surinaamse Hindostanen komen bij elkaar wonen in hun eigen ’wijkje’ en dragen de zorg voor elkaar.

Helouise Arjun Sharma (70) is een van de toekomstige bewoners. Nu woont ze in een flat in het Haagse Laakkwartier en wonen haar kinderen en kleinkinderen elders. „Mijn man en ik willen graag dicht bij onze kinderen wonen, omdat we straks meer zorg nodig hebben. Wij komen steeds minder de deur uit, dus de kinderen moeten meer moeite doen om ons te zien. Daarom wonen we liever bij elkaar in de straat. Dat is gemakkelijker.”

Het echtpaar Arjun Sharma is net als vijftig andere families van plan om in dit project een appartement te huren dat bovenop de gekochte eengezinswoning van hun kinderen staat. De kleinkinderen kunnen zodra ze volwassen zijn in dezelfde straat een starterswoning aanschaffen. „Op die manier kan ik voor mijn ouders zorgen en zien opa en oma hun kleinkinderen vaker”, zegt dochter Yvonne Arjun Sharma (45).

Seva dus, dat staat voor dienstbaarheid. In dit geval zijn de bewoners dienstbaar aan de medebewoners. Met dit culturele aspect in het achterhoofd bedacht projectmanager Rosemary Samadhan van RS Woonconsultancy deze nieuwe woonvorm, met minimaal 75 woningen: minstens 20 sociale huurwoningen voor ouderen, 25 eengezinswoningen en 25 starterswoningen. Wat ze gaan kosten is nog niet bekend en Samadhan hoopt dat de nieuwbouw over vijf jaar kan worden opgeleverd. Ook komt er een gemeenschappelijke ruimte voor ongeveer honderd mensen voor feesten, gebedsdiensten, rouwdiensten en andere activiteiten.

„Met deze woonvorm creëren we betrokkenheid binnen de gemeenschap. Deze betrokkenheid geldt in dit geval niet alleen voor naaste familie, maar ook voor vrienden en kennissen die als naaste worden beschouwd. Zoals we dat kennen uit Suriname. Voorwaarden zijn wel dat ze passen binnen de groep, dat ze dezelfde gemeenschapszin hebben en dat een van de partners Hindostaans is.”

De Hindostanen in Suriname zijn bekend met het joint family-systeem dat daar vroeger normaal was. De grootouders hadden volgens dat systeem een huis waar alle kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen inwoonden. Wanneer de gezinnen te groot werden, bouwden de kinderen hun huizen rondom het ouderlijk huis. Zo kreeg de familie een eigen buurtje. „Het meergeneratieproject dat onlangs is goedgekeurd door de Haagse gemeenteraad, is volgens datzelfde principe opgezet. Het is de moderne variant daarvan”, aldus Samadhan.

„Ik moet er niet aan denken om ver van mijn grootouders te wonen. Als we daar wonen zie ik ze dagelijks en kan ik nóg meer van ze leren, zoals de taal, de cultuur, onze tradities en natuurlijk de verhalen van vroeger”, vertelt Vishally Bansie (18), kleindochter van Arjun Sharma. Zij ziet het wonen in dezelfde straat wel zitten. „Als ik daar een huisje koop woon ik zelfstandig, maar kan ik altijd terugvallen op mijn familie. En ik zie geen gevaren in de sociale controle. Het wordt echt niet anders dan ik gewend ben.”

Dit experiment start met Hindostanen, omdat deze groep ’boven het maaiveld uitsteekt’. Projectmanager Samadhan: „Deze groep studeert over het algemeen goed, werkt hard, verdient vaak goed en vormt daarmee een nieuwe middenklasse. Daarom willen we ook een locatie die niet in een achterstandsbuurt staat, maar wel in de buurt van wijken en voorzieningen waar veel Hindostanen komen, zoals de Haagse Markt.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden