ALL YOU NEED IS LOVE Een oprechte manier om Connie te bereiken

'Alles wat een mens nodig heeft, is liefde. Daar gaat het in ieder mensenleven om. Je gaat over grenzen, door muren en ramen om iemand van wie je houdt gelukkig te maken. Je doet de gekste dingen, wat Nederland er ook van denkt.' (Robert ten Brink deze maand in de NCRV-gids) 'Al gebeuren er soms treurige dingen, ik vind nooit iemand zielig. Zelfs niet als een verbroken relatie niet wordt geheeld. Daar wordt vaak schande van gesproken, maar waarom eigenlijk? De camera werkt als katalysator - nou en? Dat is toch alleen maar mooi?' (Robert ten Brink vorig jaar in HP/De Tijd)

Nog steeds herkennen mensen Johan van die uitzending van half oktober. Hij ging gisteravond naar de film en zag de mensen wijzen. Bij het verlaten van de bioscoop draaide hij zich om en riep: 'Ik ben het echt.'

“Ik hoef met jou niet meer te praten”, zei Connie toen Johan nog eens belde. Hij kijkt sceptisch terug op de uitzending. “Ik heb er geen spijt van dat ik het gedaan heb. Ik wilde vertellen hoeveel ik voor haar voelde. Het leek een oprechte manier om Connie te bereiken. Nu voel ik me eigenlijk afschuwelijk bedrogen, omdat die vriendschap er ook niet meer in zit.”

De formule van een televisieprogramma dat goed is voor een miljoenenpubliek, wordt gekoesterd. Daarom doen de medewerkers van 'All you need is love', bezig aan het derde seizoen, er het zwijgen toe. Publiciteit is niet meer nodig en bovendien: “De mening van de media over 'All you need' is doorgaans ongemotiveerd negatief”, legt een woordvoerder van producent John de Mol uit. “De heersende opinie blijft toch dat de redactie kandidaten manipuleert.” Daarom is er weinig behoefte aan een artikel en wil de redactie zeker geen gegevens verstrekken over kandidaten. “We zijn overmatig protectionistisch.”

Het exhibitionisme van de kandidaten en de neiging tot voyeurisme van kijkers vallen niet alleen op bij 'All you need is love'. Een equivalent is de 'Surpriseshow' (2,5 miloen kijkers) en ook 'Het Spijt me' (2 miljoen kijkers) past in het genre. De programma's kenmerken zich allemaal door het ogenschijnlijk grote waarheidsgehalte van de inhoud, en worden als veel realistischer ervaren dan populaire soaps waarin acteurs zich in het gedramatiseerde geluk en ongeluk storten.

Niet iedereen heeft dezelfde onstuitbare behoefte zijn geluk - dan wel tranenvloed - tot het niveau van 'All you need' te verheffen. Zo werd de stille liefde van twee mensen van een poffertjeskraam niet uitgezonden, omdat de wederhelft zich rot schrok toe hij de camera onder ogen kreeg. En ook lang niet iedereen wil, na een optreden in het programma van Robert ten Brink, nog eens vertellen hoe het ze na afloop verging. Nijs, die eind november tijdens een Ahoy-concert van René Froger verkering vroeg aan Natasja, weigert agressief. Ook Natasja heeft weinig behoefte om nog eens in de krant te staan.

Hetzelfde geldt voor Ron, die het huwelijk met zijn vrouw Marjanne opfriste tijdens een romantische overnachting in een kasteel. Marjanne betwijfelt bovendien of ze wel màg praten met journalisten. Na de opnamen heeft het echtpaar een contract ondertekend, en er is op aangedrongen eerst met de producent contact op te nemen alvorens met journalisten in zee te gaan. Navraag leerde Ron en Marjanne dat ze het 'maar zelf moesten weten' en dat zei hen genoeg. Nee dus.

Een woning op driehoog in de Amsterdamse Pijp. Robert Fernandes (35) is tien jaar werkloos. Hij doet vrijwilligerswerk om toch ervaring op te doen, onder meer op het VOC-schip bij het Amsterdamse Scheepvaartmuseum. Daar speelt hij af en toe de kok. Die setting vormde een dankbaar item toen Marjo van der Laan zich bij de redactie van 'All you need' meldde. Tijdens een bezoek aan het schip had ze Robert gezien. Ze besloot verliefd te worden. Toen Fernandes een ponton zag met de speciale 'All you need is love-caravan' dacht hij nog dat het stom toeval was. Dat geloofde hij nog steeds toen hij de boodschap van de hem totaal onbekende Marjo zag. Het ging als in een droom voorbij. Hij weet nog dat hij trilde en maar bleef praten om zichzelf kalm te krijgen. Na de opnamen tekende hij zonder te lezen de verklaring waarin hij toestemming gaf voor uitzending.

Die verklaring vormt feitelijk een vrijbrief voor het redactieteam. Fernandes: “Ze mogen de opnames anytime gebruiken. Natuurlijk teken je, ik wilde het programma ook niet in de war brengen, ik was overdonderd.”

Een andere kandidaat, Michel Wachtmeester, heeft de bewuste brief wel snel gelezen: “Er staan wat spelregels in; ik mocht niemand iets vertellen.” Dat zou de verrassing, een wezenlijk onderdeel van de formule, kunnen wegnemen. “Het zou hoe dan ook uitgezonden worden, zelfs als ik het achteraf niet meer zou willen”, herinnert kandidate Simone Zappeij zich.

“Ik heb afgezien van al mijn rechten, mocht achteraf geen enkele aanspraak maken op de beelden”, weet deelnemer Arjen Scherpenzeel. “Ik weet niet meer wat er in stond”, zegt Marjo van der Laan. “Ik snapte wel waarom het moest, het programma doet toch een investering in je. Ze zeiden nog wel: als er heel lullig gereageerd wordt op je videoboodschap zenden we het niet uit.”

Het leek Marjo (40) spannend op televisie te komen. Eigenlijk meer om 'er vanaf te zijn' schreef ze een brief. Twee weken later werd ze gebeld, of ze de volgende dag voor proefopnamen wilde komen. “Toen moest ik wel, ik had A gezegd, dus nu moest ik B zeggen.” Ze vertelt snel: “Normaal ben ik niet iemand die op de voorgrond treedt.” Ze vond het niet vreemd haar privé-leven op televisie te laten zien. “Het is veel minder intiem dan die zielige gevallen die soms in het programma zitten.” De reacties zijn haar meegevallen: “Iedereen vond dat ik zo leuk overkwam. Allemaal positieve reacties.”

Marjo heeft inmiddels een 'gezellige dag' met Robert Fernandes achter de rug, binnenkort gaan ze opnieuw uit. Robert: “Ik vind het achteraf enorm stoer dat ze het op deze manier aanpakte. Ik zei daarom dat ik wel met haar uit wilde, ook om het allemaal een keer mee te maken.” Hij is vorig weekend ook in Groningen uitgeweest, met Esther, die in dezelfde uitzending zat. Het was een reünie met de vijftien jongens waar ze in 'All you need' uit mocht kiezen. Op het moment suprème koos Esther in haar zenuwen de verkeerde jongen, en verdween met hem en een bos bloemen achter de coulissen. De fout werd na de uitzending rechtgezet.

Marjo is inmiddels gevraagd het komende seizoen gastrollen op het Amsterdamse VOC-schip te komen spelen.

“Geachte heer. Enige tijd geleden heeft u gereageerd op de oproep van Robert ten Brink. We gaan de door u ingevulde gegevens invoeren in de All you need is love dating computer. Wij verzoeken u onder het kopje 'Bijzonderheden' uw persoonlijke rangorde aan te geven van de categorieën 'Uiterlijk', 'Vrije tijdsbesteding', 'Karakter' en 'Maatschappelijke positie'. Als u het 'Karakter' bijvoorbeeld erg belangrijk vindt, zet u dat op '1'. Vergeet u de pasfoto niet?”

Pas vier maanden geleden verliet Arjen Scherpenzeel (25), ordervoorbereider bij een drukkerij, het ouderlijk huis. Zijn andere broers, van 20 en 28, bleven er nog wel wonen, een paar straten verderop in Sint Pancras, onder de rook van Heerhugowaard. De All you need-liefdescomputer verbond het leven van Scherpenzeel met dat van Annemarie Obbes. “We hebben jullie gegevens met elkaar vergeleken. Jullie passen precies bij elkaar”, legde Robert ten Brink uit.

“Ik had niet verwacht dat ik uitgenodigd zou worden”, zegt Arjen, “net zo goed als ik van tevoren niet bedacht had dat zoveel mensen ons zouden zien. Een blind date, dat leek me gewoon leuk.” Het programma staat voor hem gelijk aan 'lekker televisie kijken'. De herkenbaarheid van de mensen in het programma is daarbij het belangrijkste. “Net zo goed als de ellende van mensen, die hoort daar ook bij.”

Hij is bij zijn ouders gaan kijken toen de uitzending was. Ze waren heel verbaasd, weet hij nog. “Ze hadden dit niet van mij verwacht. Gewoon, omdat ik niet iemand ben die ergens zomaar instapt.” De volgende dag, op de drukkerij, wilde iedereen weten hoe het nu precies in elkaar zat. En vooral: wat zit er eigenlijk in de glimmende envelop, die alle deelnemers krijgen? “Hij is leeg, er zit een stuk karton in. Iedereen krijgt tweehonderdvijftig gulden. Na afloop teken je of je het op je bank of giro overgemaakt wilt hebben.”

Arjen kreeg ongeveer vijftig positieve reacties op de uitzending, werd herkend op het station van Hoorn en in de groentewinkel. “Ik kan me nu voorstellen wat er met je gebeurt als het fout afloopt. Dat de gevolgen dan niet te overzien zijn. Ik weet niet hoe ik zou reageren wanneer er een televisieploeg voor de deur zou staan.”

“Je wordt erg overvallen, je handelt maar, je weet niet wat je doet. Je hebt geen tijd voor een reactie”, ervoer Michel Wachtmeester (22) de draaiende camera die eind november onaangekondigd over de vloer kwam. “Ik werd een paar keer overdonderd”, zegt Simone Zappeij, die Michel haar videoboodschap zond. “Je krijgt van de redactie geen tijd er over na te denken. Het gaat zo snel.” Na anderhalf jaar stille liefde schreef ze naar het programma. Michel en Simone kennen elkaar door de bouviers die Michel fokt. In een reactie op haar brief werd Simone twee keer gebeld op haar werk, en moest ze de situatie uitleggen. Hoe Michel er uit zag. Hoe verliefd ze was. Daarna volgden proefopnamen. Dat was het dan, dacht Simone. Ze zou binnen drie weken een reactie krijgen. Amper een week later ging opnieuw de telefoon. “We komen morgen langs. Maak je maar wat dikker op en trek kleren met felle kleuren aan.”

Ze maakte haar videobrief in de tuin achter het huis in Arnhem. De tekst werd gedeeltelijk opgesteld door de redactie. Simone moest vooral expliciet vermelden dat ze verliefd was. Dat vond ze lastig. “Het was eigenlijk allemaal zo onschuldig - dat had ik nooit zo tegen Michel willen zeggen.” Met Tukkers accent: “Ik zat mooi met de kloten voor het blok.”

Met dezelfde tongval reageerde Michel toen hij Simones boodschap zag. 'Gek wief'. Het is een vaste uitdrukking geworden in zijn stamkroeg in Enschede. Anders dan Simone (“Ik heb de reacties verkeerd ingeschat. Hoe lang duurt het nog dat mensen je op straat herkennen?”) relativeert Michel zijn deelname. “Het is oppervlakkig, het gaat niet echt over je privé-leven. Het is meer de aandacht die er ineens aan je besteed wordt. Dat vindt iedereen leuk, dat is ijdelheid, die iedereen heeft.” Hij spint garen bij de goedbekeken uitzending, waarin het beeldmerk van zijn bedrijf een aantal seconden in beeld kwam. Na het programma kreeg hij nieuwe klanten. Voor hem op de tafel liggen het dagblad Tubantia en een artikel uit De Telegraaf. En veel post, onder meer van oude schoolvriendinnetjes die hij in geen zes jaar meer gezien hebt. ('Ik vond het zo leuk je weer te zien. Ik weet niet of jij mij nog herkent'). De dag van de opname bracht hij door met een grote schare meisjes, die diezelfde uitzending met twee Twentse broers in de All you need is love-bar mochten doorbrengen. Michel: “De helft deed het om op de televisie te komen.”

Simone was doodziek op de dag van de opname. De nacht ervoor sliep ze niet, kotste 's ochtends haar hele huis onder van de zenuwen. De rest van de dag verliep in een roes. “Toen ik de trap afliep was het over. Toen later Michel naast me zat voelde ik zijn knieën trillen”, zegt ze. “Wij werden voor de uitzending als klapvee gedrild”, zegt haar vader. “Ik was als een lammetje dat naar de slachtbank ging”, weet Simone.

“Het is eigenlijk vreemd dat dit soort drek het omroepbestel van dit land bedreigt”, vindt Simones vader. “Mijn moeder vond het achteraf maar niets. Ze zei: is dat tegenwoordig de manier?”, zegt Simone. “Ik zou het zeker niet nog eens zo doen. Ik heb gezien wat ik heb willen zien. Dat is genoeg. Pas als je binnen zit besef je wat er allemaal mis kan lopen.” Ze had zich er ook over verbaasd, dat Michel moest zeggen dat hij met haar 'een weekend naar Londen' wilde. Zijn idee om samen naar een hondententoonstelling in Frankrijk te gaan was afgewezen door de redactie. Dan zou het te veel over honden gaan.

Het gaat disc-jockey Johan Gielen, ondanks de mislukte afspraak met Connie, inmiddels voor de wind. Hij is de drijvende kracht achter de muziekgroep Blue Bamboo. Zijn single 'ABC and D', die in november uitkwam, is op de 23ste plaats binnengekomen in de Britse hitparade. Johan: “Maar er zijn ook dagen die ik niet met muziek vul. Dan kan ik mezelf ontladen. Ik ben 26 jaar, word ook ouder, wil ook een relatie.” Hij denkt even na. “Ik kan genoeg meiden krijgen. Maar ik ben geen circusattractie.” Het was volgens Johan beter geweest wanneer Connie niet naar de studio was gekomen. Ook Ten Brink had er achteraf niets van begrepen. “Ik heb er echt alles aan gedaan, zei hij nog.”

Het werd geen liefde op het eerste gezicht tussen de kandidaten Arjen en Annemarie: “Ik kan niet beamen dat het wat tussen ons is geworden. Je hebt mazzel wanneer het wat zou worden”, weet Arjen. “Ik zoek niet naar een relatie.” Diplomatiek: “Ik kan me voorstellen dat dat voor sommige mensen heel belangrijk is. Ik heb een verkering van vijf jaar achter de rug. Ik ben nu aan het afkicken. Een relatie is toch héél belangrijk. Vrienden zijn ook belangrijk, maar dat is meer om lol mee te hebben. Dat is anders.” Het etentje met Annemarie heeft nog steeds niet plaatsgevonden, omdat ze in een Zwitsers hotel werkt. Ze was voor de opnames toevallig in Nederland.

Bij Marjo en Robert liep het weinig anders. “Bij onze eerste ontmoeting hadden we gelukkig niet niets te vertellen. Nee, ik ben niet verliefd”, zegt Fernandes, “ik heb erg veel reverves. Relaties voor lange tijd heb ik nooit gewild. Ik ben niet echt sociaal, en misschien heb ik ook wel geen lef. Dat is een veilige eigenschap.”

Marjo: “Als ik er een leuke vriend aan over hou is dat al prima. Mensen die het zagen dachten misschien wel: die is desperately seeking. Zo zit het voor mij zeker niet. Ik ben ab-so-luut niet op zoek naar een relatie. Ik heb het prima naar mijn zin in mijn eentje.”

“Het kan niet zo zijn dat je door zoiets spontaan verliefd wordt”, zegt Michel. Simone: “Die kinderlijke verliefdheid is nu weg. Het is niets geworden, maar ik heb ook niets verloren. Ik weet dat er voor Michel niets veranderd is. Ik was eigenlijk banger onze vriendschap te verliezen. Dat realiseerde ik mij ineens, dat vond ik eng. Ik zie mij echt niet in een relatie met Michel. Dan mag ik zeker ieder weekend op en neer van Arnhem naar Enschede.” Nuchter: ”Hoe zie je dat eigenlijk voor je?”.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden