'Ali was een burger, maar wordt behandeld als een hond'

AMSTERDAM - Tegenover de boom waar Ali el Bejjati stierf, wachten jongeren. Plots loopt een van hen geëmotioneerd naar voren. ,,Heel Nederland zegt: 'Tasjesdief!'. Maar hij was overgehaald. Hij was juist hard aan het werk. Had twee banen, verdiende 1800 euro per maand. Dat zegt niemand.''

Van onze verslaggeefster

Een vriend slaat een arm om zijn schouder en leidt hem weg. Langs de muren van de straat kijken groepjes mensen elkaar aan. Cameraploegen worden nauwlettend in de gaten gehouden. Veel jongeren willen niet in beeld. Even dreigt een opstootje als een cameraman toch dichterbij komt.

Als kort na tweeën de menigte is gegroeid tot enkele honderden mensen -vrijwel uitsluitend Marokkaanse Nederlanders- vertrekt de stoet. Door de Derde Oosterparkstraat, waar El Bejjati stierf, gaat het richting de Amstel, waar hij in de Al Kabir moskee wordt herdacht.

,,Ali was een goeie jongen, hij heeft die dood niet verdiend'', zegt Said (19). Hij weet zeker dat de vrouw hem opzettelijk doodreed. Said vind het jammer dat niemand namens de gemeente meeloopt. ,,Ali was ook een burger, maar wordt behandeld als een hond. Iedereen maakt wel eens een foutje. Theo van Gogh had ook veel slechts gedaan, maar toen hij dood was, was alles vergeten. Maar Ali, die blijft een crimineel. Het zijn verschillende daden, ja, maar het gaat erom wat de maatschappij doet. Als de vrouw die Ali aanreed niet door justitie wordt vervolgd, doet de straat dat wel. Iedereen is boos.''

Fuad (16), een vriend van Ali, is door diens dood gaan nadenken, zegt hij. ,,Over wat ze ons aandoen.'' Wie hij bedoelt met 'ze'? ,,Het is hun schuld. Gewoon. De Nederlanders.'' Zelf is hij ook Nederlander, ja. ,,Hij bedoelt de regering'', vult een vriend aan. Fuad: ,,Nu doe ik nog niks. Maar een volgende keer... En iedereen had hier moeten komen, niet alleen de media.''

Marokkaanse jongeren voelen zich in de steek gelaten, merkt Yasser Wakrim (26). Zelf loopt hij mee uit protest tegen geweld 'van beide kanten'. Hij wijst om zich heen: ,,Als Marokkaan ben ik soms ook niet blij als ik word aangesproken op wat zulke jongeren doen. Maar dan denk ik: help ze, steun deze jeugd, geef ze projecten. Djihad-ronselaars kunnen hen ook makkelijk bereiken. Dat moeten we voorkomen.'' Volgens Wakrim, student psychologie, moeten gemeenten, maar ook moskeeën, meer helpen. ,,Er is minder geld voor. En economisch gaat het slecht. Iedereen verwijt dit jongetje, Ali, van alles. Ik verwijt hem niks.''

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden