Alex Roeka 'Het interesseert me niet of een verhaal waar gebeurd is'

Overheersen bij u thuis de boeken of de cd's?
"Ik heb meer cd's. Ik heb zelfs geen boekenkast. Toen ik bij mijn vriendin wegging en uit Amsterdam vertrok, heb ik snel nog een paar boeken in een tas gedaan."

Welke boeken heeft u in uw vlucht kunnen redden?
"In ieder geval de verzamelde sportcolumns van Jan Mulder, toch de aartsvader van de literaire sportcolumn. Jan Mulder heeft echt school gemaakt. Dat zie je wel aan de columns van Thijs Zonneveld, of die van Peter Winnen. Die kan ook goed schrijven. Zijn brieven uit het peloton, 'Van Santander naar Santander', halen wat mij betreft hetzelfde niveau als 'De renner' van Tim Krabbé. Omdat het zo van binnenuit is beschreven. Je voelt als lezer dat afzien, dat lijden van die renners. 'Touching The Void' van Joe Simpson is ook zo'n boek dat zijdelings met sport te maken heeft. Het gaat over een helse bergtocht waarbij ze meer dood dan levend aankomen."

Wat trekt u zo aan in boeken waarin wordt afgezien?
"In verhalen die tegen de dood aan leunen, krijgt het leven zijn intense kracht. Overleven maakt ons bestaan elementair en wezenlijk."

Moeten zulke verhalen voor u waar gebeurd zijn?
"Dat interesseert me eigenlijk niet eens. Heel veel van zulke boeken zijn faction, een mengeling van historie en fictie. Het gaat mij erom dat ze me raken."

Herkent u zichzelf in die overlevingsdrang uit die boeken?
"Die extreme manier van leven, dat tot het gaatje gaan, je nergens iets van aantrekken, ontsnappen aan de burgerlijke saaiheid; dat zie ik wel in mezelf terug, ja. Die drang om de grens op te zoeken, om een overwinning te boeken, dat vind je ook in mijn liedjes. Ik lees trouwens niet alleen maar dat soort boeken, hoor."

Wat leest u dan nog meer?
"Het eerste boek waardoor ik de literatuur in werd getrokken was 'Dorp aan de rivier' van Antoon Coolen. Dat speelt in Lith, het dorp waar mijn vader vandaan komt. Ook poëzie heb ik altijd verslonden. Slauerhoff, Bloem, maar het begon met de Griekse dichter Kaváfis. Nu ben ik wat genezen van hermetische poëzie. Ik heb me helemaal gestort op Charles Bukowski. Maar dan de dichter, hè, want dichten deed-ie ook. Ogenschijnlijk hard en grof, maar onmiskenbaar ook gevoelig. Mag ik nog één geweldig boek noemen?

Nog eentje dan.
"'Reis naar het einde van de nacht' van Céline. Rauwe, directe straattaal."

Alex Roeka (1955) is muzikant en theatermaker. Onlangs verscheen zijn nieuwste cd 'Gegroefd'. Het gelijknamige theaterprogramma gaat op 5/11 in première in De Kleine Komedie in Amsterdam.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden