Alarmfase 1, Macron doet de Tour aan

null Beeld REUTERS
Beeld REUTERS

Niets in de startstraat in La Mure verraadt dat de Tour zich opmaakt voor een grande fête in de Alpen. De sereniteit hangt als een deken over de lange rij met teambussen in de Avenue des Plantations, een uur voor de start van de zeventiende rit.

Edo Sturm

Een zware etappe, die zijn schaduw vooruitwerpt met de Col de la Croix de Fer, de Télégraphe en de Galibier.

Eric Vanderaerden lummelt wat tussen de ploegauto’s van het Belgische Lotto-Soudal. De ex-prof chauffeurt de vips van de ploeg. Niet altijd de meest opwindende baan, geeft hij toe, zeker niet als de karavaan moet wachten tot het signaal van vertrek. Vanderaerden is gestopt met roken, zegt hij. Dat maakt de loze uren er niet leuker op, mompelt hij.

Verderop plaatst een verzorger van Sunweb in een loom tempo de piketpaaltjes langs de teambus. Hij zou niet meer weten hoe vaak hij dat al doet in de Tour. Het is routine geworden. Zijn hangende schouders wekken niet de indruk dat hij zijn taak met veel plezier vervult. Maar het moet nu eenmaal gebeuren. De teams eigenen zich een stuk openbare weg toe, zodat de coureurs en mecaniciens wat beweegruimte krijgen. Bovendien houdt het opdringerige fans en pers op afstand.

Een Vlaams UCI-jurylid heeft anderhalf uur voor de start al zo’n honderd racefietsen gecontroleerd op motortjes. Met zijn Ipad scant hij de frames op het verboden hulpmiddel. De meter op zijn mobiele apparaat is deze weken niet één keer uitgeslagen, zegt hij. “Dat zou mij ook verbazen. Wie gaat hier het risico nemen?” Er is hem overigens een spreekverbod opgelegd door de UCI, fluistert hij. Soit, de Tour is in zijn laatste week aanbeland en dan worden de regels wat soepeler. “Kijk, de meter slaat uit als ik ’m vlak bij het mechanische schakelgedeelte houdt. Maar dat is ingecalculeerd.”

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Zo kalm en onthaastend als de Tour voor even is, zo gespannen turen zwaarbewapende gendarmes de straat af in het mijnwerkersstadje La Mure. Met hun zwarte zonnebrillen, opgepompte biceps en serieuze gezichten vormen ze een schril contrast met de uitgemergelde, maar vrolijke coureurs die nog even genieten van dit koersvrije moment. De sfeer is ontspannen in het centrum als de reclamekaravaan met hels kabaal vertrekt. De enige dissonant is het blauw op straat. Kort snauwend worden fans gesommeerd aan de kant te gaan als de stoet passeert. Alsof het publiek die risicoafweging niet zelf kan maken.

President Emmanuel Macron is op deze woensdag in de Tour. Dat verklaart hun wellicht wat overtrokken alertheid. Accreditaties worden gecontroleerd en nog eens gecontroleerd. ‘Stillen’ met rode armbanden(!) lopen achter het publiek langs als een soort dubbele verdedigingslijn. Zelfs in het stoffige La Mure, diep weggestopt in de Alpen, wordt een aanslag blijkbaar niet uitgesloten. De zijstraten zijn afgesloten met trucks en groot landbouwmaterieel. De Tour heeft sinds de aanslag in Nice vorig jaar leren leven met de aanwezigheid van politie en leger.

Soigneurs wijzen lichtelijk verbouwereerde agenten op de plek waar ze niet in de weg lopen. Het is de enige interactie, alsof hen net als de juryleden een spreekverbod is opgelegd. Wennen zal het wel nooit. Van beide kanten niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden