Akzo-topman Büchner treedt af om gezondheidsredenen

Ton Büchner Beeld
Ton Büchner

Voor het eerst in zijn bestaan krijgt AkzoNobel een topman van buitenlandse komaf. Voor het eerst sinds decennia komt die topman van het bedrijf zelf, al werkt hij nog geen jaar bij AkzoNobel. Zijn naam? Thierry Vanlancker, uit België.

Vanlancker volgt Ton Büchner op die vanochtend vroeg onverwacht zijn vertrek bekendmaakte. Gezondheidsredenen nopen hem te stoppen als bestuursvoorzitter van het verf- en chemieconcern.

Vanlanckers benoeming is opvallend omdat hij tot nu toe leiding gaf aan Akzo’s chemiepoot, de tak die AkzoNobel wil gaan verkopen. Vanlancker, geboren in 1964, leidde die divisie een klein jaar en leek voorbestemd de topman van het af te splitsen chemiebedrijf te worden. Voor hij bij AkzoNobel kwam, werkte Vanlancker achttien jaar voor het Amerikaanse chemieconcern Dupont. Akzo, dat in 1969 ontstond uit een fusie tussen de Algemene Kunstzijde Unie en Koninklijke Zout Organon, had nog nooit een buitenlandse bestuursvoorzitter. De vorige twee topmannen, Hans Wijers en Kees van Lede, kwamen van buiten het bedrijf.

Met welke gezondheidsproblemen Büchner kampt, wilde de president-commissaris van AkzoNobel, Antony Burgmans, niet zeggen tijdens een korte persconferentie. Burgmans zei alleen dat de problemen van recente aard waren en dat Büchner van oordeel is dat zijn gezondheid in gevaar zou komen als hij zou doorwerken. Büchner maakte zijn vertrek intern dinsdag al bekend. In 2012 had Büchner ook problemen met zijn gezondheid en was toen een paar maanden uit de running. Vanwege een burn-out, werd destijds gezegd. Büchner zou dat later ontkennen. Hij had, zei hij, ”iets meegenomen uit het buitenland” en was “sterk afgevallen”.

Kritische aandeelhouders

De suggestie dat Büchners gezondheidsproblemen te maken hebben met de druk van aandeelhouders en hun kritiek op zijn handelswijze bij de overnamepoging van het Amerikaanse PPG, betitelde Burgmans als ‘speculatie’. De afgelopen weken voerde Büchner veel gesprekken met aandeelhouders van AkzoNobel. Een aantal van hen laakte de manier waarop Büchner en Burgmans sinds maart omsprongen met de biedingen van het Amerikaanse PPG op AkzoNobel. Büchner en Burgmans weigerden categorisch met hun belager te praten, hoewel de biedingen uit het oogpunt van de aandeelhouders aantrekkelijk oogden. Pas na een derde bod kwam het tot een kort gesprek, dat bij Büchner en Burgmans niet tot nieuwe inzichten leidde. Het meeste verzet kwam van het Amerikaanse investeringsfonds Elliott dat zelfs naar de rechter toog om te bewerkstelligen dat AkzoNobel een speciale aandeelhoudersvergadering zou organiseren waarin zou worden gestemd over het aanblijven van Burgmans. De rechter verwierp die eis, maar stelde wel dat AkzoNobel de relatie met zijn aandeelhouders moest verbeteren.

Büchner kreeg in 2012 de leiding over AkzoNobel en was de opvolger van de destijds nogal bewierookte Hans Wijers. Erg bekend was Büchner, geboren in het Brabantse Cuyk, toen niet in Nederland. Hij was bestuursvoorzitter van de Zwitserse machinebouwer Sulzer. Een inventarisatieronde leerde Büchner dat AkzoNobel een probleem had: het verdiende aanmerkelijk minder geld met zijn verven en lakken dan zijn concurrenten. Dat kwam vooral doordat AkzoNobel in 2007 veel te veel had betaald voor de overname van het Britse verf- en chemieconcern ICI. ‘Meer geld verdienen op een blik verf’ werd het motto van Büchner en onder zijn leiding maakte AkzoNobel dat motto waar. Zijn vertrek zal, zei Burgmans, geen gevolg hebben voor Akzo’s strategie. Büchner liet weten dat de beslissing om te stoppen ‘buitengewoon moeilijk’ was, maar dat de ‘focus nu op mijn gezondheid moet liggen.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden