Ajax legt verschil in kwaliteit simpel bloot

AMSTERDAM - In de week van de waarheid is Feyenoord hard met de neus op de realiteit gedrukt. Manchester United en Ajax zijn geen clubs waar de club uit Rotterdam-Zuid zich aan kan spiegelen. Hoe meedogenloos de waarheid echt is, wordt wellicht deze week duidelijk, woensdag thuis tegen Fortuna Sittard en zondag, eveneens in de Kuip, tegen RKC.

Alleen in de afwezigheid van de Rotterdamse supporters zat hem ditmaal het verschil. Op het sportieve vlak verliep de klassieker Ajax-Feyenoord zoals in de afgelopen tien jaar: een technisch superieur Ajax tegen een hardwerkend maar op alle fronten tekort schietend Feyenoord. Vanaf het seizoen 1987-'88 wist de ploeg uit Rotterdam niet meer te winnen in Amsterdam. Afgezien van twee gelijke spelen won Ajax altijd met een marge van minimaal twee doelpunten. Na de 4-0 van gisteravond is het doelsaldo van de Amsterdammers na de laatste elf edities van Ajax-Feyenoord: 33 voor en negen tegen.

Het verschil in kwaliteit tussen de twee clubs werd niet eerder zo schrijnend bloot gelegd als gisteravond. Arie Haan, de momenteel zo geplaagde coach van Feyenoord, gaf toe dat de 4-0 uitslag niet eens tegenviel. “Maar daarom doet het wel pijn”, zei Haan, die door de supporters van Ajax vocaal al op het kerstmenu werd gezet. Zijn toekomst bij Feyenoord kwam na de derde nederlaag op rij (Willem II, Manchester United en Ajax) niet ter sprake. Maar de vraag is hoeveel optaters Haan nog mag oplopen. Volgens Giovanni van Bronckhorst, die door een blessure aan de enkel niet kon spelen, is er zeker nog geen sprake van moedeloosheid, niet bij de spelers en ook niet bij de coach. “Iedereen in het team luistert nog naar hem”.

Met enige gevoelens van jaloezie had Van Bronckhorst, een van de weinige creatieve spelers bij Feyenoord, naar het voetbal van Ajax gekeken. Op de vraag of hij had genoten van het Amsterdamse spel, formuleerde de international een cryptisch antwoord. “Het punt is dat ik bij Feyenoord speel en niet bij Ajax”. Op een andere vraag, of hij bezig is aan zijn laatste seizoen bij Feyenoord, zei hij: “Daar ga ik niet vanuit. Ik heb nog een contract tot 2000. Het zou de makkelijkste oplossing zijn om nu te roepen dat ik weg wil. Het is nu mijn taak om Feyenoord beter te laten voetballen.” Maar hoe? “Ik zou wel een paar dingen veranderen. De trainer doet dat ook wel, maar het pakt soms niet goed uit.”

Door de afwezigheid van Van Bronckhorst, Sanchez (ook geblesseerd) en Korneev (hij kwam pas bij de stand 4-0 in het veld) ontbrak het totaal aan creativiteit of lijn in het spel van de Rotterdammers. Of zoals Ronald de Boer het verwoordde: “Feyenoord speelt zonder systeem, er zit geen enkel idee achter.” Vlak na zijn eerste competitie-treffer voor Ajax was De Boer betrokken bij een incident met Ulrich van Gobbel. Wegens een slaande beweging werd de Feyenoorder door Mario van der Ende van het veld gestuurd. De Boer: “Ik kreeg bij de zijlijn een schop van Van Gobbel. Ik liep naar hem toe en wilde hem met een tikkie op zijn schouders ter verantwoording roepen. Hij draaide zich om en gaf mij meteen een klap.” De Boer ontkende dat hij Van Gobbel met opzet provoceerde. “We waren allebei geïrriteerd.” Van Gobbel wilde zijn versie op het incident niet kwijt. Afgeschermd door een veiligheidsbeambte zocht hij de bus op. Haan zei er nog dit over: “Ik denk dat er twee spelers hebben geslagen, maar dat het van een werd gezien.”

In zijn vijfhonderdste competitiewedstrijd speelde Ajax-aanvoerder Danny Blind een opvallende rol. Na bijna een half uur 'vroeg' hij aan Van der Ende om een gele kaart, toen hij zich wel heel nadrukkelijk beklaagde over het in zijn ogen te harde voetbal van Feyenoord. “Ik vond op dat moment dat Van der Ende het duel te laconiek benaderde”, zei Blind. “Ik was van mening dat hij iets meer moest letten op de agressiviteit van de Feyenoorders. Kijk, het is een cliché, maar voetbal is emotie. Ik probeerde ons een beetje wakker te schudden door wat kolen op het vuur te gooien. Ik sprak met Van Hanegem en Neeskens en die konden het wel waarderen.” Blind ontkende dat hij bij Van der Ende gevraagd had om een gele kaart voor een Feyenoorder. “Dat heb ik in negentien jaar eredivisie-voetbal nog nooit gedaan.”

Blind kon de uit frustratie voortvloeiende agressie bij de Feyenoorders wel enigszins begrijpen. “Ze waren steeds een stap te laat en dan trek je effe of geef je een tikkie”, zei Blind, die zelf de hele wedstrijd voor zijn verdediging had gespeeld. Het was de opzet dat hij vanuit die vooruitgeschoven positie extra druk zette op het middenveld van Feyenoord en de weg naar de twee spitsen, Julio Cruz en Henk Vos, afsneed. Dat pakte goed uit, Feyenoord werd nauwelijks gevaarlijk.

Morten Olsen prees na afloop van zijn eerste klassieker in Nederland het spel en het inzicht van Blind. Hij opperde zelfs dat zijn 36-jarige aanvoerder nog maar eens een jaartje moest doorgaan. Blind voelde zich gestreeld door de woorden van de Deense coach, maar zei zeker te weten dat hij zijn laatste Ajax-Feyenoord had gespeeld. “Dit is mijn laatste seizoen”, merkte hij stellig op. En derhalve zal hij hooguit drie plaatsen stijgen op de lijst met spelers met de meeste competitie-wedstrijden achter hun naam, die er zo uit ziet: 1. Doesburg 687, 2. Jongbloed 686, 3. Schrijvers 574, 4. Treytel 554, 5. Van der Kuylen 545, 6. Edward Metgod 519, 7. Willy van de Kerkhof 512, 8. Mansfeld 505, 9. Blind 500, 10. Van Hanegem 494. “Vijfhonderd, het zegt me nu nog niets”, zei Blind over de gisteren bereikte mijlpaal. Ik doe het niet af als niks, maar het is iets voor later. Dan is het leuk als je naam in klassementjes staat.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden