Ajax blameert zich met gelijkspel

Ajax is Europees uitgespeeld. De club blameerde zichzelf met een wanvertoning (2-2). ,,Zo'n uitkomst is niet per se een drama'', durfde Co Adriaanse voorafgaand aan het duel te beweren. Het was een rare stelling. Want met de instroom van clubs als Barcelona, Glasgow Rangers en Bayer Leverkusen begon het Uefa Cup-toernooi juist de status van 'net-niet-evenement' te ontgroeien.

Eric Hornstra

Het spandoek in het kleine Lausanne-vak had voor de Ajacieden een waarschuwing moeten zijn. Pour que le rêve continue, vermeldde het dundoek. De Zwitsers hadden dit seizoen inderdaad een droomstart. Lausanne Sports had in de Uefa Cup nog geen wedstrijdpunt verspeeld in de dubbele ontmoetingen met Cork City en Torpedo Moskou.

Co Adriaanse kreeg gisteren weer met moeite een representatief elftal op de been. In de defensie komt hij bij herhaling iemand te kort en de laatste weken is ook de voorraad linkerspitsen danig geslonken: de geblesseerde Gronkjaer stapt per 1 januari over naar Chelsea, Hoekstra heeft bij Groningen onderdak gevonden en Bobson kreeg te horen dat hij maar beter bij Haarlem kan rijpen. Om de zaken voor Adriaanse nog verder te compliceren, mocht ook de naam van Wamberto niet op het wedstrijdformulier. De Braziliaanse rechtspoot-op-links ging twee weken geleden voor de ogen van arbiter Siric opzichtig in de fout met een natrapbeweging. Gisteren had de Ajax-trainer daarom nog maar één optie over: Shota Arveladze op de vleugel.

Ajax begon geduldig aan het karwei. Het zorgvuldig combineren had voorrang boven de aanvankelijk door Co Adriaanse aangekondigde 'Sturm-und-Drang'. Voor een al te nerveuze jacht was ook geen enkele aanleiding. Het verdedigingscentrum van Lausanne Sports liet voldoende ruimte voor de combinatie. Bovendien viel er gisteren zaken te doen op de vleugels. Linksachter Tim de Cler trok regelmatig door tot de achterlijn en als op rechts Pius Ikedia de bal kreeg, ging er een siddering door het matig opgekomen publiek.

Ikedia is een vreemde voetballer. On-Nederlands vooral. De motoriek is vaak hoekig, de actie eerder staccato dan vloeiend. Het was onverstandig van zijn medespelers dat ze de rechtsbuiten zo zelden opzochten, want net als twee weken terug dreef hij zijn directe tegenstander Sven Christ soms tot wanhoop. Zoals in de zevende minuut, toen de man die vorig seizoen nog tegenviel bij de spaarzame invalbeurten, zigzaggend succes had. Het was Shota Arveladze die vlak voor de doellijn de voorzet van de Nigeriaan koppend afrondde.

Wat kon er nadien nog misgaan voor de Amsterdammers? Niets eigenlijk. Ajax heerste en het leek slechts een kwestie van tijd of een van de vele kansrijke aanvallen zou resulteren in de logische 2-0. Maar wat is logica? Lausanne beperkte zich tot afwachten en zag die nihilistische strategie net als in de thuiswedstrijd beloond met een doelpunt. Bij een hoekschop (39e minuut) benutte de Argentijn Javier Mazzoni -hij weer!- de rebound na een eerdere doelpoging van verdediger Daniel Puce. Op slag waren de wijze lessen van Adriaanse vergeten. Waar Ajax tot dan gedisciplineerd de taken had volbracht, werd nu de uitvoering slordiger. En het elftal raakte geïrriteerd, vooral omdat scheidsrechter Esquinas Torres niet genegen was valpartijen in het strafschopgebied te belonen.

De pijn voor de Amsterdammers werd in het laatste kwartier geaccentueerd. Lausanne nam zelfs de leiding, nadat Winter Thiaw had neergelegd en na de 2-2 van Van der Gun miste Chivu nog een strafschop. 'Geen drama', was de eerdere filosofie van Adriaanse en misschien had hij gelijk. Wat zou dit Ajax immers moeten tegen Barcelona of Glasgow Rangers?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden