Afwassen in de woestijn

En ja, het was echt Diet op de vorige foto... (Diet Groothuis)

Heeft u zich ooit afgevraagd hoe je in de woestijn moet afwassen? Ik niet, tot voor kort. Het kwam niet bij me op. Door een gelukkig toeval belandde ik afgelopen jaarwisseling met woestijnreizigster Arita Baaijens, enkele anderen en elf kamelen in de Egyptische Westelijke Woestijn en werd het onderwerp buitengewoon actueel.

Er is daar namelijk vrijwel geen water. We hadden drinkwater bij ons voor de tien dagen dat we er rondliepen; douchen of wassen was er niet bij. Tandenpoetsen mocht gelukkig, met een slokje drinkwater.

Onze bekers, borden, lepels en pannen maakten we schoon met zand. Ja, u leest het goed. We wasten af met zand. Vies, zegt u? Helemaal niet. Ik ben een groot fan geworden van afwassen met zand. Je servies wordt er hartstikke schoon van, je hebt geen zeep nodig en het geeft geen afvalwater, dus het is ongelooflijk milieuvriendelijk.

Het was even wennen, dat moet ik toegeven, vooral de eerste keer. Na een fantastische maaltijd van bonen, ui, tomaat, aubergines en verse kruiden zagen onze borden er namelijk ronduit smerig uit. Moest ik daar met mijn handen door? Onze Egyptische gidsen Sha’aban en Fatih, type ruige woestijnbedoeïen met lelieblank hart, lieten me zien hoe het moest. Ze schepten scherp bovenzand in een bord en veegden dat rond met hun handen tot het bord schoon was. Denk maar niet dat ze vlug tevreden waren. Ze gingen door tot alle vet verdwenen was en zo’n bord babybilletjeszacht aanvoelde.

Ik geloofde mijn ogen niet maar werd snel expert ’borden afwassen met zand’. Lepels en bekers idem. Hierna ging alles één voor één in een miniem bakje water om de laatste korrels er af te spoelen, werd afgeveegd met een stukje keukenpapier en klaar.

Pannen waren een ander verhaal. Die waren telkens compleet zwartgeblakerd van het houtvuur waarboven ze hadden staan sudderen. Kamelenman Mohammed schuurde ze met zand en zijn hardleren handen tot ze glommen als spiegels. Daarna waste hij zijn handen met zeep en een plonsje drinkwater en vervolgens weer met zand.

Zand was ook het meest geëigende reinigingsmiddel voor de handen na wc-bezoek, achter zandduin of rots. Toiletpapier verbrandden we, vuilnis namen we mee. Als we ’s morgens verder trokken zag je nauwelijks dat we er geweest waren; wind wiste onze sporen uit.

Het enige echt vieze tijdens deze tocht was mijn haar. Na een paar dagen stond het uit zichzelf overeind. Eens zag ik onze gids bezig met een hoofd vol shampoo en een fles drinkwater. Daarna ging zijn kafia, de traditionele hoofdbedekking, weer op. Overal zand: ok. Maar blijkbaar niet in je haar. Ik ga trouwens een zandbak nemen.

Diet met kameel in de Egyptische woestijn. (Diet Groothuis)
Diet met kameel in de Egyptische woestijn. (Diet Groothuis)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden