Afstraffing voor DVS'33 leerzame les

VEENENDAAL - Dertien punten uit de laatste zeven duels brachten DVS'33 van de onderste naar de bovenste plaats in de eerste klasse B. De koploper heeft de weelde zeven dagen gedragen. Demonstratievoetval van DOVO (7-1) parkeerde de runner-up weer met beide benen op de grond.

DVS'33 kon zich zaterdag met één feit troosten. De eigen prestatie was, ondanks de duidelijke cijfers, niet eens belabberd. De ellende van de Ermeloërs vond veel directer de oorzaak in het grootse spel van DOVO. De Veenendalers, vaak misprezen om hun wisselvalligheid, hielden op niet mis te verstane wijze huis. DOVO speelde geweldig positief voetbal, voerde dat agressief uit, van doelman tot linkerspits, en was trefzeker in de afronding. DVS'33 werd op alle posities van het veld overtroefd. De opbouw werd vroegtijdig gestoord, op het middenveld regisseerde de teruggekeerde Henne Oostermeijer met vaste hand en de DVS-aanvallen waren kansloos. DOVO had, kortom, zo'n dag waarop geen kruid tegen de ploeg gewassen was. De treffers van Ristic, Van de Top (2) Leidekker, Wolf en Oostermeijer (2) groeiden met het klimmen van de score in schoonheid.

Voor DVS-trainer Steef van de Oosterkamp was de uitbarsting van DOVO buitengewoon zuur. Hij werd groot bij die club en fungeerde er in de jaren tachtig als eerste elftal-spits. Van de Oosterkamp, nog altijd woonachtig in Veenendaal, had bij de oorwassing van zijn ploeg gemengde gevoelens. “Natuurlijk doet het je wat juist hier te verliezen. Ik kom nog vaak bij DOVO, heb met een aantal jongens samengespeeld, terwijl ik voor anderen van hen trainingen verzorgd heb”.

Desondanks relativeerde de trainer de treurnis. In een wijs betoog werd DOVO als onderwegstation geschetst op weg naar een andere voetbaltoekomst voor DVS'33: “Ik heb mijn visie op voetbal en die probeer ik bij DVS uit te dragen. De jongens moeten verder naar voren spelen dan ze gewend waren. In de voorbereiding leken mijn ideeën snel aan te slaan, maar na vier competitieduels stonden we met twee punten onderin. Dan kun je halsstarrig je visie centraal stellen of een stapje terug zetten. Ik heb gekozen voor het laatste. Nadien hebben we een mooie reeks neergezet waarbij het spel steeds beter werd. DOVO heft ons ritme wreed verstoord. Het is nu belangrijk dat deze nederlaag onze visie niet aantast. Die ploeg is nu eenmaal verder dan wij. Dat is geen schande. Ik houd aan dit duel over dat wij zijn overklast, maar we hebben niet negatief gespeeld”.

Met het contracteren van Van de Oosterkamp heeft DVS'33 al in de vorige winter duidelijk gemaakt een trendbreuk met het verleden na te streven. De Ermeloërs kwamen in 1991 met trainer Fred Prins in de eerste klasse. De snelheid van met name Bennie Dekker (thans voor AZ uitkomend - red.) werd destijds uitgebuit in een speltype waarin een gesloten defensie zich verschanste rond het strafschopgebied. In de volksmond heette dat countervoetbal. In het seizoen 1991/92, bekroond met een tweede plaats, was DVS er zo succesvol mee dat lang om de titel werd gestreden. De eropvolgende tiende en achtste plaats glansden nadien minder.

Gelet op de samenstelling van zijn selectie kiest Van de Oosterkamp thans voor de moeilijkste weg. Zonder ingrijpende spelersmutaties leunt DVS nog altijd op een kwartet sterke verdedigers. Daarvoor staat een voetballend middenveld waarop Herman Kok in staat is lijnen uit te zetten. De aanvallers Makrini en Ligthart vallen vervolgens meer op door snelheid dan door behendigheid met de bal. Kortom, DVS heeft spelers die zeker geschikt zijn voor countervoetbal. Het getuigt van moed dat Van de Oosterkamp zijn ploeg wil ontwikkelen in de richting van een publieksvriendelijker type combinatievoetbal, maar DOVO heeft geleerd dat die ontwikkeling gepaard gaat met vallen en opstaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden