Afspraak is afspraak

Gerbrand Bakker is schrijver en hovenier. Hij verhaalt over zijn huis, tuin en buren in de Duitse Eifel.

Ik heb van Duitsers toch nog steeds het idee dat ze punctueel zijn en gründlich

Een paar weken geleden schreef ik hier over de fietstocht die ik maakte naar de Raiffeisen in Rittersdorf, waar ik zeven ton Schotter bestelde, onder meer om het platte dak van de schrijfkamer mee te bedekken. De vrachtwagen plus kraan zou op maandag 26 september komen, de zondag ervoor had ik het dak in gereedheid gebracht: brede repen zwart rubber aangebracht waar die nog niet lagen, vastgeplakt met speciaal dakdekkerstape die dakdekker Rudi ooit voor me had achtergelaten. Ik zat vanaf acht uur klaar. Om drie uur 's middags belde ik op. De jongeman die me had geholpen, bleek Henkes te heten en hij was er die dag niet en van enige opdracht was volgens de vrouw die ik aan de telefoon had ook geen sprake. "Hm", zei ik.

Het is iets wat me blijft verbazen. Ik heb van Duitsers toch nog steeds het idee dat ze punctueel zijn en gründlich. Steeds vaker ontdek ik dat het gaat zoals overal: je kunt eigenlijk nergens op rekenen. De dag erop belde ik Herr Henkes op, hij zat weer op zijn plek. Hij verontschuldigde zich omstandig en beloofde me terug te bellen. Dat deed hij een paar uur later toen ik in de trein zat, onderweg naar Düsseldorf. Er is nu een nieuwe afspraak, dinsdag 4 oktober, de maandag ging niet, want dan was er weer eens zo'n voor ons onbekende vrije dag in Duitsland: de Dag van Eenwording.

Toen ik thuiskwam van mijn tweede Lesereise vond ik een briefje van het waterleidingbedrijf met de mededeling dat het water er op dinsdag 4 oktober van 08.00 tot 16.00 uur af gaat. Al weken zijn ze bezig met een nieuwe waterleiding. Eerst was ik alleen maar bezig met me voor te stellen hoe ik emmers water af zou vullen om de wc mee door te spoelen, later besefte ik dat de kans groot is dat ze ín mijn tuin of op mijn oprit gaan graven om mijn persoonlijke nieuwe waterleiding aan te leggen. Dat gaat dus niet als er die dag een weet-ik-hoeveel-tonner het erf op moet. Nou ja, we gaan het meemaken, dit is typisch zo'n geval van 'mijn probleem niet'.

En dan de keuken. Ik was bij de Kücheplus, want ik wilde toch proberen een iets goedkopere keuken op de kop te tikken. Deze was in Gerolstein. Aardige, behulpzame vent, die goed meedacht. Ik zou de dag erop een offerte krijgen. Na een week was er nog niets. Ik mailde hem - hij had ook nog eens een prachtige naam: Holger Hilgers - met de mededeling dat ik erg benieuwd was naar mijn Angebot. Vijf dagen na die mail nog niets gehoord. Tijd om te bellen. Dat bellen gaat vandaag gebeuren, als deze column klaar is. Niet nu, anders is de spanning er bij mij en de lezers af. En het regent! Na maanden droogte! Toch nog iets om blij mee te zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden