Afscheid van een geboren strijder

Basketballer Kobe Bryant vertoont morgen voor het laatst zijn kunstjes bij de All Star Game

De allereerste echte sportliefde van Kobe Bryant (1978) heette AC Milan. Zijn eerste helden? Drie Nederlandse jongens: Gullit, Rijkaard en Van Basten. Hij droeg hun shirts, hij kopieerde hun bewegingen en werd een Amerikaanse teenager die van soccer hield. Geen football, maar calcio, voetbal dus.

Nog altijd checkt hij ieder weekend de uitslagen van de Serie A. Nog altijd zegt hij dat er nooit een heiliger drietal op welk speelveld stond dan Ruud, Frank en Marco. Tot zover zijn 'Hollandse herinneringen', waar hij overigens nog graag over praat. Heilig drietal? Bryant zegt: "Werklust, brille en uitstraling."

Bryant volgde zijn vader Joe 'Jellybean' en zijn moeder naar Rieti in Italië toen Bryant sr. overbodig werd in de NBA. Vanaf zijn zesde tot en met zijn dertiende woonde hij daar en werd voetbalfan. Opmerkelijk voor een Amerikaans jongetje, maar kenmerkend voor hem: Kobe was een lenig mannetje dat een speelvogel werd en dat een niet te stoppen dorst naar presteren kende.

Presteren op een speelveld dus. In welke confrontatie dan ook. Met een bal, op snelheid, als tacticus, met speelkaarten, op de fiets: hoe dan ook, hij moest de beste zijn.

Nog altijd draagt hij die eigenschap, hoewel hij inmiddels weet dat 'presteren' op 38-jarige leeftijd, in zijn twintigste seizoen bij de Los Angeles Lakers, verworden is tot 'aanwezig zijn'. Zijn vele blessures uit het verleden nopen hem straks in april afscheid te nemen van de NBA, maar voordat hij zijn allerlaatste score heeft doen aantekenen neemt hij morgenavond, ongetwijfeld in stijl en met gratie, afscheid van de basketballende wereld.

Kobe Bryant stapt in Toronto bij de jaarlijkse All Star-wedstrijd voor het laatst op het veld in de sterrengallerij die mooie kunstjes zal vertonen aan honderden miljoenen mensen over de hele wereld. Morgenavond is het zijn mondiale afscheid als sportgrootheid.

Geselecteerd worden voor de All Star Game is voorbehouden aan spelers die door het publiek gekozen zijn en in zijn zwanezang maakt Bryant het mee verreweg de meeste stemmen van alle grote sterren behaald te hebben (1,9 miljoen), zelfs een kleine 300.000 meer dan de plots doorgebroken nieuwe NBA-vedette Stephen Curry van NBA-kampioen Golden State Warriors.

De man die in 1996 in de NBA binnenkwam en vanaf het allereerste moment voor de Lakers speelde en bleef spelen, heeft verbaasd gereageerd op de warme golf van sympathie die hem de laatste drie maanden al tegemoet is gekomen: in iedere NBA-zaal waar hij voor het laatst kwam spelen, kreeg hij cadeaus, werd hij begraven onder enorme ovaties en scandeerde het publiek minutenlang zijn naam: "Kobe, Kobe, Kobe."

Het is alsof hij ineens allemansvriend is geworden, de man die je haatte omdat hij altijd jouw favoriete ploeg versloeg, altijd met gratie, schotvaardigheid en een schijnbaar nimmer aflatende dorst naar avontuur in zijn spel. Hij was Frank, Ruud en Marco in één man verpakt.

Opmerkelijk ook: sinds enige jaren kent hij Lionel Messi goed, onder meer door het gezamenlijk optreden in commerciële activiteiten voor Turkish Airlines. Bryant en Messi komen elkaar soms tegen, huggen elkaar, spreken Spaans met elkaar en, zoals Bryant heeft gesteld: "Begrijpen elkaar". Daarmee duidelijk makend dat voor mensen die op eng hoog niveau aan sport doen een speciale sensor bestaat: het vinden en het uitvoeren van briljante oplossingen voor vaak simpele problemen in een wedstrijd vraagt een hoge graad van speelintelligentie; beiden hebben die. Naast een enorm ego en een soms blinde hang naar soleren.

Neen, Bryants leven in de NBA is niet in stilte gepasseerd. Hij scoorde veel, schold mensen uit, werd ooit beboet met 100.000 dollar voor een ordinaire, misplaatste antihomo-opmerking aan het adres van een scheidsrechter. Hij blesseerde zich meer dan hem lief was (opmerkelijk: hij zocht steeds soelaas bij de uit de voetbalwereld bekende Duitse artsen Müller-Wohlfahrt en Wehling), en raakte in 2003 verwikkeld in een seksschandaal met een 19-jarige vrouw in een hotel, maar overleefde al die stormen.

Bryant werd puissant rijk, deelde die rijkdom ook weer via goede doelen en bleef een societyfiguur tegen wil en dank. Zijn inkomen werd voor een groot deel van zijn loopbaan op meer dan 40 miljoen dollar per jaar geschat. Geliefd als hij was in de basketbalindustrie met reclames voor schoenen, kleding, horloges, auto's, frisdranken en gezond voedsel.

Als Bryant morgenavond naar voren zal komen om toegejuicht te worden in Air Canada Centre zal de gehele sportwereld hem van afstand toeklappen. Zelden zag de sportwereld zo'n bekwame 'strijder', een man van 1.97 meter lengte die nooit opgaf en in twintig seizoenen alles gaf wat er in hem zat. Hij heeft titels, kampioenschapsringen en gouden medailles, en lijkt zelfs zijn privézaken weer op orde te hebben. Morgen groet hij de sportwereld met een diepe buiging en die minzame lach die hem twee decennia op de wangen geplakt leek.

De lach van de vedette die weet dat hij net iets meer bevoorrecht is dan zijn tegenstrever, de man die winnen tot leidmotief van zijn bestaan heeft gemaakt en nu de man die weet waarom ooit, toen hij een jongen was, zijn idolen Frank, Marco en Ruud op enig moment dienden terug te treden van het groene veld.

Bryant schreef een brief aan de gehele sportwereld, bijna in rijm, bijna teder en mooi. 'Basketball was a love so deep... I gave you my all.'

En die sportwereld gaat morgen staan voor een mooi, ritmisch "Kobe, Kobe, Kobe". Ook ál zijn tegenstanders, want deze grootheid vraagt respect van iedereen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden