Afrikaanse extravagantie in Parijs

De Franse justitie onderzoekt waarvan de presidenten van Congo-Brazzaville en Gabon hun Franse onroerend goed hebben betaald.

De Franse organisatie Survie is de luis in de pels van Afrikaanse miljonairs. Sinds jaar en dag legt de groep hen, én de Franse elite waarmee zij samenwerkt, het vuur aan de schenen. Duistere wapendeals van de familie Mitterrand, vriendjespolitiek van president Chirac, alles wordt uitgeplozen en publiek gemaakt. Dat de nieuwe president Sarkozy zijn collega’s Bongo van Gabon en Sassou-Nguesso van Congo-Brazzaville al ontvangen heeft, vindt Survie geen goed teken.

In maart heeft Survie namelijk bij justitie een klacht ingediend tegen vijf Afrikaanse presidenten (en hun families), die stuk voor stuk miljonair geworden zijn van de rijkdommen van hun land. In juni maakte justitie bekend dat het een vooronderzoek begint tegen twee van hen: Sassou-Nguesso en Bongo.

Over hun investeringen in Frankrijk is het meeste bekend. Zo bezit de president van Congo een villa in de chique Parijse voorstad Vesinet van vijf à tien miljoen euro, plus een appartement in de Avenue Rapp. Zijn neef Wilfred heeft in Parijs een appartement van 550 vierkante meter, met in de garage een Porsche, Jaguar, Mercedes en BMW. Zoon Denis, directeur van het staatsoliebedrijf Cotrade, is volgens zijn creditcardafschriften vaker shoppen in Parijs dan op kantoor in Brazzaville.

Bongo uit oliestaatje Gabon is al sinds 1967 aan de macht en heeft dus al wat meer schatten vergaard dan collega Sassou-Nguesso. Naar verluidt betaalde hij in 2003 enkele miljoenen aan lobbyist Abramoff voor een ontvangst in het Witte Huis. In 2004 mocht hij daar George W. Bush de hand schudden. De inwoners van Gabon en Congo-Brazzaville, 1,5 respectievelijk 3,8 miljoen, hebben van de toenemende inkomsten voor hun land nog niets gemerkt.

In tegenstelling tot sommige Afrikaanse presidenten maken westerse landen zich wél zorgen over het financiële beleid van ontwikkelingslanden. Zo helpt Groot-Brittannië een initiatief te financieren dat de transparantie moet verbeteren van bedrijven die met grondstoffen werken.

De Britse rechter Stanley Burnton, die de eis afwees van directeur Denis Sassou-Nguesso junior om zijn creditcardafschriften geheim te houden, schrijft fijntjes in zijn oordeel dat het doel van dit soort initiatieven is om de openbaarheid van overheidsinkomsten en bedrijfsuitgaven te bevorderen. En: „De winst van staatsoliebedrijf Cotrade moet naar de bevolking van Congo, niet naar de heersers of hun familie.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden