Affaire slaat deuk in nationale trots van de Zuid-Koreanen

Ontkenning, shock en emotie heersen in Zuid-Korea, sinds 'hun' professor Hwang is ontmaskerd als fraudeur.

“Nu zal niemand meer iets geloven van wat Koreaanse wetenschappers zeggen“, zei een student beschaamd in de Koreaanse krant Joongang Ilbo.

Hoe heeft allemaal zover kunnen komen? Wat dreef Hwang ertoe zijn 'baanbrekend' onderzoek bij elkaar te liegen? Ten eerste zal de enorme druk om te presteren een grote rol hebben gespeeld. Zuid-Korea is een heel competitief land. Hwang moet het idee om de eerste wetenschapper ter wereld te zijn die menselijke stamcellen heeft gekloond, erg aantrekkelijk hebben gevonden.

Ten tweede waren de verwachtingen bij de Zuid-Koreaanse president Roh Moo-Hyun en de rest van de regering hooggespannen en ook dat moet Hwang onder druk hebben gezet. Hwang heeft in de periode tussen 1998 en 2005 maar liefst 54 miljoen euro aan overheidsgeld gekregen om zijn onderzoeken uit te voeren. Het Wereld Stamcel Centrum, dat vorig jaar oktober zijn deuren opende, werd door de regering gefinancieerd met ruim 5 miljoen euro. Dit jaar zou de regering een 21 miljoen euro kostend gebouw uit de grond stampen, speciaal voor Hwang en de zijnen. Zeg dan maar tegen de president dat je nog niks bijzonders hebt kunnen doen.

Ook juridisch maakte de overheid het Hwang gemakkelijk. Zuid-Koreanen lopen niet bepaald voorop als het om ethische bezwaren gaat bij biomedisch onderzoek. Waar in andere landen de wetgeving de mogelijkheden voor stamcel-technologie beperkt, is in Zuid-Korea veel mogelijk. Niet voor niets waren er afspraken gemaakt dat het Zuid-Koreaanse Wereld Stamcel Centrum ook menselijke eicellen zouden klonen voor Amerikaanse onderzoekers. Die hebben daarvoor in eigen land immers maar beperkte mogelijkheden.

De Koreaanse president Roh zei vorig jaar in reactie op kritische geluiden uit het buitenland dat het heus niet onbelangrijk was om ethische kwesties in ogenschouw te nemen, maar dat de wetenschap voor alles ging. Zijn regering legde er eer in, zei hij, maatregelen te nemen opdat “controverses het wetenschappelijk onderzoek en de vooruitgang niet blokkeren.“

De hele affaire heeft een grote deuk geslagen in de nationale trots van de Zuid-Koreanen. Groot was de ontzetting toen het Koreaanse televisiestation MBC vorig jaar november in het programma PD Notebook voor het eerst grote vraagtekens plaatste bij Hwangs onderzoek. Woedende mailtjes stroomden binnen bij de redactie. Adverteerders trokken zich terug. De kritiek op Hwang bleek terecht, maar nog altijd wordt het station de melding van het nieuws aangerekend. De Koreanen tillen er kennelijk zwaarder aan dat hun nationale held en hun land aan de schandpaal zijn genageld, dan dat ze waarderen dat de waarheid aan het licht werd gebracht.

Een lichtpuntje voor de gevallen held is wellicht dat er ondanks alles mensen zijn die in hem blijven geloven. Na de gewraakte tv-uitzending bij MBC boden Koreaanse vrouwen spontaan hun eicellen aan voor onderzoek. En er bestaat zelfs een heuse 'Ik houd van je Hwang'-weblog. Oké, hij heeft misschien fouten gemaakt, maar ook veel goeds gedaan, en daarom moet hij niet verstoten worden uit de samenleving. “We moeten zijn capaciteiten ten goede gebruiken“, aldus een verstokte fan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden