Review

Adriaan Verhulst: mijn vader was niet zó 'fout'

De nieuwe memoires van Adriaan Verhulst (1929), een belangrijke figuur uit de Vlaamse en liberaal-vrijzinnige beweging én een gevestigd historicus, ontgoochelen.

De eerste helft gaat over de collaboratie van zijn vader met de nazi-bezetter. Maar de geschiedkundige beperkt zich tot zijn jeugdherinneringen en deed geen moeite om betrouwbaarder bronnen te raadplegen. Willem Verhulst was een overtuigd collaborateur, geen onbeduidend meelopertje. Maar zijn zoon weet alleen te melden dat dat hem een raadsel blijft, eraan toevoegend dat hij zijn vader nooit in SS-uniform heeft gezien. Ook het tweede deel, over de politieke carrière van Adriaan Verhulst, stelt teleur. Verhulst rept met geen woord over zijn wetenschappelijk werk. Taal en stijl laten te wensen over: gortdroog, ambtelijk taalgebruik. Het boek staat vol irrelevante details. Tientallen namen van mensen die geen rol van betekenis spelen in het verhaal duiken op. Leraren, kennissen, vrienden, collega's, met toenmalige én huidige functie, mét straatnaam en huisnummer van de woonplek die ze decennia geleden betrokken. Een retorisch middel om de accuraatheid van zijn geheugen te bewijzen? In feite gaat het om een ingehouden apologie: vader was niet zó fout en de zoon is niet in de fout gegaan, heeft een en ander goed gemaakt. Met alle respect, maar dit is een te klein boekje voor zo'n groot Vlaming.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden