’Adopties uit China deels onnodig’

Een Chinese poster die de één-kind politiek verheerlijkt. (Trouw)

Het is twijfelachtig of internationale adopties van niet-gehandicapte Chinese kinderen nog nodig zijn. Dat concludeert Trouw-redacteur Martijn Roessingh in een boek over het Chinese bevolkingsbeleid en internationale adopties dat vandaag verschijnt.

Volgens Roessingh is er een te groot risico dat de niet-gehandicapte kinderen op illegale wijze in tehuizen terechtkomen. Ook zijn er in China genoeg ouderparen die deze kinderen willen adopteren, zeker nu het aantal vondelingen in het land drastisch is gedaald. Voor Chinese vondelingen met een handicap of medisch probleem zijn die adoptieouders er echter nauwelijks, en biedt internationale adoptie wel degelijk uitkomst.

De daling van het aantal vondelingen komt vooral door een toenemend aantal abortussen, maar ook omdat ouders vaak andere oplossingen blijken te vinden voor ongewenste kinderen – zoals informele (niet-legale) adoptie door andere Chinese echtparen. De schaarste blijkt onder meer uit de zeer snel oplopende wachttijd voor buitenlandse pleegouders. Dit jaar hebben alleen ouders een kind gekregen wier aanvraag China in maart 2006 had geaccepteerd. Bij dit tempo betekent dit dat ouders die in maart 2007 hun dossier opstuurden, pas over twaalf jaar hun adoptiekind krijgen.

Roessingh bestrijdt in zijn boek het beeld, ontstaan door schandalen, dat alle internationale adopties uit China dubieus zijn. De afgelopen jaren is onder meer gebleken dat onder meer in de provincie Hunan tehuizen betaalden om kinderen binnen te krijgen voor buitenlandse adopties. In de provincie Guizhou pakten lokale autoriteiten de kinderen af van hun ouders. Dergelijke schandalen overschaduwen het feit dat de internationale adopties lange tijd noodzakelijk waren omdat tienduizenden vondelingen in de tehuizen overleden. Bovendien maakte het bevolkingsbeleid in China het voor Chinese ouderparen vrijwel onmogelijk om die kinderen in hun gezin op te nemen.

Roessingh, zelf adoptievader van twee Chinese kinderen, heeft de wortels van de eenkindpolitiek onderzocht. Die blijken deels te liggen in Nederland. Wetenschappers uit Twente voorzagen, zonder het te weten, de belangrijkste Chinese voorstander van dit eenkindbeleid van wiskundige rekenmodellen, waarmee hij zijn zaak kon bepleiten.

Roessingh schreef zijn boek na onderzoek in China. Hij probeerde verder in China sprak tientallen Chinezen over hun ervaringen met het bevolkingsbeleid, en probeerde daarnaast te achterhalen wie de biologische ouders van zijn geadopteerde kinderen zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden