Opinie

Adoptiekind vereist onvoorwaardelijke liefde

Adoptiekinderen uit Haïti arriveren in 2010 op de Nederlandse luchthaven Schiphol. Beeld anp

EUN-MI POSTMA   Adoptieouders moeten altijd geloof en vertrouwen houden in hun kind, antwoordt Eun-mi Postma (zelf geadopteerd) aan Benno Barnard (kritisch adoptie-ouder).

Waarom heb je mij geadopteerd?", was de vraag die ik jaren geleden stelde aan mijn adoptiemoeder. "Ik wilde altijd al kinderen, ben dol op kinderen, maar kon ze zelf niet krijgen", was het antwoord en daar moest ik het mee doen.

Het is schokkend om te lezen dat er kennelijk nog steeds mensen zijn die zo slecht voorbereid aan adoptie beginnen, alsof je een wasmachine koopt. Bevalt het niet, dan ruil je het in voor een ander. De door Benno Barnard beschreven adoptie vond plaats in 2002, toen al veel meer kennis en onderzoek voorhanden was over adoptie dan in de jaren zeventig, toen ik werd geadopteerd.

Twee keer verraden
Het is werkelijk stuitend dat je een kind dat je zelf bewust in huis haalt en aan wie je je als de nieuwe papa presenteert, letterlijk de warmte van een nieuw nest onthoudt. Een kind dat al zo ontheemd en vervreemd is van alles. Dat de geur van eigen land, van eigen ouders, van eigen cultuur van de ene op andere dag is afgepakt, dat je dat ook nog eens laat voelen: nee, jij bent niet welkom in ons bed, want je stinkt. Het kind is twee keer verraden en twee keer in de steek gelaten. Eerst door de echte ouders en de tweede keer door nepouders. Een slechtere start van een nieuw leven kan je je niet bedenken.

Meneer Barnard, had u werkelijk niet van tevoren kunnen bedenken dat een kindje uit India wellicht anders ruikt dan uw geur van kaas en koeienmelk? En als haar geur u toch niet aanstaat, dat u uzelf vermant en haar toch omhelst en verwelkomt alsof het uw eigen kind is?

In de eerste weken na de overtocht uit Korea trok mijn nieuwe moeder mij op haar schoot en overlaadde me met haar opgekropte moederliefde. Ik was toen 6 jaar. Ik stribbelde tegen en moest er niets van hebben. Wie was deze wildvreemde die deed alsof zij mijn moeder was? Ik had het gevoel te stikken en beet in haar arm om me te bevrijden. Het brood spuugde ik weer uit. Ja, ik had tot dan niets anders dan rijst gegeten.

Onomkeerbaar
Waarom is destijds niet aan mijn ouders verteld dat hechting een langdurig proces is, waarbij je het adoptiekind voortdurend het gevoel moet geven dat het geliefd is en dat het mag bestaan. Als je kiest voor adoptie is dat een onomkeerbaar proces, waar de ouder bewust voor heeft gekozen. Niet het kind. De behoeften en belangen van het kind staan centraal, niet die van de ouders.

Als je aan het begin, als het kind al bij je woont, nog moet oefenen in het proberen lief te hebben, is dat al een diskwalificatie van jou als ouder en ben je rijkelijk te laat. Het kind ondervindt de schade daarvan. Vanaf het moment dat je hebt besloten vader of moeder te worden op basis van een foto van het weeshuis, moet je eeuwig geduld kunnen opbrengen, wetend dat je de liefde van een kind nooit en te nimmer kan afdwingen. Dat je ondanks alle problemen steeds opnieuw je hart opent zonder wroeging en zonder verwijten.

Veerkracht
Adoptie is kunstmatig en onnatuurlijk. Zo ook het proces van hechten. Je moet vaak tegen je gevoel in anders handelen omwille van het langetermijneffect. Dat is in mijn ogen liefde. Onvoorwaardelijke liefde.

De veerkracht van een kind is enorm. Het past zich aan en overleeft. Ook als het als een katapult naar de andere kant van de wereld wordt geschoten en landt in een gezin waar alles vreemd is. Dezelfde veerkracht moeten de adoptieouders opbrengen. Onder alle omstandigheden geloof en vertrouwen blijven houden in je kind.

Mocht je je in wanhoop afvragen waarom je hem of haar in godsnaam hebt geadopteerd, realiseer je dan dat het kind jou ook dolgraag wil inruilen voor andere ouders.

Eun-mi Postma: in 1979 geadopteerd uit Zuid-Korea en oprichter/directeur East West Education Center

 
Het is schokkend om te lezen dat er kennelijk nog steeds mensen zijn die zo slecht voorbereid aan adoptie beginnen
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden