Adembenemende verbeelding van de liefde

’Unleash’ van Nederlands Dans Theater, choreografie: Lightfoot/León. Tournee t/m 19/12, www.ndt.nl

Na ’Shoot the Moon’, waarvoor in 2006 de Zwaan in de wacht werd gesleept voor beste dansproductie, maakte het huischoreografenduo Lightfoot/León van het Nederlands Dans Theater (NDT) de hoge verwachtingen niet altijd waar. De stukken – hyperesthetisch en met een donkere, dreigende beeldtaal – werden steeds hermetischer en af en toe topzwaar. Daarom was er met de aankondiging van het eerste avondvullende Lightfoot/León-programma de angst voor overkill. Nergens voor nodig, want met ’Unleash’ leveren Paul Lightfoot en Sol León een adembenemend programma af.

Danser Medhi Walerski is de centrale figuur in ’Unleash’ dat wordt geopend met ’Sehnsucht’ uit 2009. Een kamer met tafel, stoel en schemerlamp kantelt steeds negentig graden. Daarin probeert Walerski zich staande te houden. Zijn geliefde, vertolkt door danseres Parvaneh Scharafali, is bij hem. Hun liefde is verstikkend als hij haar steeds voor vallen behoedt. De groepsdans die volgt is choreografisch bleekjes, maar valt op zijn plek wanneer Walerski terugkeert in het tot stilstand gebrachte huis, in de armen van zijn geliefde.

Een mooie opmaat voor het schitterende nieuwe werk ’Schmetterling’, waarin Walerski ook als centrale figuur optreedt. Ook hier is Parvaneh Scharafali zijn partner, maar haar haren zijn zilvergrijs en haar tred is door ouderdom vertraagd. Delen uit ’69 Love Songs’ van singer-songwriter Stephen Merritt bezingen de liefde in alle facetten. Dansers schieten als duveltjes uit een doorkijkje, gevormd door gordijnen die een venster op de wereld vormen. Hun duetten en trio’s echoën alle mogelijke liefdesgeschiedenissen. Ironie zoals we die zo goed uit Lightfoots begintijd kennen, en die jammer genoeg naar de achtergrond verdween, geeft de danstaal lucht.

De liefde komt in vele gedaanten en is vooral kwetsbaar. NDT danst het als het meest ware cliché. Het wordt gesymboliseerd door de vlinder (’Schmetterling’) waarvan de geabstraheerde vorm overeenkomt met die van het hart, zoals Walerski’s alter ego, danser Silas Hendriksen, in het slotbeeld met zijn armen verbeeldt.

Dat slotbeeld is spectaculair en toch helder: een dreigende wolkenlucht waarin de zon haar straalkracht bevecht, terwijl Walerski Scharafali in zijn armen draagt.

Waar in eerder werk van Lightfoot/León de dood nooit veraf was, is in ’Schmetterling’ het leven juist alom present. Bijzonder ontroerend als je bedenkt dat het stuk is opgedragen aan de stervende moeder van centrale danser Walerski. Na een tijd vrijaf te hebben genomen om voor haar te kunnen zorgen, danst hij in ’Unleash’ nu zijn liefde voor haar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden