Adam’s Apples / Morele strijd rondom de appeltaart

’Adam’s Apples’ begint als een vrij klassiek verhaal over een zware misdadiger die in het aangezicht van God opeens zo mak als een lammetje wordt.

De Deense regisseur Anders Thomas Jensen, die al een tijdje triomfen viert als Dogma-scenarist en onlangs nog de grondslag schreef voor de mooie Britse ’Peeping Tom’-film ’Red Road’, nodigt ons uit op het Deense platteland waar hij een pastorale setting openbaart. Het plattelandskerkje is mooi wit gekalkt. In de sappige, groene tuin staat een appelboom met bijbelse allure.

En de jonge priester die zich hier ontfermt over een klein groepje criminelen, is zo optimistisch dat hij ook een doorgewinterde neonazi met open armen ontvangt. Type: kale kruin, dode ogen, een IJzeren Kruis goed zichtbaar op de onderarm getatoeëerd.

Indrukwekkend zoals de Deense acteur Ulrich Thomsen (ooit zo heldhaftig in ’Festen’ als de zoon die in opstand komt tegen de familiepatriarch) met heel simpele middelen transformeert tot zo’n linke kerel. Ulrich Thomsen is met dat ene zwarte kruis en dat bierbuikje ook veel enger dan Edward Norton die in ’American History X’ meer een soort afgetrainde Hollywood-variant van de neonazi speelde. Ivan, de priester, en Adam, de neonazi.

Het zijn twee uitersten die in een fantastische fabel bij elkaar worden gebracht, als hemel en hel. Het is smullen van deze vreemdsoortige, gortdroge parabel waarin niet alleen het fascisme van de een, maar ook de overdreven barmhartigheid van de ander te kijk worden gezet. De priester is zo hardnekkig in zijn naïviteit dat het voor de crimineel een uitdaging wordt om hem te kraken. Andersom is de priester er natuurlijk op uit om de crimineel een appeltaart te laten bakken.

Ondertussen vertonen de priester en de neonazi ook heel veel gelijkenis. De een ziet alleen nog maar het kwade, de ander alleen nog maar het schone en het goede. ’Adam’s Apples’ laat zien hoe beiden van de realiteit verwijderd zijn geraakt. En Jensen hanteert een methode die even onberekenbaar is, als het gemoed van zijn personages. Hij verspringt van sprookje naar splatter naar slapstick, waardoor je van de ene verbazing in de andere blijft vallen.

Je voelt dat de regisseur de verschillende genres op zijn duimpje kent. Daarom kan hij aan de haal gaan met al die clichés: de neonazi die een portret van Hitler in zijn kamertje hangt, de Bijbel die steeds weer openvalt bij het verhaal van Job, de zwarte kraaien die zich rond de appelboom verzamelen.

(Regie: Anders Thomas Jensen. Met Mads Mikkelsen en Ulrich Thomsen. In 4 filmtheaters.)

Klik hier voor de trailer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden