Achter de schermen van de kerk bloeit het talent

Meten, tellen, rekenen, achter de schermen van de kerken is het een zakelijke bedrijvigheid. Voorzitter P.A. de Lange van de vereniging van Kerkrentmeesterlijk beheer in de PKN roept in het maandelijks periodiek Kerkbeheer op om met cijfers te komen. Tellen die kerkgangers, tellen die opbrengst van de collecte, en vergeet niet de gemiddelde leeftijd van de wijkbewoners te meten. Moet die nieuwe dominee wel voor vier jaar benoemd worden of is een interim ook voldoende?

Voorzitter De Lange roept op om een Powerpoint presentatie te houden in de kerkenraad, zodat ieder goed op de hoogte is van inkomsten, uitgaven en de verwachtingen hiervan voor toekomst.

Een zakelijke kijk op de kerk.

Die spreekt ook uit de kleine advertentie onder de oproep van mr. De Lange, waarin wegens fusie wordt aangeboden de zeventiende eeuwse kansel en het even oude doophek uit de hervormde kerk te Ankeveen. Tevens avondmaalstafel en orgel uit 1700.

Kerkrentmeesters - vrijwilligers - staan voor lastige keuzes. Wat te doen met het achttiende eeuwse orgel? Vandaar dat het tijdens hun congres storm loopt bij de workshops. Zo zijn er workshops over kerkorgels, over kerktorens en over kerkelijke begraafplaatsen. Het jaar van het religieus cultureel erfgoed laat zien hoe zakelijk het er achter de schermen aan toe gaat bij de kerk.

Neem de kerkelijke begraafplaatsen. Eerst de cijfers. Er zijn in Nederland 440 PKN-gemeenten die een eigen begraafplaats exploiteren (de term staat zo in Kerkbeheer). Workshopleider mr. Van der Putten, deskundige op het gebied van de Wet op de Lijkbezorging, legt in Kerkbeheer uit dat de overheid hierbij de regels wel eens wijzigt en dat dit gevolgen heeft voor de kerk. Neem de grafmonumenten. Hoe mooi of kostbaar het grafmonument ook is dat nabestaanden op een graf plaatsen, de begraafplaats wordt er de eigenaar van. Zo is dat bij wet geregeld. Maar dat gaat misschien veranderen. Er is sprake van dat de nabestaanden eigenaar blijven. Kerkrentmeesters moeten zich realiseren wat dat voor hen betekent. Wat dan als er een grafsteen omvalt en schade aanricht aan derden. Bij wie moeten die derden dan verhaal halen? Niet meer bij de kerkrentmeesters, maar bij wie dan wel? En wat moeten de rentmeesters met een monument doen als het grafrecht vervallen is?

Nog een blik achter de schermen in HW Confessioneel, alweer de 120ste jaargang (!) van een blad dat eerder Hervormd Weekblad/De gereformeerde kerk heette. Van de Confessionele Vereniging, hervormden die toch maar wel zijn meegegaan in de PKN. En die zo eerlijk zijn om toe te geven door welke angst ze geleid worden. Secretaris van de CV ds. Van Duijvenbode uit Urk beschrijft hoe bij een ontmoeting met het moderamen van de PKN, de huiver ter sprake kwam. De huiver op plaatselijk niveau, om samen te werken met de gereformeerde confessionelen, verenigd in het Gereformeerd Confessioneel beraad. Die zijn ook opgegaan in de PKN. Wat is dat voor huiver? ,,Dat kan angst zijn voor de gereformeerden, maar ook voor het opgegaan zijn in de PKN”, analyseert ds. Van Duijvenbode.

Hij probeert die angst meteen tot reële proporties terug te brengen. Gereformeerde kerken kunnen altijd nog weg uit dat grote verband van de PKN, tot een termijn van vijf jaar, schrijft hij geruststellend.

In dat zelfde HW Confessioneel een kijk achter de schermen van de preekregelaar. Want dat er iedere zondag een dominee op de kansel staat, dat gaat niet helemaal vanzelf. Dominees zijn net artiesten, jemoet ze tijdig boeken en ze zijn gevoelig voor de bejegening. Preekregelaar Snijders uit Berkel en Rodenrijs schijnt er nogal bedreven in te zijn. Hij is een zeldzaamheid aan het worden, schrijft dominee Barend Weegink uit Katwijk a/Zee.

,,Het leger van oningewijde zielen groeit. Brokkenpiloten die gewoon de namen afbellen uit een boekje. En dan contracteren ze een zware voor een lichte plaats, of omgekeerd. Slecht voor de kerkgang. Maar de goeien kennen het land op hun duimpje en hun plaatselijke gemeente van haver tot gort. Ze weten precies wie ze hebben moeten. Ze luisteren naar de preek en onthouden die ook.”

Broeder Cees Snijders is er zo een. Een duizendpoot, begrijpen we uit het artikel. Iemand die de kerkdienst redt door een dominee die te laat is zo van de straat de preekstoel op te loodsen. Vlak voor Kerst nog even een predikant regelen, broeder Snijders draait er zijn hand niet voor om.

Daar is een schatkist aan talenten, achter de schermen van de kerk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden