Opinie

Acda & De Munnik staan tot de enkels in het IJsselmeer

AMSTERDAM - Het begint met een polaroid: twee jongens en de Eiffeltoren. Ze staan er schimmig op, de jongens. Het verhaal van hun gedroomde leven en hoe de werkelijkheid hen inhaalde. Dat is, kort samengevat, de carrière van Acda & De Munnik. Om die samenvatting te vieren is er een voorstelling, een boek en binnenkort een cd-box, allemaal met de naam: 'Trilogie'.

Ruim 10 jaar duurt de vriendschap en de artistieke samenwerking tussen Thomas Acda en Paul de Munnik nu al. Ze maakten in die tijd drie theaterprogramma's: in 1996 'Zwerf' on', in 1998 'Deel II Life is what happens to you while you're busy making other plans - John Lennon' en 'Deel III It's only cabaret but I like it' in 2000. Ze leerden elkaar kennen op de Amsterdamse Kleinkunstacademie, waar ze in 1993 afstudeerden. Ze wonnen dat jaar - als eerste duo - de Pisuisseprijs, een aanmoedigingsprijs voor nieuwkomers.

Voor de samenvattende voorstelling hebben Acda & De Munnik Carré gekozen, een plek waar ze als Kleinkunst academie-studenten van droomden. Hun verhaal, dat in het boek chronologisch verloopt, is voor de voorstelling door elkaar gehusseld. Een raamvertelling die begint bij Paul de Munnik. Hij zit in alle vroegte in een Parijs' café en de ober komt naast hem zitten. Wie er op de polaroidfoto staan. De Munnik doet het af met een grapje. De ober lacht en zegt: 'En nu écht'. Dan ontspint zich het verhaal van de ontmoetingen tussen de jongens op de foto.

Al bij de eerste ontmoeting ontdekken ze een gezamenlijke liefde voor muziek. Ze willen zwerven, reizen zonder je einddoel te kennen. Jack Kerouacs 'On the Road' op zijn Hollands: tot je enkels in het IJsselmeer. Muziek maken heeft per ongeluk succes. In 1998 veranderde het leven van Acda & De Munnik volkomen. De single 'Niet of nooit geweest' wordt een gigantische hit. Vol zelfspot steken ze de draak met hun onverwachte succes: ,,Wat er dan door je heen gaat. Zalig!''

Maar het succes kent ook minder leuke kanten. De waarheid heeft de dromen van het begin ingehaald. Alles wat ze voor de jongens op de foto hadden verzonnen werd waar, ,,ook de dingen die we niet wilden verzinnen''.

De verhaallijnen komen, na kortere of langere tijd, weer bij elkaar en worden afgerond. Tussendoor veel liedjes, hun handelsmerk.

De drie eerdere voorstellingen zijn op die manier ingenieus in elkaar gevlochten. Gelikt bijna. Thomas Acda heeft als vanzelfsprekend de lach aan zijn kont hangen, Paul de Munnik is meer de troubadour, verhalenverteller en muzikant ineen. Zijn versie van 'La valse a mille temps' van Jacques Brel bijvoorbeeld, is ontroerend mooi.

De jongens staan er ontspannen bij op het podium, hoewel de oude spijkerbroek en het sleetse t-shirt plaats hebben gemaakt voor nette pakken.

Hun vaste begeleider David Middelhoff heeft voor de gelegenheid gezelschap gekregen van een drummer en een gitarist/toetsenist. Op het toneel worden de oude caféstoelen langzaam vervangen door keurige leren banken. Sinaasappelkistjes reiken nu tot in de hemel. Het lijkt of 'Trilogie' hun theaterjeugd afsluit.

De jongens van de straat zijn halverwege de dertig, zijn vader geworden, en staan met beide benen op de grond. Professionele theatermakers zijn ze, al steekt het dat het publiek Acda & De Munnik voornamelijk kent van de cd's: in de zaal veren de mensen pas op bij de hits, ze klappen en zingen zachtjes mee. Hoe moet dat nu verder met de theatercarrière van de heren?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden