Absurdistische draai aan ervaringstheater

’BOE! Een spookverhaal voor grote mensen’ door Ro Theater; concept en regie: Jetse Batelaan; t/m 13-9 + 5/8-11 in eigen theater te Rotterdam; tournee t/m 29-10; info: 010-4046888 of www.rotheater.nl

Hanny Alkema

De speelvloer met een ratjetoe aan pissoirs, verkleedcontainers, kapotte parasols, vertrapte blikjes, vergeten kledingstukken en ander feestvuil roept associaties op met het strand bij Hoek van Holland the day after the night before. Middenin de rotzooi zit een vrouw verwezen voor zich uit te staren.

Als deze voorstelling over een verzonnen oorlog in een verzonnen land gaat, dan is deze treurigheid wel heel herkenbaar. En wij, het publiek, raken daar allengs meer bij betrokken, ook al verschuiven de perspectieven bijna ongemerkt.

Regelmatig begeven mensen zich van de tribune op de vloer, trekken een wegwerpregencape aan, een blikje open of gooien een geweer over de schouder. Een hulpverlener buigt zich over de apathische vrouw, een tweede valt achter haar in diepe slaap. Iemand gooit een ander een blikje water in het gezicht. Alles ademt een ongemakkelijke doelloosheid, die zomaar tot irritatie kan leiden.

Als een paar spelers in badkleding een strandlaken uitspreiden op een kennelijk bloedheet zandstrand krijgt het geheel zoetjesaan een bizarre wending. Dit is geen Nederland meer. Met, om van het gezeur af te zijn, veel te duur aangeschafte flesjes water en o zo welwillend gebabbel – over democracy, youknowwhatitmeans? – wordt in toeristisch steenkolenengels de kloof met het verre vreemde alleen maar vergroot.

’BOE! Een spookverhaal voor grote mensen’ is opgezet als een soort brandoefening, waarin naast vier acteurs ook toeschouwers (via persoonlijke zendertjes) worden ingezet zonder dat iemand ook maar enig zicht heeft op wat er nu precies verlangd wordt. Jetse Batelaan, onconventioneel theatermaker die hij is, geeft met ’BOE!’ een absurdistische draai aan het momenteel zo trendy fenomeen van ervaringstheater.

Het is in zekere zin lachwekkend. Tegelijk krijgt het iets heel onprettigs door, in beeld, een uit de hand gelopen vrijetijdsbesteding alhier te verbinden met de situatie in een ver heet land, waar toerisme en oorlogsgeweld twee kanten van dezelfde medaille kunnen zijn.

Zoals Orkater zich met ’Kamp Holland’ verplaatste in de situatie van de Nederlandse missie in Uruzgan, zo geeft Batelaans ’BOE!’ een zeer onorthodoxe kijk op het onbeholpen onvermogen een brug te slaan tussen oost en west. Als de voorstelling – ik zag een try-out – zijn bedoelde beslag heeft gekregen, kan dat zelfs lugubere trekjes aannemen.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden