Review

Abou-Khalils muziekwereld vergt volledige overgave

AMSTERDAM - “In de Arabische wereld zijn er twee soorten sheiks: goede en slechte. De eersten hebben olie en dragen zonnebrillen. De laatsten hebben niets. Niemand geeft om ze. Ik ook niet. Daarom spelen we nu het nummer 'The Good Sheik'.”

Ieder stuk dat de Rabih Abou-Khalil Group donderdag speelde in de grote zaal van het praktisch uitverkochte Tropeninstituut, voorzag de leider van een relativerende of komische voetnoot. 'Ode to a black hole singularity' heette zo, omdat de musici tijdens hun reizen als 'mannen onder elkaar' moeilijke onderwerpen als meetkunde en zwarte gaten plegen te bespreken. En over 'Sunrise in Montreal' vertelde hij dat er een Irakees ritme in verwerkt was omdat hij in Montreal eens iemand met een korter been zag lopen.

Deden zijn in goed Engels vertelde anekdotes het publiek regelmatig uitbarsten in lachsalvo's, de muziek die hij met zijn groep bracht, pakte dat publiek door een combinatie van schoonheid, puurheid, intensiteit en muzikaal avontuur.

Abou-Khalils muziek wordt wel eens 'ideale crossover'-muziek genoemd. Dat is het ook, met dien verstande dat het in zijn muziek niet van belang is, wat de boventoon voert. Of je het nu wereldmuziek noemt, Arabische jazz of wat voor andere naam je er ook aan zou willen geven, van belang is alleen dat het unieke, originele muziek betreft die je nergens anders hoort.

Rabih Abou-Khalil bespeelt de 'ud', ook wel 'oud' genoemd, een Arabische luit met een opmerkelijk indringend geluid. Hij werd geboren in Beiroet en ontvluchtte in 1978 de Libanese burgeroorlog en vestigde zich in München. In Duitsland is hij sindsdien een gevierd musicus, die met zijn bijzondere mix van Arabische klanken en westerse improvisatiemuziek een groot publiek weet te bereiken. In Nederland speelde hij eerder op het Utrechtse SJU Jazzfestival, maar verder moesten zijn fans het doen met de elf cd's die hij de afgelopen vijftien jaar maakte.

Zijn begeleiders kiest de udspeler altijd met zorg. Eerder speelde hij met bekende jazzmusici als Sonny Fortune, Kenny Wheeler en Steve Swallow. In het Tropeninstituut, waar hij met zijn Rabih Abou-Khalil Group een van de laatste concerten verzorgde van een lange tournee (vanavond spelen ze in Milaan), waren zijn begeleiders de Fransman Michel Godard op tuba en serpent (een middeleeuws blaasinstrument), diens landgenoot Vincent Courtois op cello, de Amerikaans/Libanese slagwerker Mark Nauseef en de Syriër Nabil Khaiat, die de als 'raamtrommel' aangekondigde tamboerijn bespeelde.

Merkwaardig was overigens dat deze tournee bedoeld was ter promotie van de nieuwe cd 'Yara', maar dat van de plaatbezetting alleen de cellist en de Syriër aanwezig waren. Dat de balans in de zaal niet helemaal optimaal was afgesteld, kon de pret evenmin drukken. De musici kregen regelmatig de kans te excelleren in Abou-Khalils meeslepende composities, waarbij de centrale muzikale lijn geen moment uit het oog werd verloren. Abou-Khalils muziekwereld vergt volledige overgave. Musici en publiek gaven hem dat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden