Column

Abdi Nageeye, een buitengewone Nederlander

Beeld Maartje Geels

In de week waarin de gewone Nederlander heilig werd verklaard, toog ik op een zondagochtend naar een bocht in de Amstel om een buitengewone Nederlander te zien hardlopen. Mijn eerste liefde, lezen, strijdt om voorrang met die andere grote liefde, hardlopen. Ik ken het parcours van de marathon van Amsterdam goed. Ooit liep ik er de race van mijn leven en finishte in 2 uur 43 minuten en nog wat seconden.

Op deze warme zondagochtend buig ik mijn hoofd nederig voor een kleine, snelle loper uit Nijmegen. Zijn naam is Abdi Nageeye en vandaag wil hij het Nederlands record op de marathon verbreken. Om een record te breken moet je wat normaal is negeren. Je moet boven jezelf uitstijgen. Abdi Nageeye is altijd gemotiveerd. Grenzen bestaan voor hem niet.

Toen ik hem voor het eerst op de radio hoorde spreken, deed ik het volume omhoog. Ik wilde niks missen van wat hij zei. Wat ik hoorde was een sportman die zijn hele ziel en zaligheid in zijn sport legt. Hij praat snel en in oneliners. Het gaat over voeding, over de voeten, over de conditie, over hoogtestages en het afzien maar het gaat vooral over geloof in eigen kunnen.

Passie

Wat hij vertelt komt voort uit de diepe overtuiging dat door gepassioneerd te vertellen over je sport je als sportman ook beter gaat presteren. Hij loopt zoals hij praat: gedreven. Zijn Nederlands is elektrisch geladen. Geladen met passie. In zijn betoog wordt alleen maar versneld.

Bij het 24-kilometerpunt is het nog heel rustig. De roeiboten die over het water van de Amstel scheren, worden gesausd in het nazomerlicht van oktober. Even meen ik dat de tijd stilstaat. Ik praat met een man uit Roosendaal die zijn hardlopende maat opwacht. Een veteraan van dik in de zestig die in zijn klasse Nederlands kampioen wil worden. Een klein gesprek. Aan de overkant – waar het vijftien kilometer punt is – trekt een lange sliert lopers voorbij. Een blauwe kalmte hangt in de lucht. We zijn mensen die wachten op hardlopers.

Ik denk aan het onwaarschijnlijke parcours van Abdi Nageeye. Een verhaal dat niet vaak genoeg kan worden naverteld omdat het staat voor de onwaarschijnlijke reizen die mensen maken om daar te komen waar ze hun talent kunnen ontplooien.

Knokken voor de vrijheid

Den Haag, luister! In die reis heeft Abdi moeten knokken voor zijn vrijheid. Je krijgt niks cadeau. Eigenwijsheid loont. Talent moet gekoesterd worden, want talent is zeer ongewoon.

Geboren in Somalië en gevlucht voor oorlog naar Nederland. In Den Helder ervaart hij de tirannie van zijn halfbroer die radicaliseert. Hij neemt Abdi mee naar Syrië. Na drie jaar fanatieke wispelturigheid verkassen ze naar Somalië, waar waar ze zich bij de rest van de familie voegen..

Dan vindt de jonge Abdi het genoeg. Hij loopt weg. En via een sluiproute komt hij in Ethiopië terecht, waar hij bij de Nederlandse ambassade aanklopt. Hij bewijst dat hij in Nederland heeft gewoond door zijn schoolschriftjes die juf Harriët hem gaf te overleggen.

Abdi mag gaan. De familie Boeve in Oldebroek vangt hem liefdevol op. Abdi leert plat praten. Integreert als een razende. Wanneer Abdi de hardloopschoenen aantrekt, wordt meteen duidelijk dat het een bijzonder jochie is. De rest is geschiedenis.

De kopgroep komt eraan. Vlak erachter zit Abdi ­Nageeye. Een dik uur later verbreekt hij het Nederlands record en brengt het terug tot 2 uur, 8 minuten en nog wat seconden. Het zijn die seconden die tellen.

Lees ook: Abdi Nageeye beloond voor groots denken in de marathon van Amsterdam
Alle columns van Abdelkader Benali zijn hier te lezen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden