Aanstoot geven of aanstoot nemen?

Gisteren nam de Tweede Kamer een besluit over de afschaffing van de wet die 'smadelijke godslastering' strafbaar stelt. Die wet was allang een papieren tijger, want tot een veroordeling wegens godslastering is het sinds mensenheugenis al niet meer gekomen. De Bond tegen het Vloeken heeft zich altijd tegen afschaffing verzet, onder meer omdat mensen schrapping van artikel 147 van het wetboek van strafrecht zouden kunnen opvatten 'als een vrijbrief om te vloeken.' Dat argument is vergezocht, want vloeken is gewoonlijk een gevoelsexplosie die voortkomt uit frustratie of kwaadheid, waarbij al dan niet aan God wordt gerefereerd. Zulke gevoelsexplosies laten zich niet eenvoudig kanaliseren en wie vroeger al niet vloekte om uiting te geven aan een of andere emotie zal dat niet opeens wél gaan doen als godslastering niet meer strafbaar is.

Bovendien, deze vorm van vloeken gebeurt niet met de intentie God te beschimpen en is alleen daarom al geen vorm van godslastering. Althans, als we de Dikke Van Dale mogen geloven, die godslastering in de betekenis 'vloek' onderscheidt van godslastering in de betekenis 'beschimping van God'. Dat laatste is paradoxaal genoeg alleen maar mogelijk wanneer men zelf in God gelooft. Wie niet in Hem gelooft, kan alleen al op grond van zijn ongeloof niet de intentie hebben God te lasteren. In de praktijk kan een bewuste 'godslastering' echter wel een steen des aanstoots zijn voor de gelovigen, maar die zijn dan zelf wel medeverantwoordelijk door er ook aanstoot aan te némen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden