Review

Aanstekelijke zangers in mooie 'Hippolyte et Aricie'

Koor van de Nationale Reisopera, Musica ad Rhenum en solisten olv Jed Wentz met ’Hippolyte et Aricie’ van Jean-Philippe Rameau in een regie van Stephen Langridge op 30/5 in Nationaal Muziekkwartier Enschede. Tournee t/m 27/6. Info: www.reisopera.nl

Een opera waar stof voor tien opera’s in zat, zo typeerde een tijdgenoot van Jean-Philippe Rameau diens ’Hippolyte et Aricie’, een werk dat zelden of nooit in Nederland wordt uitgevoerd. Ik herinner me een concertante uitvoering door studenten van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag onder William Christie, de oude muziekpionier die mede aan de wieg stond van de Rameau-revival. Maar dat is al weer meer dan vijftien jaar geleden.

Gold een uitvoering van Rameau destijds nog als voer voor liefhebbers, intussen hebben dirigenten zoals Christie en Marc Minkowski bewezen dat je met deze muziek een breder publiek kunt bereiken. Afgelopen jaar bracht De Nederlandse Opera ’Castor et Pollux’ in een regie van Pierre Audi; de Reisopera tekende zaterdag in Nationaal Muziekkwartier in Enschede waarschijnlijk voor de eerste scenische uitvoering van ’Hippolyte’ in Nederland.

’Hippolyte et Aricie’ is de eerste bewaard gebleven opera van de Franse componist, uit 1733. Eerder dat jaar voltooide hij een ’Simson’, maar dat werk is verloren gegaan. Die opmerking over die tien opera’s sloeg waarschijnlijk op de waterval aan muzikale vondsten: zo zong het trio van de Parcen in het tweede bedrijf iets dat nog het meest deed denken aan dronken close harmony en monteerde Rameau zijn akkoordovergangen soms tamelijk onvoorspelbaar.

Ook de dramatische veelzijdigheid van de opera – met zijn vele aria’s, duetten, ensembles, balletten en koren – was een uitdaging voor de zangers. Zo bewoog Phèdre (getrouwd met Thésée, verliefd op stiefzoon Hippolyte die op zijn beurt verliefd is op Aricie) zich tussen de emotionele uitersten van wraak, jaloezie, verliefdheid en verdriet. Sophie Daneman vertolkte die uitersten intens, met een van het podium afspattende energie. Haar stem straalde in het hoge register en was lekker direct in het laag.

Ook de rest van de zangerscast was aanstekelijk goed, mooi geregisseerd ook door Stephen Langridge. Rameau-coryfee Paul Agnew was een zachtmoedige Hippolyte, die zijn lot met zoet geweeklaag bezong en Aricie kreeg door Eugénie Warnier een meisjesachtige onschuld. Maarten Koningsberger viel op in zijn rol van Thésée – prachtig was zijn gejammer in de hel en zijn duet daar met de burleske Richard Coxon.

In het decor van Alison Chitty speelde een lange eettafel een centrale rol. Via een projectiescherm kon je de maaltijd volgen. De goden en de hoofdrolspelers schoven aan als ze even niks te zingen hadden en hoefden zich maar uit hun stoelen te verheffen om weer deel uit te maken van de scène. In de loop van de opera veranderde de dis van een gestileerde Parnassus naar een offertafel voor Hippolyte en een hemelse catwalk voor de twee uit de dood opgestane geliefden. Net zo eenvoudig en helder waren de attributen die zo nu en dan in glazen kisten als gestileerde relikwieën uit het plafond neerdaalden: de pijl en boog van de klassiek geklede Diana bijvoorbeeld, die mooi afstak tegen de zakelijke jasje-dasje-kleding van de yuppie-achtige sterfelijken. Hippolyte op krediet.

Musica ad Rhenum speelde onder Jed Wentz goed en accuraat. Voor wie de pittige, scherp gearticuleerde uitvoeringen van Minkowski kent, was het even wennen. Wentz klonk gelijkmatiger en minder fel – dat is een keuze. Zijn Rameau kreeg daardoor niet de gewichtloze vaart die deze muziek zo opwindend maakt.

Komend seizoen brengt de Reisopera vijf nieuwe producties, met als ’pronkstukken’ het eerste deel uit Wagners ’Ring des Nibelungen’, ’Das Rheingold’ onder Ed Spanjaard. Ter nagedachtenis aan de vuurwerkramp in Enschede componeert Klaas de Vries de nieuwe opera ’Wake’, op een libretto van David Mitchell en in een regie van (wederom) Stephen Langridge.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden