Aanslag Bali / Gespannen staren naar lijsten

DENPASAR - Wanhopig staren drie stevig gebouwde Australische jongens in korte broek, hemd en slippers naar de lange lijst met vermiste personen, die op het prikbord in een hal van het staatsziekenhuis Sanglah in de Balinese hoofdstad Denpasar hangt. Na twee dagen is het lichaam van hun vriend nog niet gevonden. Meer dan honderd buitenlandse toeristen, Balinezen en Indonesiërs worden nog steeds vermist. Vermoedelijk kwamen ze zaterdag bij de bomaanslag bij een discotheek in Bali om het leven.

Tussen de lange lijsten met vermisten hangt een briefje waarin informatie wordt gevraagd over een meisje dat in coma ligt. Ze 'is 1.50m en heeft groene ogen'. Ze droeg geen paspoort of een ander identiteitsbewijs bij zich toen ze zaterdagavond zwaar gewond raakte. Niemand is nog naar haar op zoek. Familieleden en vrienden blijven toestromen. Samen met medewerkers van buitenlandse ambassades en consulaten houden ze gespannen iedere verandering op de lijst bij. Een meisje barst in snikken uit als achter de naam van haar vriendin een vrijwilliger met stift 'geïdentificeerd' schrijft.

,,Ik zoek mijn neef'', zegt een Balinese jongen die al sinds zaterdagnacht in het ziekenhuis is. ,,Hij werkt als beveiligingsbeambte in een discotheek. Als jij iets hoort, wil je me dat dan zeggen?'', vraagt hij met trillende lippen. Niet alleen buitenlanders, maar ook tientallen Balinezen kwamen bij de aanslag om het leven. Vooral veel taxichauffeurs die voor de disco op klanten stonden te wachten. Een groepje studenten is op zoek naar hun lerares. ,,Vanochtend verscheen ze niet op school. Ze is uit Brazilië afkomstig en haar familie kan niet komen'', zegt één van de meisjes.

Voor de ingang van een ziekenhuiszaal waar de stoffelijke resten liggen, staan lange rijen met mensen. Vanwege de penetrante lucht draagt bijna iedereen mond- en neuskapjes. Eén voor één mogen ze naar binnen om het lichaam van hun vermiste vriend of familielid te identificeren. De tuin achter de zaal is volgestapeld met provisorische grafkisten. Het zijn er waarschijnlijk toch niet genoeg.

Het identificeren van de slachtoffers verloopt uiterst moeizaam. Een dokter met rood vermoeide ogen vertelt dat dit bijna een onmogelijke taak is. De lichamen zijn onherkenbaar verminkt door de brand die zich razendsnel verspreidde. Ambassades hebben aan de tandartsen van de slachtoffers gevraagd de gegevens over de gebitten van hun patiënten zo snel mogelijk te faxen.

Buiten het ziekenhuis komt het drukke maandagochtendverkeer als gewoonlijk op gang. Alsof er niets is gebeurd hangen de winkeliers in de toeristische wijk Kuta Beach de Balinese tassen, het houtsnijwerk en de andere prullaria buiten. Op nog geen honderd meter afstand van de plek waar de aanslag was. Het grote verschil is dat er nu bijna geen toeristen meer zijn.

In de cafés en restaurants staren rond lunchtijd de uitbaters verveeld voor zich uit. In een kroeg schalt een kerstliedje. ,,Maar eigenlijk moet ik nog niet aan die vakantieperiode denken'', zegt de eigenaar. ,,Ik denk dat er dan geen buitenlander meer komt.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden