Aanpassing in afdalingstraject leidt tot missers en valpartijen

Van onze sportredactie AMSTERDAM - Droom en nachtmerrie gingen gisteren tijdens de afdaling op de Happo'one-piste hand in hand. De Franse veteraan Jean-Luc Cretier boekte de eerste grote triomf uit zijn carrière. Waar favoriet Hermann Maier wonder boven wonder een spectaculaire val vrijwel zonder schade doorstond.

Er lijkt een vloek te rusten op de olympische afdaling. In drie van de laatste vijf Winterspelen was de discipline een speelbal van slechte weersomstandigheden. In Japan duurde het vijf dagen voordat de waaghalzen zich van de helling mochten storten. Eerst was het overvloedige sneeuwval en mist die roet in het eten gooiden; later de regen die de helling moeilijk begaanbaar maakte. En zelfs onder de warme zon van gisterochtend smolten de problemen niet weg.

Bij de starthut aan het begin van de 3289 meter lange afdaling werd de wind van vier meter per seconde een te groot risico geacht om het sein op groen te zetten. Met een vertraging van drie kwartier werd uiteindelijk begonnen met de wedstrijd die door talloze crashes meer dan twee uur zou duren. Oorzaak van de meeste valpartijen was een laatste aanpassing van het parkoers, die op een gevaarlijke plaats de snelheid uit de wedstrijd had moeten halen. Met in het achterhoofd de dodelijke slachtoffers die de afdaling enkele jaren geleden eiste, wordt geen enkel risico meer genomen. Drie dozijn werkers vlakten 's morgens nog een sprong af. Maar uitgerekend bij het poortje dat de beroemde piste-bouwer Bernhard Russi uit preventief oogpunt iets verder naar buiten had geplaatst, sneuvelden zeven van de eerste twintig skiërs. Van die elite-groep haalden zelfs negen deelnemers de finish niet.

De 31-jarige Cretier vertrok als derde over de beijsde piste. Hij nam niet de risico's die normaal gesproken op de afdaling een voorwaarde vormen om op het erepodium te komen. In tegenstelling tot de openbaring van dit skiseizoen Hermann Maier, die zich onmiddellijk na de Fransman naar beneden wierp. Zijn tocht duurde slechts twintig seconden. Bij het gewraakte poortje verloor de tienvoudige wereldbekerwinnaar de controle over zijn skies. Tientallen meter vloog hij door de lucht, waarna hij dwars door de dubbele rij oranje veiligheidsnetten sloeg. Hij kwam tot stilstand in een twee meter dikke sneeuwlaag, die zijn botten voor breken behoedde. Slechts met verrekte schouder- en kniebanden kon Maier op eigen kracht de piste verlaten. Hij moest afzeggen voor de combinatie-afdaling die enkele uren later werd afgewerkt maar is van plan vandaag wel in de super G te starten.

De Italiaan Luca Cattaneo crashte op vergelijkbare wijze, maar hij kwam op ruwere wijze in de vangnetten tot stilstand. Met een gescheurde achillespees aan zijn linker been werd hij door een helicopter afgevoerd.

De moeilijkheid was, dat het bewuste poortje pas werd verplaatst na de inspectie-afdaling vlak voor de start, waardoor de nieuwe lijn in het parkoers voor de deelnemers een verrassing was. “Ik ben op instinct naar beneden gekomen”, zei Cretier, die onderaan bij de finish kennis nam van alle problemen. Nooit won de man uit Albertville een wedstrijd om de wereldbeker; zijn grootste succes was een ondankbare vierde plaats bij de Spelen in '94 op de combinatie. En ineens was de 1.85 meter lange Fransman de opvolger van zijn illustere landgenoot Jean-Claude Killy, die in Grenoble 1968 zijn favorietenrol waarmaakte. Cretier was een outsider, die dit seizoen mòest presteren om te voorkomen dat hij uit de Franse ploeg zou worden gegooid.

De douane-beambte prees zich gelukkig dat hij gisteren eens niet door tegenslagen werd getroffen. Zoals in 1995 wel gebeurde, toen een enkelbreuk tijdens een partijtje volleybal een einde leek te maken aan zijn carrière. Het kostte hem twee jaar om hersteld terug te keren. Hij begon het seizoen veelbelovend met een tweede plaats in het Canadese Beaver Creek. Gisteren zag Cretier de ene na de andere favoriet de piste uit zeilen of falen. “Dit goud is een beloning voor mijn doorzettingsvermogen en al het werk dat in de ploeg is verricht. Het belangrijkste was, dat ik mentaal sterk was. Dat bleek belangrijk want het is moeilijk om vijf dagen te wachten tot je van start kan gaan.”

Vooral van de Oostenrijkers was vuurwerk verwacht, maar zij moesten zich met brons voor Hannes Trinkl tevreden stellen. Zelfs de Noor Lasse Kjus kon Cretier niet bedreigen. De drievoudig zilver medaillewinnaar van de WK in 1997 voegde gisteren twee tweede plaatsen toe aan zijn erelijst. Op Cretier kwam hij op de afdaling iets minder dan een halve seconde tekort; enkele uren later kon de Noor in de combinatie-afdaling de twee seconden achterstand die hij in de slalom op Mario Reiter had opgelopen net niet goedmaken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden