Aangrijpende dans door onverwachte ontmoetingen

Dans

Holland Dance Festival met Les Ballets de Monte-Carlo met werk van Christopher Maillot en Sidi Larbi Cherkaoui; Beijing Modern Dance Company/anoudkvandijk dc; Paul Selwyn Norton. www.hollanddancefestival.com

Onverwachte ontmoetingen hebben in Holland Dance tot spannende uitkomsten geleid. Onder de vleugels van het festival werkte choreografe Anouk van Dijk, gepokt en gemazeld in de moderne dans, met negen dansers uit China, waar moderne dans nog in de kinderschoenen staat. Aardig om de vrucht van hun samenwerking in een programma te presenteren naast een werk van de Beijing Modern Dance Company zelf; hierdoor is duidelijk hoe groot de kruisbestuiving is geweest.

’Offering’ van Gao Yanjinzi is een oosterse meditatieve trip van repetitief schrijdende figuren en druppelend water als gemeenschappelijk reinigingsritueel, waarin esthetiek, beweging en beleving één worden. De abstracte, vanuit de individuele fysiek tot stand komende bewegingstaal van Van Dijk moet voor de op het collectief gerichte Chinezen daarom best vervreemdend zijn geweest. Dat is in het gezamenlijke ’Bliss’ ook voelbaar door een wat vlakke uitvoering – alsof Van Dijks techniek wel in het lichaam zit, maar nét geen vleugels krijgt. Jammer, want onder Chinese invloed oogt Van Dijks idioom opvallend lyrisch en is het motief van een allesbepalende ’hogere macht’ welkom transparant doorgevoerd.

De samenwerking tussen choreograaf Paul Selwyn Norton en musici van het kamermuziekensemble NAP smaakte na het duet ’Bespoken’ uit 2006 naar méér. De uitbouw van een viriel en verbeeldingsvol duet naar het ’dansconcert’ ’A Year From Monday’ voor zes dansers is geslaagd waar het om de pure dansstukken gaat. John Cage’s composities nodigen uit tot muziektheatrale uitstapjes van dansers in interactie met musici, maar zonder dramaturgische noodzaak of virtuoze uitwerking leidt het af van Selwyn Nortons ongezouten krachtige lijnenspel en kwetsbaar getoonzette details.

Het was de grote vraag hoe de ontmoeting tussen de hippe wonderboy van de theaterdans Sidi Larbi Cherkaoui en de dansers van het chique, wel wat oubollige Les Ballets de Monte-Carlo zou uitpakken. In een programma naast het lucide – en inderdaad erg balleteske – feelgood-werk ’Opus 40’ van artistiek leider Jean-Christophe Maillot, presenteert Cherkaoui zijn eerste spitzenballet ’In Memoriam’. Hierin verkennen de magistrale klassieke dansers uit Monte-Carlo de schemerwereld tussen verleden en heden, dood en leven. Op contemplatieve muziek van het Corsicaanse A Filetta, die met hun polyfone gezangen tussen traditie en vernieuwing wonderschoon op Cherkaoui’s thema inhaken, definieert Cherkaoui in ’In Memoriam’ een nieuwe ’tijdsbalans’.

In duetten worden doden tot leven gewekt door de arm van de ene danser als een magneet voor de ledematen van de ander te laten fungeren. In oogstrelende ensembledansen cirkelen de dansers met uitwaaierende rokken als wervelende derwisjen rond, om ten slotte hoog op spitzen als engelen des levens boven verleden, heden en toekomst uit te torenen: mooi en aangrijpend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden