Aangenaam hengelen naar verhalen

IJs-breker Joris Linssen van Hello Goodbye: 'Krijgt u al een lamme arm?' (ANP)

Het was secuur zappen woensdag, maar als je het goed uitdoktert dan kun je op de drie publieke zenders een aardig programma samenstellen.

De Champions League (Real Madrid - AC Milan, Nederland 3) lieten we dit keer aan ons voorbij gaan. We hadden dinsdag al naar het toernooi gekeken omdat we benieuwd waren hoe de spelers van AZ eruit zouden zien zonder die drie veelbesproken letters op de borst. Het antwoord: mooier en eerlijker.

Maar één voetbalwedstrijd per week is voldoende. Een mens moet ook in staat zijn om de overdaad op afstand te houden. De televisie doet het immers niet voor je. Bleven dus over Nederland 1 en 2.

Op die laatste zender vielen we nog net in het laatste stukje van ’Klootwijk aan Zee’, een herhaling van de serie over de visserij met Wouter Klootwijk.

Een prettig programma is dat, waarin je bijvoorbeeld te weten krijgt hoe ze sardientjes inblikken. Daarna gekeken naar een ’1/2 Kunstuur’ van de Avro. Die waren in die dertig minuten onder meer naar de oliestaat Oman getrokken om daar de Arabische schatten te bekijken onder leiding van ’Hart van Nederland’-presentatrice Cilly Dartell.

Zij ’kent de Arabische wereld’ volgens de voice-over omdat ze deels bij haar man in Doebai woont. Dartell deed het als reportagemaakster niet verkeerd en het was ook wel grappig om haar eens met een knalrode hoofddoek te zien in de beeldschone moskee van Oman.

Opvallend trouwens, dat zo’n algemene omroep als de Avro zich zo hartstochtelijk op de kunst heeft gestort. Maar wel goed. Kunst op televisie wordt al snel een elitair onderonsje en daar hoef je bij de meeste kunstprogramma’s van de Avro niet bang voor te zijn. Dat heeft ook nadelen: de talkshow ’Opium TV’, bijvoorbeeld (woensdag, 21.30 uur, Nederland 2) mist urgentie.

Over naar Schiphol dan maar, waar Joris Linssen zo ongeveer in de vertrekhal woont, heb ik wel eens de indruk. Maar zijn verblijf daar voor het programma ’Hello Goodbye’ (NCRV, Nederland 1) werpt wel vruchten af.

Zo’n luchthaven met al die vertrekkende en arriverende mensen, is een onuitputtelijke bron voor de verhalen waarnaar Linssen overigens aangenaam hengelt. Zelf zou ik er als argeloze passagier niet over peinzen om mijn geestelijke bagage grienend voor de camera uit te gaan zitten pakken, maar ik moet toegeven: die olijke kop van Linssen is moeilijk te weerstaan.

Als er iemand met een naambordje omhoog staat om zo voor de op te halen reiziger herkenbaar te zijn, zegt de tv-maker gewoon: „Krijgt u al een lamme arm?” IJs gebroken en hup, weer een nieuw verhaal.

Deze vorm van emotie-tv wordt ook nergens gênant omdat de presentator weliswaar uit is op tranen van geluk of verdriet, maar dat niet doet op een wijze waardoor je thuis denkt: hè, bah.

Hoewel er toevallig deze keer een verhaal tussen zat waarbij we dat wél even dachten. Maar dat lag niet aan Linssen, dat lag aan de bedenkelijke moraal van een bejaarde meneer die al heel lang iets had met een Cubaanse van 39 jaar jonger.

Ontwikkelingswerk, noemde hij dat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden