Ik heb een droom

Aan het conservatorium had Nana Adjoa last van faalangstige dromen, die zijn nu verdwenen

Beeld Jorgen Caris

“Soms begin ik de dag alsof ik met het verkeerde been uit bed gestapt ben. Dat heeft te maken met wat ik die nacht heb gedroomd: ik ben boos geweest op iemand, maar dat besef ik vaak pas als ik die persoon tegenkom en de droom herbeleef.

Het betekent niet per se dat ik een probleem met de ander heb, de droom zegt eerder iets over mijzelf. Bijvoorbeeld dat ik assertiever moet zijn, meer mijn emoties moet uiten. In het dagelijks leven houd ik me in en stapelen onuitgesproken emoties zich soms op, totdat ze ’s nachts naar buiten komen.

Ik heb ook ontspannen dromen waarin ik kan vliegen, grappig genoeg altijd op dezelfde plek: boven mijn basisschool en de huizen van de Hilversumse Meent waar ik vroeger woonde. De laatste tijd was voetbal een terugkerend onderwerp in mijn dromen, ik denk vanwege de spanning waarmee ik Ajax dit seizoen heb gevolgd. Ik kijk graag naar voetbal en trap zelf weleens een balletje. Sport is voor mij een manier om mijn hoofd leeg te maken. Er is overdag vaak veel drukte. Ik wil controle houden, lijstjes maken biedt mij houvast, maar soms lijkt de chaos het over te nemen, ook in mijn dromen.

Toen ik de jazzopleiding aan het conservatorium deed, had ik faalangstige dromen waarin ik moest presteren. Nu ik mijn eigen muziek maak heb ik meer controle over wat ik doe en sindsdien zijn die dromen verdwenen. Daarom was het gek dat laatst een droom terugkeerde die ik vroeger vaak had: ik viel in bij mijn oude band maar ik bleek het repertoire niet meer te kennen. Misschien houdt het verband met Pinkpop. Ik vind het spannend om daar solo op te treden: zonder band voel je je klein en naakt, tegelijk is het ook magisch om daar te staan. Als puber droomde ik er al van, maar toen was mijn podium nog de kelder bij ons thuis waar ik basgitaar speelde in een bandje dat ik met vrienden was begonnen.

Het was een hele reis tot waar ik nu ben. Op een podium staan, mijn eigen muziek maken: dat is wat ik het liefst doe maar lang leek het een onrealistische droom. Ik hou van het avontuurlijke, de vrijheid, al twijfel ik weleens of dit leven op den duur is vol te houden. Tegelijk weet ik dat een kantoorbaan niet bij mij past: ik heb gemerkt dat ik dan een rol aanneem. Zodra ik de deur uitliep voelde ik me weer mezelf. Als mensen horen dat je muzikant bent is de vraag hier altijd: hoe kom je ervan rond? In Amerika, waar ik in november in een voorprogramma heb opgetreden, was de reactie: good for you! Ze waarderen musici enorm, dat vond ik heel aanstekelijk. Je voelt je daar echt aangemoedigd om te durven en te doen wat je eigenlijk wilt.”

Nana Adjoa (28) is zangeres, instrumentalist en singer-songwriter. Ze werkt aan een nieuw album, in 2017 verscheen haar solo-EP ‘Down at the Root’. 9 juni treedt ze op tijdens Pinkpop.

In deze interviewrubriek vraagt de redactie van Trouw aan bekende én minder bekende mensen waar ze over dromen, overdag of ’s nachts.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden