Aan een journalistiek cordon sanitaire doen wij niet

Diverse lezers wensten ons niet een gelukkig nieuwjaar, maar liever een beter journalistiek jaar toe, nadat wij in de Oudejaarsweek een 'nepinterview' met Geert Wilders in de krant hadden afgedrukt. Een behoorlijk aantal lezers klom in de pen om zijn gramschap over dit interview te uiten.


Wie ook boos was, was schrijver en AD-columnist Hugo Borst, zo liet hij me weten. Hij figureerde afgelopen donderdag prominent op de voorpagina en op de cover van de Verdieping. Zijn boosheid betrof de nadruk die daardoor op zijn persoon was gelegd, terwijl hij zijn alom omarmde actie om de zorg in verpleeghuizen te verbeteren, samen doet met historica en schrijver Carin Gaemers.


Ze treden steevast samen in het strijdperk. Hij als bekende Nederlander die makkelijk toegang krijgt tot de bekende media, zij als de inhoudelijke expert. Samen kregen ze deze week de prestigieuze Machiavelliprijs, vanwege hun effectieve publieke communicatie, zoals de krant deze week schreef.


Bij een eerder verhaal over hun manifest in de krant, werd ook alleen de naam van Hugo Borst vermeld. Dat vond hij toen al jammer nu was hij boos, niet vanwege het verhaal, maar vanwege het feit dat in twee foto's de nadruk op hem werd gelegd en niet op zijn medestrijder Carin Gaemers. "Wil je daarmee rekening houden", appte hij me donderdag. Dat zullen we doen.


Terug naar het 'nepinterview' met Geert Wilders. Lezers reageerden tweeledig: hoe haalde Trouw het in zijn hoofd een interview te verzinnen met Geert Wilders? Had u niet twee jaar geleden een affaire met een journalist die bronnen had verzonnen, schreef een boze lezer.


De andere reacties luidden samengevat dat elk woord besteed aan Wilders er één te veel was.


Het idee voor het 'interview' ontstond enkele weken geleden naar aanleiding van een lange frustratie op de redactie dat Wilders sinds 2005 elk interviewverzoek van deze krant weigert. De tien vragen die wij hem altijd al wilden stellen, luidde het plan tijdens een recente ochtendvergadering.


De collega's van de redactie politiek gingen vervolgens op zoek naar zijn antwoorden in openbare bronnen. Dus de antwoorden zijn niet verzonnen, maar samengesteld uit zijn bijdragen in de Tweede Kamer, interviews die hij wél gaf, verkiezingsprogramma's en tweets. De vragen waren verzonnen, de antwoorden niet.


Onder het stuk stond een bronvermelding en een verwijzing naar onze eigen internetsite met een volledig overzicht van de bronnen.


Door de vragen en zijn door ons samengestelde antwoorden werd helder en duidelijk waar Wilders voor staat en wat hij wil. Voor veel lezers geen verrassing, maar door het overzicht en rangschikking was het zeer informatief en in mijn ogen door de journalistieke vorm soms ook schokkend.


Vanuit de plicht onze lezers te informeren was dit 'nepinterview' (een knipoog naar zijn 'nepparlement'-uitspraak) een interessante bijdrage. Maar, we zullen deze vorm slechts in uitzonderlijke gevallen toepassen. Zelden dus.


Voor lezers die menen dat elk woord besteed aan Wilders er één te veel is, heb ik een teleurstellende mededeling. We kunnen een belangrijke fractie in de Tweede Kamer niet negeren. Zeker niet als er een kans bestaat dat deze partij de verkiezingen wint. Aan een journalistiek cordon sanitaire doen wij niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden