Aan de man

Wat te doen? Lenin vroeg het zich niet af met betrekking tot liefdesverdriet. Ik wel.

De man van wie ik houd, wil niet met mij. Dat is onverstandig, onbegrijpelijk, ondoordacht, het slaat nergens op, het kán niet, het is echt de domste beslissing die hij ooit heeft genomen.

Maar hoe maak ik hem dat duidelijk? Trouwens, wat maakt het uit of hij het met mij eens is? Hij moet gewoon wél met mij willen.

Na het brullen kwamen de strategische plannen. Terwijl anderen met staatssubsidie een huis kochten, heb ik, zonder speciale belastingaftrek, voor hetzelfde geld leren brullen. Niemand is er zo goed in als ik - vraag het de buren. Het helpt, 'Besser gesund geschreit dann krank geweint', maar de beminde is geen buurman. En dat is maar goed ook.

Dus, een liefdesbrief geschreven, waarin alles nog eens uit de doeken is gedaan, misverstanden rechtgezet, zoetgevooisde intentieverklaringen zijn afgegeven.

Zes kantjes. Puin. Geschreven met een hark.

Schrijven andere geteisterden met een gebroken hart ook zo'n onbeschrijflijke zooi? Teksten waarvan je achteraf blij bent dat je ze niet op de bus hebt gedaan?

Wat moet er in een brief staan die de ander overtuigt dat je de grote liefde bent, of zult worden? 'Het ontroert me zo dat je nagelbijt'? 'Je ziet er zo lief uit als je je nagels lakt'?

Toch maar liever niet, wel?

De Koninklijke Posterijen Nederland lopen miljoenen mis aan terecht niet verstuurde liefdesbrieven. Ze zouden een campagne moeten starten: ,,Maak het niet erger dan het al is, stuur uw smeekbeden niet aan de beminde die u versmaadde, verlicht uw hart, stuur ze aan ons''. Goudmijn ook voor een uitgever die een gebroken-liefdesbrievenboek maakt.

Een simpel sterretjessysteem zou de lezer kunnen helpen bij het eigen schrijven. *: effect brief was desastreus. **: zo'n lullig briefje terug gekregen dat smachter zelf afknapte. ***: vriendschap bleek mogelijk. ****: onderhandelingen over nieuwe start gestart. *****: liefde hersteld.

Een extreem korte smeekbede: 'Dit is een nachtmerrie, blijf niet weg uit mijn leven' kan net zo min als een liefdesbrief. Per slot van rekening wil je niet figureren in je eigen hol-ogige reclamefolder: ik ben zielig, red mij.

Een opgewekt e-mailtje - 'Ik ben weer gelukkig, zit weer goed in mijn vel' - geeft de geliefde de verkeerde indruk: beter zo.

Een woedende e-mail? 'Ben je nu helemaal belazerd, hoe durf je me in de steek te laten, wie denk je wel dat je bent, wie denk je wel dat ik ben?' Kan niet. Iemand die je wilt (terug)winnen ga je niet om de oren slaan, tot de orde roepen en uitschelden.

Een neutrale e-mail dan maar: 'Kunnen we zoeken naar een andere vorm?' Te manipulatief.

Alle teksten zijn fout. Want je kunt jezelf niet verkopen aan de weifelmoedige beminde. Je zou een standwerker van de liefde moeten kunnen inhuren, die je aan de man brengt. 'Mevrouwtje, aan een man of aan de man?' 'Aan die man!' Iemand die je zo de hemel in prijst dat de ander zeker weet dat hij het echt niet zonder je kan stellen. En die hem met kwinkslagen en grappen tegelijkertijd ook je slechte eigenschappen verkoopt als wel aanwezig, maar niet terzake doend.

Maar standwerkers van de liefde bestaan niet. Wat blijft is een weemoedige Spaanse melodie onder mijn huid. Al dagenlang sijpelt de muziek die onverbrekelijk verbonden is geraakt met de man van wie ik houd onophoudelijk naar het diepste punt van mijn hart: Enrique Granados' Oriental. Te vinden op 'Secret Love' (Eeva Koskinen, Martin Kaaij).

Houden of teruggeven? Of hem een nieuw exemplaar sturen? Wat te doen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden