Aan alle mooie dingen komt een eind

De ondertitel van ’Anna Nicole’, de nieuwe opera van Mark-Anthony Turnage luidt: ’The party always ends’. Die woorden laten zich nog niet zo gemakkelijk in het Nederlands omzetten als het op het eerste gezicht lijkt, maar de kop boven deze column komt waarschijnlijk dicht in de buurt. Andere Hollandse zegswijzen als ’De kruik gaat zolang te water...’, of ’Er is een tijd van komen....’ zouden ook kunnen, maar laten we het – hoewel het in het geval van Anna Nicole Smith heus niet om zulke mooie dingen ging – houden op: Aan alle mooie dingen komt een eind.

Aan alle spanning rondom de nieuwe opera is in elk geval een eind gekomen; donderdag beleefde Londen de wereldpremière van een werk waarover al maanden in de serieuze pers gespeculeerd en gedebatteerd werd. Maandag leest u een verslag over de opera, de première en de ontvangst in deze krant.

Dat een opera zo veel pennen in beweging brengt heeft alles te maken met het onderwerp: Anna Nicole Smith. Een actueel onderwerp omringd door ranzige schandalen, terwijl opera toch ’hoort’ te gaan over verheven, dramatische thema’s waarin een deus ex machina of tenminste een katharsis voor verlossing zorgt en voor verzachting van het uitgezongen leed.

Opera over hedendaagse zaken, dat voelt wat ongemakkelijk, hoewel er natuurlijk de laatste tijd prachtige voorbeelden zijn. ’Nixon in China’ en ’The Death of Klinghoffer’ van John Adams, de opera over Harvey Milk, over zuster Helen Prejean (’Dead Man Walking’), of over de Jerry Springer show. Bij ’De Wereld Draait Door’ laat men sinds kort heel aardig 1-minuut-operaatjes over een actueel onderwerp maken. Maar dichtbij, da’s ongemakkelijk. Dat vond men in 1853 al toen Verdi’s ’La traviata’ in modern kostuum gespeeld werd en de lotgevallen van de gevallen vrouw Violetta wel erg dicht op de huid zaten.

Violetta en Anna Nicole delen dezelfde tragiek, al heeft de laatste nooit een katharsis doorgemaakt. Vreemd dat er nog nooit een opera is gemaakt over Maria Callas (een geweldige Violetta); dat zou nog eens een uitdaging zijn voor een componist, maar nog meer voor zangeres die haar moet vertolken. In Brussel lieten ze Medea (nog zo’n Callas-rol) ooit zingen door een Amy Winehouse lookalike – aardig. Het hangt in de lucht. De Nederlandse Opera laat een opera maken over Marilyn Monroe, Anna Nicole’s grote voorbeeld. Die opera zal ook niet al te vrolijk zijn.

Aan alle mooie dingen komt een eind. Dat geldt bovenal voor het leven van de ware operaheldin.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden