Aad Nuis, 'een man van dunne dingen'

De vakanties zijn voorbij en dat is te zien ook, want er staat eindelijk weer veel aardigs in de weekbladen.

De Groene Amsterdammer is vooral gewijd aan de val van het hoger onderwijs, zoals het 'paarse' antwoord op de bezuinigingsoperatie van staatssecretaris Nuis door het blad genoemd wordt. In een interessant debat tussen André Kluckhuhn, hoofd van het bureau Studium Generale te Utrecht, de Amsterdamse hoogleraar in de sociologie Kees Schuyt, de in Rotterdam bestuurskunde docerende oud-staatssecretaris Roel in 't Veld en socioloog Geert de Vries, wordt dieper ingegaan op de nieuw ontstane situatie aan de universiteiten.

Dat studieduurverkorting (Nuis wil de duur terugbrengen tot drie jaar, waarbij alleen een elite nog twee jaar extra door mag studeren) geen oplossing is voor de huidige problemen, daar zijn de vier het in grote lijnen over eens. Het debat bereikt een hoogtepunt op het moment dat In 't Veld de problemen rond de toenemende massaliteit en krimpende kwaliteit van het hoger onderwijs (het systeem wordt te duur, dus de studieprogramma's korter en uniformer) het liefst te lijf zou willen gaan met de bijl van de privatisering.

In 't Veld: “Als je het onderwijs privatiseert krijg je meer gedifferentieerde opleidingen, de instellingen worden zelf verantwoordelijk voor de lengte van de studie.” Wijzend op enkele uitwassen van het Amerikaanse onderwijssysteem (het levert vooral instrumenteel-technische wetenschappers op, 'goed in de wetenschap en daar houdt het ook mee op') ziet Kluckhuhn die oplossing nog niet een, twee, drie voor zich, maar hij blijkt de enige. Schuyt en De Vries vallen In 't Veld bij. Schuyt op voorwaarde dat de privatisering gepaard gaat met een goed leenstelsel, zodat de sociale uitwassen van het Amerikaanse systeem ondervangen worden, De Vries onder het hoopgevende voorbehoud dat hij er 'morgen misschien weer anders over zal denken'. Het moedigt In 't Veld aan tot nog meer vuurwerk: “Ik zou tegen de overheid willen zeggen: neem nog maar een miljard meer en donder helemaal op. Trek je maar volledig terug uit het bedrijf dat hoger onderwijs heet.”

Op de pagina ernaast staat een portret van de staatssecretaris, die dat bedrijf in de gaten moet houden: oud-literair criticus van de Haagse Post drs. Aad Nuis. Ook voor het lanceren van zijn onlangs door Kees Fens heerlijk afgemaakte plan, viel hij volgens De Groene al op 'als een man van dunne dingen. Dunne literatuur, dunne politiek'. Ook Elsevier komt met een portret van Nuis, die met een wel bijzonder gevatte woordspeling 'ministerandus' wordt genoemd. Verder in Elsevier veel aandacht voor de Nederlandse ('schlemiel en moordenaar') automobilist en een portret van een andere nieuwe staatssecretaris: Tonny van der Vondervoort van Binnenlandse Zaken.

Vrij Nederland sluit de rij met Winnie Sorgdrager, die Ernst Hirsch Ballin opvolgt als minister van justitie. Verder mooie interviews met de schrijfster Inez van Dullemen en Wim Kieft, die - overbodig geworden bij PSV omdat trainer Aad de Mos het niet in hem zag zitten - gestopt is met voetballen, zodat zijn witte kuif voortaan op de Nederlandse velden gemist zal worden. Kieft over De Mos nadat hij verteld heeft hoe deze hem onlangs nog kleineerde: “Gek hè, dat die man me zo raakt. Vind ik ook weer zo'n zwakte van mezelf. Als ik vanavond op bed lig heb je kans dat ik bij mezelf naar andere zeikopmerkingen van hem loop te zoeken. Die man houd me wel bezig.”

Hervorm Nederland schrijft over een vrouwelijke bedrijfspastor die bewust de gangen van een verpleeghuis dweilt en laat journalist Dick Houwaart mijmeren over de eerste logische opdracht van 'paars': het afschaffen van de christelijke feestdagen. “De christelijke godsdienst blijkt, voor zover het gaat om vrije dagen, nog altijd een streepje voor te hebben”, schrijft Houwaart zonder de last van enig historisch besef. “En daarmee is het beginsel van de gelijke behandeling in strijd. Er is geen enkele reden meer aan te voeren om kerstmis meer te vinden dan grote verzoendag of het suikerfeest.”

HP/De Tijd publiceert een groot, uit het Franse blad L'Express overgenomen, verhaal over de onlangs opgepakte terrorist Carlos. Het is een bijzonder spannende thriller met een plot waar John Le Carré zich niet voor zou hebben hoeven schamen. Uitvoerig worden de laatste maanden van Carlos' verblijf in Soedan beschreven. Ook wordt het dilemma van de regering aangehaald, die erg met Carlos in haar maag zat en niet wist of ze hem nu wel of niet aan Frankrijk moest uitleveren. Tenslotte een gesprek met Benno Barnard, die onlangs de Busken Huetprijs voor zijn essay 'Het gat in de wereld' ontving. Barnard, die in Nederland opgroeide maar al spoedig naar België vertrok, over zijn geboorteland: “Ik mag graag kankeren op Nederland. Ik vind dat trouwens ook een van de taken die je hebt als schrijver om je eigen nest te bevuilen. Nederlanders zijn au fond zeer patriottisch, maar er bestaat onder geletterden soms een neiging die ik het syndroom van Slauerhoff noem: 'Ik kan niet zeggen hoe ik Holland haat'.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden